درباره من
نویسنده و کارگردان تئاتر: همراه 09144430089
ادامه...
متن درام : کوچه ...
کوچه ...
صحنه محله ایست قدیمی . در وسط صحنه حوض آبی چند ضلعی و در قسمت انتهایی صحنه چند پله دیده میشود که به درب مسجد منتهی میشوند . در سمت راست صحنه مکتبخانه دده آشیق و در سمت چپ آن کلاه فروشی شاپشاپو قرار گرفته اند .
نور .
غلام و سردار وارد میشوند .
غلام : آخرش چی شد ؟
سردار : سرشو انداخت پایین و راهشو گرفت و رفت ...
غلام : چیزی نگفت ؟
سردار : چیزی هم مگه داشت بگه ...
غلام : آخه اون قلدرتر از این حرفا بوده ...
سردار : میگن که دست روی دست زیاده ، اونی که جلوش وایستاد جنسش از جنس اون محکمتر بود ...
غلام : ایول بابا ، دست مریزاد ...
سردار : هر چی بود زیر سر همون چهار تاکلمه ای بود که دده آَشیق به ما گفت تا ما جلوش وایستیم و به اون گفت تا سربراه بشه ...
غلام : دیگه هم خبری ازش نشد نه ؟
سردار : نه دیگه ، از اون موقع به این طرف کسی نشنید چنگیز جایی سری جنبونده باشه ...
غلام : برا همینه که گفتن دود از کنده بلند میشه ...
سردار : در هرحال یه دده است و یه محله ...
غلام : میگم در مورد ثریا که چیزی نمیدونه ؟
سردار : نمیدونم اما تا حالا که به من چیزی نگفته ...
غلام : خوبه ،،، کجا ؟
سردار : تا نمازم قضا نشده میرم تو مسجد و میخونم و میام ...
غلام : ما رو هم دعا کن ...
سردار وارد مسجد میشود .
غلام روی پله ها می نشیند . ژنده پوشی وارد میشود و آنطرفتر می نشیند .
ژنده پوش : نگاهات قلب آدمو به لرزه میندازه جوون ، تو یکی یا خود رستمی یا که از نوادگانش ...
غلام : اینورا ندیده بودمت ؟
ژنده پوش : پس بگو حکم خریدارو داشته صاحب این نگاه نافذ ...
غلام : نگفتی ...
ژنده پوش : نپرسیدی که بگم ، البته شاید اگه میپرسیدی هم نمیگفتم ...
غلام : تازه وارد نگو شاغلام غریب نواز نیست و ضعیف کشه اما خب اگه نخوای دهنتو باز کنی وبگی از کجا اومدی و چکاره ای یه جورایی بازش 1
میکنم اون دهن کپک زده ات رو ، بنال ؟
ژنده پوش : پس حدسم درست بود ...
غلام : کدوم حدست ؟
ژنده پوش : که داش غلام باشی ،،، همین که دیدمت ته دلم گفتم خودشه ، اما خب آدمیزاد همیشه ممکنه اشتباه کنه ، موندم تا مطمئن شم ، حالا هم
که مطمئن شدم ، ، ، برم ...
غلام : وایستا غریبه ، ما رو شناختی ، ایول به هوشت ، اما نمیشه که ما تو رو نشناخته در بری ، شاغلام باید آمار محله رو داشته باشه ...
ژنده پوش : ما که عددی نیستیم تا بیاییم و بشینیم تو آمار داش غلام ، اما ، حالا که دارم میرم بذار تا یه نصیحتی بکنمت جوون برنا ، نصیحت که نه ،
یه خبر شاید ، اینروزا ممکنه آمارت به هم بخوره ...
غلام : نفهمیدم ...
ژنده پوش : برم ...
غلام : ببین پیرمرد لباس چرکی من یه مدتی بود اینجا نبودم و نمیدونم تو از کی اومدی اینورا اما تو این مدتی که اینجا بودی باید میفهمیدی که
شاغلام وقتی چیزی میخواد بایستی بهش بدی ،،، د یالا ور بزن بینم منظورت چی بود ؟
ژنده پوش : کولی دربدری مثل من که قراره راست یا دروغ گذشته و آینده آدما رو بدونه تا با سرکیسه کردنشون به اسم طالع بینی زندگیشو بگذرونه
وقتی وارد این محله شد نمیتونست از کنار اسم شاه غلام داش این محله براحتی بگذره ،،،،،، اما خب ، شاید اگه چیزی نگم و برم بهتر
باشه ...
غلام : من زیاد اهل فکر کردن و اینجور چیزا نیستم اما حرفات یه جورایی داره به فکرم میندازه کولی ...
ژنده پوش : رخصت بده برم داش غلام ...
غلام : آدم حرفداری بنظرم می آی ، بنال بینم چیا تو اون کله ته که بزبونشون نمیاری ...
ژنده پوش : داش غلام ببین چی ...
غلام : د جون بکن بی پدر مادر ...
ژنده پوش : بگریز ،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،، از سرنوشتت بگریز ،،،،،،،،، تا میشه از اینجا فاصله بگیر و برو ،،،،،،،،،،،،،، تو پیشونیت میخونم که خونت
ریخته میشه ،،،،،،،، ردپای یه زنو تو زندگیت میبینم که از گذشته تو میاد و تو آینده تو تاثیر میذاره ، یه تاثیر بد و شیطانی ،،،،،،،،،،،، شاید
اگه از اینجا بری بتونی نجات پیدا کنی ،،، بگریز ، نمان ،،، از سرنوشتت بگریز جوون قلدر ،،،،، تو گذشته هر چی بوده تموم شده و
زمونه برای تو آس تازه ای رو کرده ، آسی که اگه بمونی و به بازی ادامه بدی همه زندگیتو میبازی ،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،، تو سینه ت یه
زخم میبینم ، شاید زخم یه چاقو ، شایدم یه دشنه که تا دسته تو قلبت فرو میره ،،،،،،، دارم میبینمت که افتادی رو زمین و خونت همه جا
رو سرخ کرده ،،،،،،،،، دارم میبینم ، دارم میبینم که آخرین نفساتو میکشی و کسی نیست تا کمکت کنه ،،، بگریز ، بگریز ...
غلام : مادر نزاده اونی رو که بخواد غلام رو با چاقو بزنه ...
ژنده پوش : تا حالا شاید ، اما حالا یکی داره بهت خیانت میکنه ...
غلام : بمون ،،، کی داره بهم خیانت میکنه ؟
ژنده پوش : شاید اگه میدونستم میگفتم شاه غلام ، اما من فقط میتونم کل پیشامدو پیشگویی کنم ،،، برم که از کارم موندم ...
ژنده پوش میرود . شاپشاپو از مغازه اش خارج میشود و در کنار غلام روی پله های مسجد مینشیند .
شاپشاپو : رسیدن بخیر شاه غلام ،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،، دمغی ؟ نرسیده که اخمات تو همه !!! حواست به دور و برت نیست انگار ، این جغد سگ
پدر باز که اینورا پیداش شده ...
غلام : ما رو نمیدیدی خوشحال بودی دیگه شاپشاپو نه ؟ این گدا تازه تو محل پیداش شده نه ؟
شاپشاپو : اگه یه روز بود که به فکرت نبودم حق داری این حرفو بزنی اما من ...
غلام : نگفتی اون گدا از کجا پیداش شده ؟
شاپشاپو : گدا نیست شاه غلام ، کولیه ، فالبینی میکنه ، لامصب چقدر هم خوب فال میبینه ، هر چی میگه راست راسته .......................................
غلام : چه خبر ؟ محله در چه وضعیه ؟ 2
شاپشاپو : سلامتی شاه غلام ، همه سرشون به کار خودشونه ، شما که رفتین زندون آبا از آسیاب افتاد ...
غلام : شاپشاپو جات خالی زندون هم برا خودش جائیه ها ...
شاپشاپو : نگین شاه غلام ، امیدوارم دیگه اونجاها رو نبینین ،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،، اینم هدیه این حقیر بخاطر آزادیتون ...
غلام : باز که کلاهای تازه ای آوردی شاپشاپو ...
شاپشاپو : ناقابل ،،، قابل شاه غلام رو ندارن ، اگه لب تر کنی یه کلاه که قابلی نداره کل دکونو تقدیم میکنم ...
غلام : امون از دست این زبون چرب و نرم تو ،،، باز که یه کلاه سرمون رفت ، بگیر ...
شاپشاپو : اگه بگیرم داش غلام ،،، گفتم که هدیه رهاییتونه ...
غلام : همین که سرمونو خم میکنیم تا کلاهات بره تو سرمون برات کافیه شاپویی ، بگیرش ...
شاپشاپو : بهتم میاد ...
غلام : از ثریا چه خبر ؟
شاپشاپو : بی خیال اون ، یکی رو تازه خدا رسونده جون شاه غلام ...
غلام : باز که گفتی ...
شاپشاپو : این یکی محشره ...
غلام : از نظر تو کدوم یکی نبوده که اینم نباشه ...
شاپشاپو : جان داش خودم یه لعبتیه که لنگه اش تو چین و ماچینم پیدا نمیشه ، سگ صاحاب ...
غلام : شاپویی جلو مسجده ها ...
شاپشاپو : اگه ببینیش ...
غلام : نرو تو جلدم ابلیسک ...
شاپشاپو : بخدا تکه ...
غلام : نزن خاکی ، پرسیدم از ثریا چه خبر ؟
شاپشاپو : ای بابا همه کارام مونده ، تازه خرید کردم ، باید دکونو مرتبش کنم ...
غلام : بشین بینم ، چته ؟ فکر کردی چند روز نبودم تو و امثال تو سرخود شدین که هر کاری دلتون خواست انجام بدین ، ، ، بشین ، من هنوزم همون
شاغلامم ، از ثریا پرسیدم ...
شاپشاپو : خیلی وقته ندیدمش ...
غلام : اون چشای کوچیکت که داره عین الماس برق میزنه بهم میگه که داری دروغ ردیف میکنی شاپشاپو ...
شاپشاپو : نه جون شاه ...
غلام : جون عمه ت ، ور بزن بگو چی شده ؟
شاپشاپو : تو محل شایعه است که ...
غلام : شاپشاپو ...
شاپشاپو : جونم شاه غلام ...
غلام : دست به چاقوی من که یادته ؟ از زندون که اومدم بیرون چاقوی دسته زنجانمو هم دوباره تحویل گرفتم ، میری سر اصل مطلب یا که ...
شاپشاپو : من نوکرتم شاه غلام ، گفتم تازه اومدی و بهتره ...
غلام : د برو سر اصل مطلب بی پدر ...
شاپشاپو : میگن قراره ازدواج کنه ...
غلام : ازدواج ؟؟؟!!!!!!!!!!!!!!! ثریا ؟؟؟!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!! هیچ دلقکی نمیتونست اینقدر منو بخندونه شاپشاپو ، دست خوش بابا ...
شاپشاپو : قضیه جدیه ...
غلام : آخه کدوم الاغیه که بخواد با ثریا بره تو یه حجله ؟
شاپشاپو : میگن ، میگن ... 3
غلام : د بنال خب ...
شاپشاپو : کامران ، پسر خسروخان ...
غلام : کامران ؟! کامی ؟
شاپشاپو : منم شنیدم خب ...
غلام : انگار با یه زندون رفتن ما تو محله کن فیکون شده و همه چیز به هم ریخته ...
شاپشاپو : حالا شنیدم قراره تو عروسیشون از چین و ماچین آتیش باز بیارن که وسط راسته بازار آتیش بازی راه بندازه ...
غلام : حالا بگیم کامی دوست داشت نخود هر آشی بشه و خودی نشون بده و بگه منم بزرگ شدم مثلا ، ثریا که اهل این حرفا نبود ...
شاپشاپو : شاه غلام تو از دنیای زنا چی میدونی ؟ زنه و هزار حیله و کلک ، پسر خسروخانم که کم کسی نیست برا خودش ، با منقارش افتاده تو روغن
خب ، ثریا رو میگم ...
غلام : ثریایی که من میشناسم صد تا مثل کامی رو تشنه میبره سر آب و تشنه بازمیگردونه ،،،،،،،،،،،،،،،،، این کارا زیر سر اون خسرو حرومزاده است ،
دستش به ثریا که نمی رسید ، نشسته و دیده این بهترین راهه تا اونو به خودش نزدیک کنه ، آی که تو گور اون پدر ...
شاپشاپو : حالا تو خودتو زیادی ناراحت نکن ، تو که بی بالش شب نمیمونی ، خیلیا آرزو دارن که شاه غلام شبا کنارشون باشه ، اینی که گفتم تکه ...
غلام : گفتی که خودمو ناراحت نکنم ؟
شاپشاپو : حیف وقت شاه غلام نیست که با این چیزا خراب بشه ...
غلام : موضوع که ناراحتی و این حرفا نیست شاپویی ...
شاپشاپو : پس چی ؟
غلام : میدونی ، من اگه همینجوری بی خیال شم و پا پس بکشم که ثریا و کامی بی اجازه من برن زیر یه سقف دیگه نمیتونم تو محله سرمو بالا بگیرم
و ادعا کنم داش محله منم ...
شاپشاپو : شاه غلام تو همیشه سالار محله ای ...
غلام : شیر بی یال و دم و اشکم کی دیده تا حالا ؟
شاپشاپو : این حرفا چیه ..........................
غلام : تو محله چی میگن ؟؟؟
شاپشاپو : هر کس چیزی میگه ، یکی از طرف کامران حرف میزنه ، یکی از طرف ثریا ، خسروخانم که ورد زبوناست ...
غلام : لابد شاغلامم شلغم شده و هری ، نه ؟!
شاپشاپو : شما که اینجا نبودین ...
غلام : پس بکلی از یادا رفتیم بیرون ،،،،، خوبه ، خوبه ...
شاپشاپو : کی جرات داره شاه غلامو فراموش کنه ،،، تو اگه یه چرخ تو محله بزنی همه یادشون می آد که داش اینجا کیه ...................
غلام : زیادم بیراه نمیگی ، انگار یه گرد و خاکی باید بکنم ...
غلام خارج میشود .
شاپشاپو : گمون میکردم با زندون رفتنت دیگه کارت تمومه اما تو سگ جونتر از این حرفا بودی ، ولی خب منم کسی نیستم که به این راحتی میدونو
ترک کنم ، دوره تو یکی دیگه تموم شده غلام سیلاوی ...
شاپشاپو خندان رفتن غلام را نگاه میکند . سردار از مسجد خارج میشود .
سردار : انگار کبکت داره خروس میخونه شاپشاپو ؟! یه بارکی بشکن بزن و برقص خب ...
شاپشاپو : بخاطر اومدن شاه غلام خوشحالم ، شاه غلام اومده دیدیش ؟
سردار : آره تو بمیری ، تو گفتی و منم باورم شد تو بخاطر اومدن شاه غلامه که تو پوستت نمیگنجی ، شیپیش مگه تو ندیدی ما با هم اومدیم ؟
شاپشاپو : رفیقت رفت ، برا چی وایستادی ، برو دنبالش خب ...
سردار : عجب زمونه ئیه این زمونه بدروزگار ...
سردار خارج میشود . 4
شاپشاپو : آهای پیام ، با تو ام بچه ، پیام بدو برو دنبال خسروخان بگو بیاد اینجا کارش دارم ...
سیاهی . نور .
خسروخان : اگه تضمین بشه که تو به مغازه هات میرسی چی ؟
شاپشاپو : سریعا ترتیب کارا رو میدم ...
کامران : من که چشمم آب نمیخوره ...
شاپشاپو : چیزی که از دست نمیدین ، چرا دیگه اینقدر دست دست میکنین ...
خسروخان : اگه نتونی که ...
شاپشاپو : تا ابهت خسروخان سر جای خودش هس من که هیچ ، هیچ کس دیگه ای هم هوس زیرآبی رفتن نمیکنه ...
کامران : مخصوصا تو حوضی که سر خیلیا رفته توش و تا گلو آب حوض کشیده بالا ...
شاپشاپو : من حواسم به همه اینا هس ...
خسروخان : کی کار رو تموم میکنه ؟
شاپشاپو : کامران خان ...
کامران : من ؟؟؟
خسروخان : میفهمی چی داری میگی ؟
شاپشاپو : مردم بجای غلام سیلاوی که الان شده شاه غلام و داش محله نیاز به یه قهرمان جدید دارن ، کی بهتر از کامران خان ...
کامران : من که نمیتونم به شاه غلام نزدیک بشم ...
شاپشاپو : ضربه آخر رو وقتی میزنی که اون مرده ............................................................................................................................
خسروخان : کجا ؟
شاپشاپو : تو عروسی کامران ...
کامران : اون نمیاد ...
شاپشاپو : می آد ، من کسی رو میشناسم که اگه ازش بخواد میاد ...
خسروخان : ثریا ؟!
کامران : من دیگه اجازه نمیدم اون با غلام دهن به دهن بشه ...
خسروخان : کامی بذار بینم چی تو کله شه ...
شاپشاپو : البته قبل از مرحله عروسی یه مرحله دیگه ای هست که اگه کارا خوب پیش بره غلام سیلاوی تا عروسی زنده نمیمونه ...
خسروخان : نقشه ات چیه ؟
شاپشاپو : شرمنده ، این یکی رو نمیتونم بگم ، اگه به هدفی که میخوام برسم نرسم فقط خودم بدونم چی به چیه بهتره ، منم آدمم و سرمو مثل همه
دوست دارم ، اگه شد که شده اگه نشد که میرسیم به عروسی کامران خان ...
کامران : تو عروسی قراره چه اتفاقی بیفته ؟؟؟
شاپشاپو : ثریا ازش میخواد بره تو اتاق ، وقتی اون رفت داخل آدمای تو میریزن سرش و تموم ، کامران هم با چاقو می آد تو حیاط و داد میزنه و میگه
که اون پست فطرتو تو اطاق خوابش کشته ...
خسروخان : با قهرمان شدن کامران چی گیر تو میاد ؟
شاپشاپو : من که عمرمو کردم و از قهرمان شدن خوشم نمی آد پس دو مغازه بغیر از اون دوتای قبلی که قولشو داده بودی ...
خسروخان : یه روزی میکشمت شاپشاپو ...
شاپشاپو : این گردن ما که همیشه آماده است تا بره زیر تیغ جنابعالی خان بزرگ ...
ژنده پوش وارد میشود .
ژنده پوش : بر منکرش لعنت ............................................. 5
شاپشاپو خسروخان و کامران را بدرقه میکند تا بروند .
شاپشاپو : مرتیکه خر مگه نگفته بودم که به مغازه من نزدیک نشو ، اگه غلام به حرفات گوش بده و دربره خودم میام سراغت ...
ژنده پوش : گرفتیم اون حرفای من رو جدی نگرفت و در نرفت اونوقت حق و حقوق من چی میشه پس ؟؟؟
شاپشاپو : حق و حقوق تو هان ، الان یه حق و حقوقی نشونت بدم که حال کنی ...
ژنده پوش : منو میخوای بزنی ، منو ، آهای ، آی مردم بیاین که ...
شاپشاپو : داد نزن الاغ ،،،، حق و حقوق میخواد برا م من ،،،،،،،،،،، بیا اینم پول ...
ژنده پوش : هان این شد یه چیزی ،،، خیرشو ببینی ، با اینکه تو این مدت کمی هم که اومدم اینجا تونستم بفهمم از تو یکی امید خیری نیست ، ببین
حالا اگه از بچگیت میشناختمت چقدر میتونستم شر بودن تو رو تشخیص بدم ...
شاپشاپو : وراجی بسه ، پاشو گمشو برو که فعلا کاری باهات ندارم ،،،،،،، خوبه که خیلی وقته اینجا نیست وگرنه ادعا میکرد همه رو مثل کف دستش
میشناسه ،،،،،،،،،، میشناسه !!!!!!!!!!!!؟؟؟؟؟؟ همه رو مثل کف دستش !!!!!!!!!!!! از بچگی ؟؟؟؟؟!!!!!!!! آهای ، آهای کولی بیا ، بیا ، بیا که کلی
کارت دارم ، بگیر ، فعلا اینو داشته باش بعدا هم بهت میدم ، فقط یه کار باید بکنی ، تو محل شایع کن که بیست و پنج سال پیش یه بچه از
بچه های کولی ها تو این محل گم شده است ،،، برو ، بعدا بازم بهت پول میدم ، برو خب ...
ژنده پوش : معلومه یهو چت شد ؟
شاپشاپو : تو چکار داری آخه ، پولت رو که گرفتی برو کاری رو بکن که ازت خواستم ، فهمیدی که چی شد ؟؟؟
سیاهی . نور .
غلام روی پله ها نشسته است . ثریا وارد میشود .
ثریا : امری داشتین شاه غلام ...
غلام : چه عجب بنده نوازی کردین ...
ثریا : ما همیشه زیر سایه تونیم شاه غلام ، اما خب این چشمای شماست که همیشه تو آسمونا دنبال ستاره ها میگردن ...
سردار : شاه همه ستاره هام که ستاره ثریاس ثریا خانوم ...
ثریا : شاه غلام خواستین اومدم اما انگار نمیومدم بهتر بود ...
غلام : گوشمون با شماست ...
ثریا : انگار اما دلتون با من نیست ، حرف زدن سبک کردن دله ، دلتون که با من نبود برا چی پس خواستین هم صحبت بشیم دوباره ...
غلام : طولش نمیدم ...
ثریا : ای بابا این منم که باید از دیده شدنم با این و اون بترسم که ...
شاپشاپو : که شکر خدا نمی ترسین و خیالتون راحته ...
ثریا : شاه غلام سگای کوچه رو ول نکنین به امون خدا همینجوری پاچه بگیرن ...
شاپشاپو : به شتر گفتن از کجا ...
سردار : شاپشاپو داری وقت شاه غلامو هدر میدی ، حواست باشه ها ...
ثریا : به جای مثل گفتن غیر مربوط اصول کارتو یاد بگیر و کلاههای نامرغوب قالب مردم نکن ...
شاپشاپو : نود و هشت درصد جذابیت جنابعالی از کلاههای منه که ...
ثریا : آره ارواح خاک ننه ت ، من بی کلاه و با کلاه خودمم و خودمم که اول و آخر خانومای محله ام ...
شاپشاپو : بر منکرش لعنت ...
ثریا : بیش باد ، حالا این تن لش گند گرفته اتو از سر راهم بردار که میخوام با شاه غلام اختلاط کنم ...
شاپشاپو : هنوز منتظر جواب سوالی ام که چند روز پیش ازت پرسیدم ، یادته که ...
ثریا : سرزده یه سر به خونتون بزن ، شاید از صحنه باشکوه داخل اتاق خوابتون خوشت بیاد ...
شاپشاپو : ببند دهن کثیفتو زنیکه ... 6
غلام : شاپشاپو ...
سردار : دوست داشتی کار به اینجا بکشه ، بیا برو تو مغازه ت ...
سردار شاپشاپو را وارد مغازه اش میکند .
غلام : میگفتین ...
ثریا : میبینین که ، کارم شده هری گفتن به این و اون ،،،،، عصرا دوروبر خونه م پر میشد از این سگای ولگرد ...
غلام : خب ...
ثریا : خب به جمالتون ، میدونم برا چی خواستینم ، گفتم اگه یه مردی باشه و اراذل اوباشو یه کیشی بکنه راحت میشم ،،، شمام که نبودین ...
غلام : از کی کامی شده مرد میدون و سگ بگیر محله ...
ثریا : خدا سایه شما رو از سر ما کم نکنه ، کامران خان که بهونه است ، ما زیر بیرق شما نفس میکشیم ، همه اینو میدونن ، اما شما که نبودین تا ...
غلام : مگه قرار بود بمیرم و برنگردم که رفتی سراغ اون پسره ؟
ثریا : خدا نکنه شاه غلام ، ، ، مجبور بودم ...
غلام : برا همین صدات کردم تا با زبون خودت بگی کی مجبورت کرده ...
ثریا : کسی نبوده ، خودم خواستم ، کامران اگه مرد میدون نباشه و نتونه لات و لوت محله رو از دور و بر خونه من دور کنه بجاش یه بابایی داره که
با پولاش همه رو میخره و از خونه من دور میکنه ...
غلام : پس خر پولش شدی ...
ثریا : همه ش این نیست ...
غلام : خب ؟!
ثریا : من دوست دارم پدر بچه ام کسی باشه که اصل و نسبش مشخص باشه ...
غلام : منظور ؟
ثریا : منظورم ، منظورم اینه که ، شما که اهل ازدواج نبودین ...
غلام : منظور اصلیت پشت لبات جا موند خانومی ، لب وا کن ...
ثریا : تو محله یه چیزایی پشت سرتون میگن ...
غلام : مثلا چیا ؟
ثریا : گیر نده تو رو به ...
غلام : د بگو خب ...
ثریا : رو چشم میگم ، میگم ، میگن که ، میگن که شاه غلام مال خود این محله نیست ، یه بچه سر راهیه که بیست و پنج سال پیش کولی ها گمش
کرده بودن و یکی پیداش کرده و داده یه پیرزن بزرگش کنه ........................................................................
غلام : کی همچین حرفی زده ؟
ثریا : شاه غلام جدی نگیر ...
غلام : اگه جدی نبود تو چرا جدیش گرفتی ؟
ثریا : من ، من نفهمیدم ، حتی اگه منم جدیش گرفته باشم دلیل نمیشه که تو ...
غلام : اتفاقا دلیل میشه ثریا ،،، بعد فوت ننه مرحومم ...
ثریا : خدا بیامرزتش ...
غلام : هیچ زنی نبود که تو زندگیم باشه الی یکی ، این زن هر چی بود و نبود برا شاغلام یه تکیه گاه بود که تنهائیاشو فراموش کنه ، شاغلامم کم و
بیش دوسش داشت ، تا اینکه فلک برگشت افتاد تو زندون ، تو زندون افتادن همانا و پریدن اون زن همون ...
ثریا : اون زن نپرید شاه غلام فقط ...
غلام : بی خیال ، تا بوده همین بوده ،،،،،،،،،،،،،،،،، خب نگفتی کی پشت سر من ور زده ...
ثریا : شاه غلام بذار برم ... 7
غلام : تا پنج میشمرم ، تو که خوب میدونی هیچ پنج من شیش نشده ، یک ...
ثریا : من شنیدم ،،،،،،،،،،،، راست یا دروغش گردن اونایی که گفتن ،،،،، شنیدم دده آشیق ...
غلام : دده آشیق !!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!
ثریا : تو این محله اون بیشتر از همه عمر کرده و همه رو خوب میشناسه .............................................................
غلام : خنجر کاری که کردی تا ته دلمو سوراخ کرده ثریا ، ، ، ، ، برو ، نمون اینجا ، برو ،،،،،،،،،، برا چی موندی پس ، برو خب ...
ثریا : دوست دارم تو عروسیم باشی ، ، ، داش محل شاه غلام که تو عروسی ثریا باشه همه قبول میکنن که تو زندگی ثریا یه روز تازه ای شروع شده ،
اگه نباشه میشینن و منتظر روزی میشن که غلام خان بره سراغ این ثریا ،،،،،، من دوست ندارم با شروع زندگی تازه ام هر روز از این و اون متلک
بشنفم ، باقیشو خودت میدونی ، اگه هنوز ثریا رو میخوای و عاشقشی بخاطر عشقی که اون تو دلش داره ، بخاطر خوشبختیه ثریات این کار رو
بکن ، بیا به عروسیم ...
ثریا خارج میشود . سردار و شاپشاپو وارد میشوند .
سردار : نه که بودنت کلی به نفع مردمه ...
شاپشاپو : نبودنم هم همچین سودی نداره سردارخان ...
سردار : این دلیل نمیشه که مردمو اذیت کنی و به این و اون بپری ...
شاپشاپو : مگه ندیدی داشت ور میزد ...
غلام : تمومش کنین خب ،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،، خونه مئیخمچی عوض نشده که ...
شاپشاپو : مئیخمچی خونه اشو عوض کنه که از بی پولی میمیره ...
سردار : منم برم یه سر به خونمون بزنم برگردم ...
غلام و سردار خارج میشوند . ثریا برمیگردد .
شاپشاپو : مرحبا ، آفرین بهت میگم ثریا ...
ثریا : یه بار دیگه جوگیر بشی پیش این و اون با شخصیت من بازی کنی چاک دهنتو جر میدم ...
شاپشاپو : لازم بود خب ...
ثریا : لازمم باشه حق نداری در مورد من ور بیخود بزنی ، حالا دیگه نود و هشت درصد جذابیت من از کلاههای توئه دیگه هان ؟
شاپشاپو : پس از اینکه جذابیتت رفته زیر سوال ناراحتی ...
ثریا : نه ، پس فکر کردی از اینکه جنابعالی شبا از خواب میپری و داد میزنی که نه ، نه اون اخوی من نیست ، اون اومده که ارث بابامو بالا بکشه
ناراحتم ...
شاپشاپو : قرار نیست که اینو هی بگی و بروم بیاری ...
ثریا : پس تو هم مواظب حرف زدنت باش شاپی خان ، رد کن بیاد که چیزی تو خونه م پیدا نمیشه ...
سیاهی . نور .
غلام مست است ، روی پله ها مینشیند . دده آشیق از مکتبخانه خارج میشود .
دده آشیق : به به ، آقا غلام ، رسیدن بخیر ، کی اومدی بیرون ؟ باز که تو خودت نیستی مرد ...
غلام : مکتبخونه ت رو بستی دده ؟ درس و مشق تمومه دیگه نه ؟
دده آشیق : درس و مشق که تموم بشو نیست ...
غلام : هس دده ، هس ،،، هر درس و مشقی بالاخره یه روز بایستی که تموم بشه ، امروزم یکی از همون روزاست ...
دده آشیق : سرحال نیستی غلام خان ،،، اولا تو این وضعیت یه جورایه دیگه ای میدیدمت ...
غلام : مام بالاخره تو این محله زندگی میکنیم ، وقتی همه چیز و همه کس عوض میشن خب ما چیزی از بقیه کم نداریم که عوض نشیم ...
دده آشیق : تا این عوض شدن چه جوریا باشه ، عوضی شدن بد نه عوض شدن ...
غلام : انگار مد شده که آدما همه عوضی بشن ... 8
دده آشیق : دلت از کی پره ؟
غلام : از کسی که تا امروز جای پدرم بود ...
دده آشیق : غلام حرف تو دلت سنگینی میکنه بریزشون بیرون ...
غلام : خوبه ، سردارم اومد ، حالا میتونم حرفای دلمو بگم ...
سردار وارد میشود .
سردار : سلام ...
دده آشیق : علیکم السلام ...
غلام : خب ، دده این مدتی که ما نبودیم چیزی عوض شده ؟
دده آشیق : تو زندگی هیچ چیزی نمیتونه بدون تغییر بمونه ...
غلام : تغییر تا این حد که آدم اصل و نسبشو با یه زندون رفتن از دست بده ؟
سردار : چیزی شده شاه غلام ...
غلام : دده از زندون رفتن من ناراحت بوده و اینو برا محله عار میدونسته برا همین تو محله جار زده غلام بچه سرراهی کولیاییست که از شمال می آن
و اینجاها اطراق میکنن ، که اونا گمش کردن و یکی پیداش کرده و داده یه پیرزن نگهداریش کنه ...
سردار : چی شد ؟ یه بار دیگه بگو ، من که حالیم نشد چی به چیه ...
غلام : اما انگار دده خوب حالیش شده ...
دده آشیق : کی این حرفا رو زده ؟
غلام : مگه فرقی هم میکنه ...
دده آشیق : لابد توفیر داره که میپرسم ...
غلام : برا من اصل اینه که بدونم تو اینا رو گفتی یا نگفتی ...
دده آشیق : جواب سوالمو بده ...
غلام : اول تو بگو بینم گفتی یا ...
سردار : شاه غلام متوجه ای سر کی داری داد میزنی ؟
دده آشیق : راحتش بذار سردار ...
غلام : اگه برا من مشخص بشه که دده این اراجیفو گفته سرش که داد میزنم هیچ پوستشم میکنم و از مکتبخونه اش آویزون میکنم ...
سردار : شاه غلام ...
غلام : من نمیگذارم که هر پیرمرد زوار در رفته ای چاک دهنشو باز کنه و راجع به گذشته من ور بزنه ...
دده آشیق : سردار ،،،،،،،،،،،،،،،،،،، غلام دده آشیق اگه تا حالا مونده و سربلند هم مونده بخاطر این بوده که میدونسته کجا حرف بزنه و کجا عمل کنه
و کجا ساکت بمونه ،،، لوطی محله ای درست ،، گردنت کلفته درست ،، مستی ، باش ،،، اما حیا و حرمت چیزی نیست که تو بتونی
براحتی زیر پاشون بذاری و آدما رو خراب کنی ...
غلام : پس چطور تو بخودت اجازه میدی با آبروی من بازی کنی و هر چی دلت خواست بگی ؟
دده آشیق : یک کلوم ازت پرسیدم کی اینا رو بهت گفته ؟ بگو تا بهت بگم چی به چیه ...
غلام : شاید نخوام بگم ...
سردار : آخه برای چی ؟
غلام : شایدم نمیخوام بگم .......................................
سردار : خب اگه اینه که من میگم ،،، اگه اشتباه گفته باشم خودت درستشو بگو ،،، لابد ثریا بهش گفته دده .........................................
غلام : چی شد حوپ گرفتی ؟!
دده آشیق : این حرف حرف ثریا نیست ......................................
غلام : پس اونوقت من باید بگم که گوشای من اضافی ان دیگه نه ... 9
دده آشیق : این که ثریا به تو گفته جای حرف نداره اما حرف حرف خود اون نبوده ...
غلام : اگه بوده باشه چی ؟ اونوقت دیگه باید ریش سفیدای محله رو که همیشه ادعای پاکدامنی داشتن با تیپا ...
دده آشیق : ببند دهنتو بچه ...
غلام : تا حالا اگه حرمتی داشتی بخاطر ریش سفیدی و نجابتت بود که هم بزرگ محله بودی و هم مراد خیلیا از این به بعد که فهمیدم تو هم همپیاله و
همصحبت امثال ثریا بوده ای ...
دده آشیق : نه ، هرچی من خواستم چیزی نگم نشد ، تا امروز هر کاری دلت خواست تو محله کردی و چون کسی نبود بیاد سراغ من و ازت شکایتی
بکنه به روی خودم نیاوردم ،،،،،، اما امروز که هر چی معرفته زیر پا گذاشتی و دهنتو باز کردی و هر چی دلت میخواد میگی جلوت درمیام
تا بدونی بزرگ این محل چاقوکش محله نیست و ریش سفید محله است ،،،،،،،،، بهت گفتم این حرف حرف ثریا نیست شروع کردی به
نامربوط گفتن ، مرد ناحسابی من اگه میگم این حرف حرف اون نیست به خاطر این نیست که میترسم بهم بگی با اون همکلام شدم ،
بخاطر اینه که واقعا حرف حرف اون نیست ،،،،،،، تو بیست و پنج سالته و اون بیست و دو سالش ، اون از کجا میتونه بفهمه که تو بچه کی
بودی وکی بزرگت کرده وقتی که بزرگتر از اونش هم نمیدونن؟ حالا حالیت شد برا چی میگم حرف حرف ثریا نیست ؟؟؟
غلام : پس این حرفا از کجا اومده رو زبون اون هان ؟
دده آشیق : غلام بگذر و بذار که شر بخوابه ...
غلام : شر بخوابه ؟ ؟ ؟ ؟ ؟ دده دیگه تموم شد که این مار آروم بگیره ، تا حالا هر کجی که داشتم بیرون از این محله انجام میدادم و مثل ماری که تو
لونه اش راستکی وارد میشه صاف و درست می اومدم تو محله ، حالا دیگه اون روزا تموم شد ، بخدا اگه ندونم این حرفا از کجا اومده و چی
به چیه و من چکاره محله ام از فردا محله رو به آتیش میکشم ...
سردار : نشد دیگه شاه غلام ...
غلام : میشه سردار ، خوبم میشه ...
سردار : شاه غلام تو میخوای حقیقتو بفهمی درست ، خیلی هم خوبه اما این وسط گناه مردم چیه که داری محله رو قاطی مساله خوت میکنی ؟
غلام : همین که شنیدین ...
سردار : این که شدنی نیست داداش من ...
غلام : تو خودتو قاطی نکن ...
سردار : قاطی نکنم ؟ تو که گفتی محله رو به آتیش میکشی منو هم قاطی کردی ...
غلام : در هر حال همینه که هس ...
سردار : پس اونوقت منم بایستی بگم داری خط میکشی رو ...
غلام : رو چی سردار ...
سردار : من و تو عهد و پیمون برادری داشتیم شاه غلام ، اما خب برا من یکی آدمای محله بیشتر از همه چیز ارزش دارن ...
غلام : پس اینه ، انگار عالم و آدم قراره از من روبگردونن ، مهم نیست داداش من ، حالا که اینجای کارم تو که هیچ همه عالم و آدمم جلوم وایستن
باید بدونم اصل قضیه چیه ؟
دده آشیق : انگار چاره ای جز این که این زبون وا بشه نیست ،،،،، خیلی سعی کردم نگم و بذارم بمونه تو دلم این راز سر به مهر ، اما میبینم که نگفتنش
داره شر درست میکنه و لازمه که گفته بشه ، شاید هم حکمتی داره این کار که خدا میخواد اتفاق بیفته ،،،،،،،،،،،،،،،، خدا خودش آخر و
عاقبت همه رو بخیر کنه ،،،،،،،، تو این محله غیر از من فقط یه نفربود که میدونست تو کی هستی و از کجا پیدات شده ، این همه سال از
ترس من و قدرت بازوی خودت نتونسته و نخواسته بود چیزی بگه اما نمیدونم چی شده و کی رفته زیر جلدش که این قصه فراموش
شده رو به میون کشیده ، خدا میدونه ....................................................................................
سردار : گوشمون به توست دده ...
دده آشیق : خدایا به امید تو ، چند سال پیش یه روز که داشتم از مکتبخونه به خونه میرفتم صدای بچه ای رو شنیدم که داشت گریه میکرد ،،،،،، بطرف
صدا رفتم و دیدم یه نوزاد تو قنداقشه و کسی اونورا نیست ،،، هر چی صدا کردم کسی جواب نداد ، بچه رو برداشتم و راه افتادم که از
پشت درختا سایه یه نفر توجهمو به خودش جلب کرد ،،، رفتم طرف درخت ، یارو که دید من دارم میام از پشت درخت خارج شد و 10
دررفت ، شناختمش ، از دیدم که دور شد بچه روبرداشتم و بردم و دادم ننه مروارید نگهش داره ، بنده خدا بچه ای نداشت و حسرتشو
میکشید ، بچه شون نمیشد ،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،، بعدها یه روز رفتم سراغ اونی که پشت درخت دیده بودمش ، گفت نمیخواد اسمش
روی بچه باشه ،،،،، وقتی مرد فکر کردم همه چیز تموم شده اما انگار اون موضوع رو به پسرش گفته ...
غلام : اون کی بود ؟
دده آشیق : تاجیکخان پدر شاپشاپو ....................................................................................................
غلام : همون مرتیکه که نون داش مشدیگری رو گذاشت تو سفره من ؟؟؟؟؟؟؟!!!!!!!!!!
دده آشیق : آدم پاکی نبود ، خدا از تقصیراتش نگذره ...
سردار : بعدش چی شد ؟
دده آشیق : ننه مروارید بچه رو بزرگش کرد و خودشم که میدونین عمرشو داد به شما و رفت ...
غلام : حالا میخوای بگی اون بچه من بودم دیگه نه ؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟ د یالا جواب بده ...
دده آشیق : آره ...
غلام با چاقو بطرف دده آشیق حمله میکند ، قبل از اینکه دده آشیق کاری بکند ، چاقوی سردار تو دل غلام جای میگیرد .
غلام : زدی داداش من ؟
سردار : مجبورم کردی داداش ...
غلام : برادری که به خون نیست هس ؟
سردار :شاید باشه شاید نه اما برادری من تو برادری دل و عشقه ...
غلام : میدونی برا چی ازت خواستم اینجا باشی ؟
سردار : نگفتی بهم ...
غلام : وقتی اون گدای کولی اومد سراغم فهمیدم یه اتفاقاتی قراره بیفته ، حرفای ثریا رو که شنیدم حالیم شد تقدیرم عوض شده انگار ، میدونستم دده
آشیق حرف مفت نمیزنه و اگه اون چیزی گفته حکما چیزی بوده که گفته ، با خودم گفتم اگه اینا راست باشن و من بچه سرراهی باشم دیگه
موندنم تو محله به چیزی نمی ارزه و نمیتونم مثل سابق سرمو بالا بگیرم و بگم که داش محل منم ، از نیگاه کردن تو چشم مردم میترسیدم ،
جای دیگه ای هم که نداشتم برم ، ما کبوتر جلد این محله ایم ،گفتم بهت بگم بیای و وقتی دده حرفشو زد وگفت جریان چیه کاری کنم که
با چاقوی تو بمیرم ، میخواستم بمیرم ، میدونستم دیگه نفس کشیدن برام سخت میشه ، نمیخواستم کس دیگه ای منو بزنه ، دوست داشتم
بدست یه مرد بمیرم ، نه مثل رستم بدست یه نامرد ، هرچند اون شاپشاپوی نامردم شغاد زندگی من شد ...
سردار : نوکرتم به مولا شاه غلام ،،، تو نباید بمیری ، تو زنده میمونی ، این حرفا چیه میزنی ...
غلام : میدونم تو این دم آخر دوست نداری داشتو غمگین ببینی و مثل همیشه دوست داری خوشحالش کنی ، اما نه دیگه ، تمومه ، یعنی که بایستی
برم ، راه دیگه ای نمونده ،،، دیدار به قیامت ،،،،، دده همیشه وقتی خونه میومدم و میدیدم تو پنهونی اومدی و چیزی به ننه مرواریدم دادی با
اینکه بچه بودم اما هم دلم میگرفت که چرا بابا ندارم و هم از مردونگی تو خوشم میومد ، هیچوقت نتونستم لب واکنم و ازت تشکر کنم ، یه
چیزی از اینکار منعم میکرد ، حالا دیگه راحت شدم ، دیگه غروری ندارم که جلومو بگیره که حرفای دلمو نزنم ، الان با اینکه میدونم پدرم
کی بوده و چکاره بوده و چه جوری بوده اما نمیخوام اونو پدر خودم بدونم ، واقعیتش اینه که ، بذار یه اعترافی بکنم ، دده من همیشه دوست
داشتم پدرم تو باشی ...
دده آشیق : آروم باش پسرم ، آروم باش ...
غلام : دده من ، من دارم میمیرم آخه ...
دده آشیق : بچه اینقدر اشک نریز ، چشاتو ببند و به چیزی فکر نکن ، نترس چشاتو که بستی همه چیز به آخر نمیرسه ، اونوری هم هس ،،،،،،،،، سرشو
بگیر طرف قبله سردار ،،، حالا اشهدتو بگو و راهی خونه آخرتت شو که تو زندگیت خیلی حسرتها کشیدی .......................................
غلام : سردار ، داداشتو که فراموش نمیکنی ...
سردار : قربون دردت برم شاه غلام ...
غلام : دوست دارم بگی که شاپشاپو قسر در نمیره ... 11
سردار : تاوون میده ، تاوون میده شاه غلام ...
دده آشیق : هیچ قصاصی به قیامت نمیمونه ، دلتو بزرگ کن ...
غلام : دیدار به قیامت ،،،،،،،،،،،،،،،،،،، اشهد ان ..................................................................................................................
سیاهی . نور .
سردار و شاپشاپو رودرروی هم .
شاپشاپو با چاقویی در شکم بر زمین می افتد .
پایان .
متن درام : مثنوی تبریزی ...
مثنوی تبریزی...
صحنه به انتخاب کارگردان .
( پیشنهاد میشود صحنه های مربوط به سلیمان و بلقیس بصورت تصویر باشد ) .
نور .
سلیمان تنهاست . دلتنگ میشود . دعایی میخواند .
بلقیس با غمزه و ناز از خواب برمیخیزد و روی تختش مینشیند .
سلیمان بلقیس را در جامی میبیند . عاشق شده است .
شمس می گذرد . تنهاست . فریاد می زند ، صدایی نیست . شنونده ای نیست .
سیاهی . نور .
صحنه ساحل نیل .
فرعون در حال گرفتن ماهی از نیل است .
فرعون : بی صاحاب ، در رفت که ، تف به روت ، برگرد ، جان من برگرد ، برگرد دیگه ،،، د میگم برگرد لامصب ،،، نخیر رفت که رفت ، انگار
امروزم قرار نیست ناهار ما کباب ماهی باشه ...............................................................................................
کاتب وارد میشود .
کاتب : اعلی حضرت قدر قدرت ، فرمانروای ابر شوکت ، شاهنشاه نظر هیبت ، بزرگ ارتش ...
فرعون : هنوز دستمال دستته که ...
کاتب : کدوم دستمال قربان ؟؟؟
فرعون : هالوی احمق ،،، کارت چیه ؟
کاتب : فرعون بزرگ به سلامت ، عرضی داشتم ...
فرعون : بنال ...
کاتب : هر چند مطمئنم که الهام نازل شده در وجود بنده از الطاف خدایی جنابعالیست اماجهت رعایت قوانین ایجاد شده توسط خود شما میخواستم
وجود مبارک را از فرار روح یاغی قرن خبر کنم ...
فرعون : بی عرضه ها ...
کاتب : قربان ما تمامی تلاشمان را کردیم اما خب ...
فرعون : این اما خب های همیشگی تو بخوره تو سرت کاتب وحی ...
کاتب : البته با این فرار زیاد هم بد نشد ...
فرعون : میخوای خرم کنی ؟ 1
کاتب : نفرمایید قربان ...
فرعون : حرفت را بزن ...
کاتب : این آخریش بود و من به شما قول میدم دیگه راحت شدیم ...
فرعون : کاتب ...
کاتب : امر بفرمایید قربان ...
فرعون : اون نشستنگاهت را بیار جلو ...
کاتب : عفو کنید قربان ...
فرعون : چونه نزن کاتب ، بیارش جلو ...
کاتب : قربان اگر قصوری بوده مطمئنا دیگه تکرار نمیشه ...
فرعون : نشستنگاهت کاتب ...................................................................................................................................................
کاتب : آخ ...
فرعون : مرتیکه احمق تو که هر بار همین را میگی که ...
کاتب : هر کس دیگه به اینجاش بزنن همین آخ را میگه ...
فرعون : احمق منظورم در مورد آخری بودنه یاغیاست ...
کاتب : تقصیر من نیست قربان ...
فرعون : لابد تقصیر از منه ؟
کاتب : نخیر قربان ...
فرعون : پس چی کاتب ؟
کاتب : جانم بقربانتان ، ما در تلاشیم تا بتونیم بفهمیم اینها چگونه بوجود می آن ...
فرعون : حتم دارم تا آخر تاریخ هم نمیتونید این مساله رو کشف کنید ،،، وضع و اوضاع مملکت چطوره ؟
کاتب : عالی قربان ...
فرعون : نشستنگاهت کاتب ...
کاتب : البته مشکلاتی هم هست خب ...
فرعون : حالا که روح این یاغی هم از دستمون در رفت میخوام تو مملکتی که من صاحبشم همه چیز وفق نظر خودم خوب اداره بشه ...
کاتب : خاطرتون آسوده باشه فرعون بزرگ قدر شوکت ...
فرعون : دوباره شروع نکن کاتب ،،، ببینم کاتب تو زمانی که کاتب وحی پیغمبرت هم بودی همین قدر وراج بودی ؟
کاتب : قربان بنده تا زمانی که کاتب وحی بودم حتی یک کلمه هم بزبان نیاوردم اما وقتی که مطمئن شدم این منم که با نوشتن کتاب بوجود آورنده و
صاحب اصلی کتابم شروع کردم به حرف زدن ...
فرعون : و لابد اولین حرفت هم این بود که خودت شده ای پیغمبر و وحی به تو الهام شده نه ؟
کاتب : حرفهای بنده خوب یادتون مونده قربان ...
فرعون : احمق من خودم اینها را فهمیدم ...
کاتب : بعله قربان ، مطمئنا بنده اینها را قبلا نگفته بودم ...
فرعون : این درسته ،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،، اینا کی ان دارن می آن اینجا ...
کاتب : مردم مملکت شمان قربان ...
فرعون : دورشون کن ، زود باش دورشون کن ، من از مردم میترسم ...
کاتب : قربان اینها مطیع و فرمانبردار شمان و برای عرض ارادت و دستبوسی اومدن ...
فرعون : لازم نکرده اینها با لبهای کثیفشان دست تمیز ما رو ماچ کنن ، از همان دور عرض ارادت بکنن و برن ،،، خوبه ،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،، 2
خوشمان آمد ،،، ای بابا دارند سجده میکنند !!!!!! خوبه ،،، خوبه ،،، چقدر هوادار داریم ما ،،، به به ،،، چه مردم مطیعی ،،، به به ،،، آی جان ،،،
وای که چه خوش میگذره ،،، ویی ،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،، خوبه نه کاتب ؟؟؟
کاتب : قربان با توجه به این مطلب مهم که بنده در براه آوردن این مردم زحمتهای زیادی کشیده ام در این لحظه باشکوه از مقام پرشکوه شاهنشاهی
درخواست دارم لطف کریمانه خود را شامل حال بنده کرده و بجای کاتب از لفظ پیغمبر برای صدا کردن این حقیر استفاده کنند تا نفوذم
در میان مردم بیشتر بشه ...
فرعون : کاتب ...
کاتب : جان کاتب ...
فرعون : تو یکبار گمان کردی با نوشتن وحی پیغمبر شده ای و ادعای پیغمبری کردی که پیغمبر از خود دورت کرد ، دوست داری این مساله باز هم
تکرار بشه ؟
کاتب : قربان ، این بار من از پیغمبر چنین تقاضایی ندارم ، از خود خدا تقاضامندم ...
فرعون : کدوم خدا ...
کاتب : نفرمایین قربانتان شوم ، نفرمایید ،،،،،،،،،،،،،،، همه در مقابل عظمت خدایی شما سجده کرده اند قربان ...
فرعون : منظورت اینه که ...
کاتب : ببینید قربان ، این مردم در مقابل شما سجده کرده اند ، در تمامی ادیان سجده فقط برای خدایان هست ...............................................
فرعون : پا بشن کاتب ،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،، بشینن ،،، دور بزنن ،،، بشینن ،،، سجده کنن ،،، عالیه کاتب عالی ...
کاتب : این چیزها در مقابل خدایی چون شما کاربزرگی نیست که قربانتان شوم ...
فرعون : تو پیغمبر خوبی هستی کاتب ...
کاتب : این لحظه برای همیشه برای من جاودانه میمونه ...
فرعون : و حالا خدای جدید زمین و زمان از پیغمبرش میخواد بره وتمامی یاغیهایی را که به خورشید باور دارن و میگن یه روزی خورشید به میل اونا
طلوع خواهد کرد برام بیاره تا لذت خدائیمان با داشتن قدرت زوال ناپذیر پنهان شده در وجوداون شمس باوران بی غروب تکمیلتر بشه ،
قدرت اونا با خدا بودن ما جور در نمی آد ، میگن اونا کشنده های الهگان دیگه بوده ن ...
کاتب : اطاعت خدای من ، جاودانگی برازنده شماست ،،، جاوید خدای ما ،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،، اما قبل از آن که سراغ آنها برم یادآور بشم برپایی جشن
خدایی شما واجبتره قربان ...
فرعون : بزرگترین جشن این دوهزار و پانصد سال شاهنشاهی ما را برپا کن ،،،،،،،،،،،، راستی اگه موفق نشی میدم با تیپا هزار بار نشستنگاهت را نوازش
کنن ، میفهمی که ،،،،،،،،،،،،،،،، من هم حالا که خدا شده ام میرم تا از مزایای خدائیه خودم استفاده کنم و لذت ببرم ...
کاتب : اطاعت پروردگار عالم و آدم ...
فرعون : خدا !!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟ اوهوم خدا !!!!!!!!!!!!!! حالا دیگه من خدای جهانیانم ...
شمس میگذرد ، فرعون با تحیر نگاهش میکند ، میخواهد فریاد بزند اما توان فریاد زدن ندارد .
شمس : تبریز ما تعظیم را از الست آورده است ، تو این تعظیم دروغین مردم را از کجا آورده ای ؟؟؟
فرعون : تو کی هستی ؟
شمس : من آن ترکم که هندو را نمیدانم ، ای ابلیس آدم روی بیهوده وقت میگذرانی ، من هجوم ترکانه کلمه را بر سر تو به فردا میبینم ...
فرعون : کلمه ؟!!!
شمس : خدای جهان به قلم قسم خورده ...
شمس ناپدید میشود .
کاتب : چیزی شده خدای من ؟
فرعون : تو چیزی ندیدی ؟ یکی از اینجا رد شد ...
کاتب : اینجا که غیر از من و شما کس دیگه ای نیست !!!
فرعون به سرعت خارج میشود .
کاتب : گرفته ما را ،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،، آهای ، شغالک ، شغالک ، بیا ،،،،،،،،،، سریعتر بیا ... 3
شغالک وارد میشود .
شغالک : هوم ...
کاتب : بعد از این اگر با من درست حرف نزنی میدم از پوست تنت برای خانومم پالتوپوست درست کنن ...
شغالک : برای من که کلی حال میده اما اونم می پسنده ؟
کاتب : خفه شو احمق ...
شغالک : چته تو ؟
کاتب : تو نه الاغ ، شما ،،، فرعون خدای بزرگ من را به پیغمبری برگزید .....................................................................................
شغالک : حالا خر بیار و ،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،، ولش بابا ،،،،،،،،،، عجب دنیائیه ...
کاتب : تو ناراضی هستی ؟
شغالک : نه ،،،،،، دیشب خواب دیدم افتادم تو خم رنگرزی و شدم عین طاووس ،،،،،، پس همین بود ، قرار بوده من سردار بزرگ خدا بشم که دیشب
همچین خوابی دیدم ، مگه نه ؟
کاتب : عجب موجود سواستفاده گری هستی تو شغالک ،، البته این زیاد مهم نیست که تو چه عنوانی بدست میاری فقط یادت باشه که در هر حالی تو
مطیع و فرمانبردار من خواهی بود ...
شغالک : من جانم را دوست دارم پیغمبر خدای فرعون ...
کاتب : زهرمار نخند ،، حالا برو و قبل از اینکه درجه هات را از دست بدی شمس را پیدا کن و بیار ، اون اگه پیدا بشه دیگه نسل یاغی ها نابود میشه ،
قدرت اون باید به ما برسه ،،، راستی اگه موفق نشی میدم با تیپا هزار بار نشستنگاهت را نوازش کنن ، میفهمی که...
شغالک : سردار شغالک ، سردار خدا قول میده شمس را دست بسته تقدیم کنه پیغمبر کاتب ...
سیاهی . نور .
صحنه بازار .
مردم در آمد و رفت هستند .
شمس همراه با اجرای رقصی در حال ساختن نردبانی میباشد ، مردم را دعوت به رقص و همکاری در ساخت نردبان می کند .
شمس : من شمس تبریزم ، آیا نیست از شما کسی تا به رقص عشق آورم او را و او دستم بگیرد برای ساختن این نردبان ؟؟؟
مردم : شمس تبریز نردبانی ساخت بام گردون برآ که آسان شد
شمس : این نیکست که شما به کمک آمده اید اما رازی دارم که باید باز گویمش با شما ...
مردم : بگو ...
شمس : یک پند زمن بشنو خواهی نشوی رسوا ، من خمره افیونم زنهار سرم مگشا ...
مردم : آه گفت رسوایی ...
مردم پراکنده شده اند .
خرده فروش وارد میشود .
خرده فروش : گوشت دارم و گربه دارم ، هد هد دارم و زاغ دارم وکفش دارم و مار دارم و گاو فربه سیر نشو دارم ، بدو بیا که سی دی دارم خفن ،
بیا که آخرشه ،،، کدو دارم ، کدو ،،، کدو تنبله ، سی دی خفنه ، بیا ...
صدایی از بیرون : الاغت کجاست ؟؟؟
خرده فروش : بغل خیابون ادب را رعایت نکرد گزمه ها گرفتنش ،،، آی کدو دارم ، کدو ...
همان صدا : حالا کجاست ؟؟؟
خرده فروش : تو اصطبل آهوان ... 4
خرده فروش در محاصره مردم گم میشود .
شمس تنهاست .
معامله گرها با موبایل در حال معامله اند ، انگار بورس است .
معامله گر یک : نفت اومد پایین !؟ میخرم ...
معامله گر دو : باروت چنده ؟
معامله گر سه : تی ان تی اومده بازار باروت قیمتش افت کرده ...
معامله گر دو : پس هر چی هست خریدارم ،،،،، گندما را بریز دریا قیمتش بره بالا ...
معامله گر چهار : من خشخاش میخوام ...
معامله گر پنج : اف شانزده کی داره ؟
معامله گر یک : کجا گفتی ، هیروشیما ؟!
خرده فروش : هسته ، جویز ، خرگوش مرده ، روغن مار برای سوختگی دارم ، صلیب عیسی دارم و داس ابلیس ، جویز گرد هسته دار دارم بیا ...
معامله گر سه : کی تی ان تی خواست ؟
معامله گر دو : نخر ، نوع جدیدش را دارم ...
معامله گر چهار : هر چی داری بده ، گفتی خشخاش چند ؟
معامله گر پنج : من اف شانزده خواستم ها ...
معامله گر سه : کی گفته بود بلیط هیروشیما ؟ دریا پر شده از گندم ، قیمتا رفت بالا ....
خرده فروش : هسته دارم ، هسته ...
معامله گرها : ذره و خورشید ؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!! چی هست حالا ؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟
معامله گرها در حرکتی چرخشی در بطالتی ابدی دور خرده فروش میچرخند .
شمس آنها را فرامیخواند .
شمس : میدانم صدایم را پاسخی از شما نخواهد بود اما از تبریز ما آیت نو میرسد به یقین هرکه را که خواهد اشرف مخلوقات خدا شود ...
خرده فروش : بنگ اعلا ، نخود سیا ،کتاب دوا و دعا دارم بیا ...
مردم دوره اش کرده اند .
شمس : خدا به شما نزدیک است ، کمکم نخواهید کرد ؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟ میدانم کمکی نخواهدم بود اما تکلیفم گفتن آنست با همگان ...
شغالک با گزمه ها وارد میشود .
شمس به کار ساختن نردبان مشغول میشود .
شغالک : تمامی آنهایی که از خورشید صحبت می کنن و یا نامشان شمس و خورشید و نورست و همینطور کسایی که در کار خرید و فروش هر چه
که ایجاد نور و گرما می کنه دستگیر بشن ...
گزمه یک : قربان تولید کننده های لامپ را هم شامل میشه ؟
گزمه دو : بخاری سازها چی ؟
گزمه سه : لیست من پر شده از اسم چراغعلی ...
یک نفر بسرعت وارد میشود .
دزد : آقا مسجد کدوم طرفه ؟
شغالک : اسمت چیه ؟؟؟
دزد : چه ربطی داره !!!
شغالک : حرف نباشه ،،، اسم؟؟؟
دزد : نمازم قضا بشه تقصیر توئه ها ... 5
همه بازار : مگه اذان گفتن ؟؟؟
دزد : نگفتن مگه ؟؟؟
خرده فروش : صوتت اگه بده بیا تخم شترمرغ ببر ناشتا ناپزبخور خوش آهنگش کن صدات را ، ، ، ، بیا که تموم شد ، آی پیره زنای عجوزه بیاین که
سرخاب دارم برا گلگون کردن صورت ، ، ، گنج دارم از چین و ماچین با بوی باروت ...
شغالک : این چیه زیر لباست ؟؟؟
صداهایی از دور : بگیرینش ، آی دزد ، دزد ، بگیرینش ...
دزد : بدبخت شدم اومدن ...
شغالک : چتونه بازار را گذاشتین سرتون ،،، چه خبره ؟؟؟ تو کجا راه افتادی بری ؟؟؟
چند نفر وارد میشوند و اطراف را میگردند .
دزد : مسجد ...
شغالک : بگیر این قمه را بزن زیر کمربندت ، توگزمه من شدی ...
دزد : سزاوار این همه محبت نبودم !؟
شغالک : شاید ارزشش بیشتر هم باشه ، نصف نصف ، ردشون میکنم برن ...
مال باخته : آقا به دادم برسید ، برد ...
شغالک : دزدی در روز روشن !؟ پدرش را در میارم ،،، اسمت چیه ؟
مال باخته : چراغعلی ...
شغالک : خراب کردی پدر من ، خراب ،،، عجالتا این را بگیرین تا فرمان فرعون بزرگ اجرا شده باشه تا بعد ...
مال باخته : آخه برای چی ؟
شغالک : حرف نباشه ،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،، تو با من بیا ، اگه لیاقت داشته باشی و درست را خوب یاد بگیری سالار بازار میشی ، بازاریا نمیتونن از تو
دزدی بکنن ، تو خودت استادی ،،، و اگه اونی که ما در پی اونیم به بازار بیاد بدون شک داراییش را قبل از همه تو میدزی که دستش
خالی بمونه و تو مال دزدیده را میدی به ما ،،،،،،، اسمش شمسه ، یادت میمونه ؟؟؟راستی اگه موفق نشی میدم با تیپا هزار بار نشستنگاهت را
نوازش کنن ، میفهمی که ...
شمس : خواهند از سلطان امان چون دزد افزونی کند ، دزدی چو سلطان میکند پس از کجا خواهند امان ؟؟؟
شغالک : این صدا از آن هر کی هست سریعا دستگیر بشه ...
شغالک ، دزد ، گزمه ها ، مال باخته و همراهان او خارج میشوند .
خرده فروش : شرزه شیر دارم و روباه پیر دارم ، موش دارم و خرگوش دارم ، قفس دارم برا خواجه ها و خانوماشون ، صندوق برا قاضی ها و کلید برا
خونه دارا ، نرس دارم بجای کنیزک برا اطبای محترم ، قمه دارم برا لوطی ها و غیر لوطی ها ،،، بیا که تمومه ...
معامله گر چهار : چه رقصیه این رقص ذره و خورشید ...
معامله گر پنج : حال اومدم ...
دزد در لباس گزمه وارد میشود .
دزد : از این پس من سالار بزرگ بازارم ...
صدای اذان . 6
معامله گرها : بریم نماز ...
خرده فروش : طوطی دارم ، طوطی ،،، طوطی سخنگو دارم ، طوطی ...
معامله گرها دوره اش میکنند .
شمس تبریزی صورتش را بسته و سعی دارد شناخته نشود .
سیاهی . نور .
دیوی تخت بلقیس را به حضور سلیمان آورده است .
صدایی از دور : راه دهید ، تخت روان مولاناست ، راه دهید ...
چهار نفر مولوی را بر روی تخت روانی وارد میکنند .
شمس خودش را به تخت روان مولوی می رساند .
شمس : سوالی دارم و جویای جوابی ام ...
مولوی : بعد از نماز بازم پرس بی پاسخ نخواهی ماند ...
شمس : بی دانستنش نماز گذاردن نتوانم ...
مولوی : این چه سوالیست که همسایه کفر است ...
شمس : و اگر تو آنی نباشی که من در پی او آمده ام پس شنیدنش خواهی ام گفت آخر کفر ...
مولوی : و اگر همانی باشم که از پی اش آمده ای ؟
شمس : نماز مردمان را پیشنمازی دیگر لازم خواهد آمد ...
مولوی : و اگر اوی تو نباشم ؟
شمس : چنان انسانم آرزوست ...
مولوی : بازم پرس سوالی که از پیشنمازی مردم منتظر واجبتر است ...
شمس : پیغمبر خدا مقامی بالاتر دارد یا بایزید بسطامی ؟
مولوی : وقتم را هدر دادی ، کودکان تازه مکتب رفته نیز جواب سوالت میدانند ...
شمس : از زبان تو شنیدنم آرزوست ...
مولوی : پیغمبر خدا بالاترین مقام هستی را دارند ، برویم ...
شمس : پس از چه او گفته بار خدایا نشناختیم ترا به این زندگی آنگونه که سزاوار شناختن توست و بایزید در مقام انسان ایستاده و از زبان انسان گفته
چه شان بالایی دارم بدینجای من ...............................................................................................................................................
مولوی ازتخت بر زمین می افتد .
سیاهی . نور .
سلیمان و بلقیس سماعی عارفانه آغاز کرده اند .
دزد در لباس گزمه ها می گذرد و از بازاریان غرامت میگیرد .
هجوم نور .
مولوی : بگو که جان و دلم مشتاق شنیدن است ...
شمس : عجب ای ترک خوش رنگ این چه رنگست ؟؟؟ 7
مولوی : وجود تو چو بدیدم شدم ز شرم عدم ،،، این رنگ رنگ خود باختگی منست به پیش چون تو رستمی ...
شمس : غلط مگوی ، دیده حاصل کن آنگه ببین ، بی بصیرت کی توان دید ، رستم دستان و هزاران چو او بنده و بازیچه دستان ماست ،،،،، من شمس
تبریزم ...
مولوی : چنین که پیداست تو جان جان جهانی و نام تو عشق است ، اما ، پس به این میانه چون منی حقیر که ام ؟؟؟
شمس : سلام گرد جهان گشت جز تو نپسندید ...
مولوی : زهی سعادت ، بازم نخواهی گفت از عشق ، از تبریز آن شهر عشق ، از عشق عشق ؟؟؟
شمس : آن درخت را توانی دید ؟؟؟
مولوی : درختی نیست به آنسویی که اشارت کرده ای ...
شمس : چون درختی را نبینی مرغ کی بینی برو ، پس چه گویم با تو جان جان این تبریز را ؟
مولوی : قطره تویی ، بهر تویی ، لطف تویی ، قهر تویی ، قند تویی ، زهر تویی ، بیش میازار مرا ،،،،،،، چون شراب تبریزم داده ای بگوی با من چه کنم
اینک مستیم را ؟؟؟
شمس : چون مست ازل گشتی شمشیر ابد بستان ، هندوبک هستی را ترکانه تو یغما کن ،،، آماده ای که ترکانه تا حضرت خاقانی بتازیم ؟؟؟
مولوی : من ترکم و سرمستم ترکانه سلح بستم در ده شدم و گفتم سالار سلام علیک ...
شمس : درین ویرانه جغدانند ساکن ، ما ز ثریا بزمین افتادیم ، پس اگر خواهان مایی اینک ببین ترکان معنی را ...
مولوی : ای می تو نردبان آسمان ، ای خوب مذهب ، وقت ییله روح آمد ، دستم نخواهی گرفت که مسکینم و نزار ؟؟؟
دزد متوجه شمس و مولوی شده است .
شمس : خموشید خموشید که تا فاش نگردد که اغیار گرفتست چپ و راست خدایا ، گذر از خواب برادر شب تیره چو اختر که شب باید جستن وطن
یار نهان را ...
مولوی : چه میکنی ؟؟؟
شمس با پرده های سیاهی چادری میسازد .
شمس : حیلت رها کن عاشقا دیوانه شو دیوانه شو ، وندر دل آتش درآ پروانه شو پروانه شو ...
سیاهی ، نور از درون چادر .
شمس و مولوی سماعی عاشقانه آغاز کرده اند .
مولوی : پس این چهل شبانه روز خلوتمان که درسم دادی و راهم آوردی بازم گوی اگر نتوانم ؟ اگر نشود ؟ اگر نگذارند ؟ اگر بگویم و نگذارند
به گوش مردمان برسد ؟
شمس : تو خواهی گفت و اگر تمامی جهانیان جمع آیند تا از شنیده شدن حرف من جلوگیری کنند آن حرف اگر شده سه هزار سال هم شنیده نشود
عاقبت به گوش آنی خواهد رسید که باید برسد ، فقط یادت باشد در این عالم خاکی که دوستان ز اقرار مستند و دشمنان ز انکار مست تبریز
رشک چین است پس هندوی ترکی میاموز ...
مولوی : ترک را تاجی بسر کایمان لقب دادم ترا ،، بر رخ هندو نهاده داغ کین کفرست ، ها ،،،،،،،،،،،،،، بگوی ...
شمس : هستی جلوه گاه اراده خداوندیست ، جاییست که انسان و دیو هر دو کالای خود به درگاه احدیت پیشکش خواهند کرد ، دیو در پی آنست
تا داشته انسان از او بگیرد که آدمی بی تحفه رود سوی پروردگارش ، دیو که غرورش از سجده آدم بازش داشت گفت که انسان لایق این
سجده نیست و به این هستی در پی اینست که به اثبات رساند عدم لیاقت آدمی را ، این سو اما آدمی را عشق حق باید که در پستی و بلندی
زندگی خستگی او را نگیرد و او همچون سلیمان دیوها را یکی از پس دیگری به زندان کشد و امانت خدای را به سلامت به سرمنزل مقصود
برساند و تقدیم خدایش کند ، جز این شود انسان باخته است این قمار عاشقانه را ، و تکلیف همچون من و تویی باراندن کلماتیست که چون
بارانی در کویر زندگی انسانها خواهد بارید و تن و روان و روح آنها را صفایی آسمانی خواهد داد تا بدانند امانت آنها کدامست ...
مولوی : باز بگوی ...
شمس : خسته ات نکرده ام ؟؟؟ 8
مولوی : با تو خستگی بی معناست ...
شمس : رازها با تو خواهم گفت ، باید توان گوش دادنت باشد ...
شمس و مولوی سماعی عاشقانه آغاز کرده اند .
سیاهی ، نور .
شمس کار نردبان را تمام کرده است ، آنرا بلند می کند .
دزد متوجه شمس شده است ، با اشاره دزد گزمه های مسلح شمس را محاصره میکنند ، شمس متوجه میشود .
شمس : آتش بمن اندر زن ، آتش چه زند با من ، کاندر فلک افکندم ، صد آتش و صد غوغا ...
دزد : آهای کیستی تو ؟؟؟
شمس : من آن دیوانه بندم که دیوان را همی بندم ، من دیوانه دیوان را سلیمانم بجان تو ...
دزد : چی میگی ؟ این حرفها چیه ؟
شمس : زبان تو نمیدانم که من ترکم تو هندویی ...
دزد : بگیریدش ...
شمس بالای نردبان رفته است .
گزمه ها : دستمان به او نمیرسد ...
دزد : بزنیدش ...
مولوی وارد شده و همچون دیوانه ها به جستجوی شمس بدور نردبان میچرخد و می رقصد ، گزمه ها شمس را با سنگ میزنند .
مولوی : جان منست او هی مزنیدش آن منست او هی مبریدش
آب منست او نان منست او مثل ندارد باغ امیدش
شمس : آتشست این بانگ نای و نیست باد ، هر که این آتش ندارد نیست باد ، راه مرگ ای خواجه ناپیدا رهیست ...
شمس همچون پرنده ها پرواز می کند .
مولوی : ای شمس بی تو باید ستاره ها را شمرد که شب میرسد بی فروغ رخت ، بیا که در این شب گم گشته راهم ، تبریز شد نیازم ، تبریز شد نیازم ،،،
مرا به تبریز بریدم ، ، ، به تبریزم برید که تشنه منم و باده تبریزم آرزوست ، که انسانم آرزوست ، آی مردم اگر در عشق بنده شمس ملت و
دینید تبریزی شوید ،،، از دیو و دد ملولم من ، ملول ،،،،،،،،، جز بسوی راه تبریز اسب ما رهوار نیست ، شاه ترکانم آرزوست ، شمس تبریزم
آرزوست ، شهر عشقم آرزوست ، آن ترک مستم آرزوست ، لحظه ای قصه ای کنان قصه تبریز کنید لحظه ای قصه آن غمزه خونریز کنید ،
مفخرآفاق شهر روحم آرزوست ،،، با که گویم در جهان یک گوش نیست ،،، ای شمس سوفساطییم کرد سحرت ای ترک نموده هندوی
را ، باز آی ،،،،،،،،، ملکی که پریشان شد از شومی شیطان شد ،،،،،،، ترک شادیم برفت و هندوی غمم آمد ،،،،،،، کجایی آب کوثر من که
سوخته جان بسوی تو آیم ...
ای تبریز از هوس شمس دین چند رود سوی ثریا دلم ؟؟؟
بیا ای شمس تبریزی که در رفعت سلیمانی
شمس بر بالای پلکان ناپدید شده است .
دزد و گزمه ها ناامیدانه خارج میشوند .
مولوی نردبان را با خود میبرد .
بلقیس مرده است ، او را در تابوتی می برند . سلیمان می گرید . 9
سیاهی .
صدای مولوی :
بشنو از نی چون حکایت می کند
وز جدایی ها شکایت می کند
کز نـیستان تا مرا ببریده اند
از نفیرم مرد و زن نالیده اند
ملکی که پریشان شد از شومی شیطان شد باز آن سلیمان شد تا باد چنین بادا
نور .
دزد را تیپا زنان میبرند .
شغالک را تیپا زنان میبرند .
کاتب را تیپا زنان میبرند .
فرعون را تیپا زنان میبرند .
پایان .
متن درام : فاوست به روایت ما ...
فاوست به روایت ما ...
( با نگاهی به نمایشنامه " فاوست " نوشته " گوته " ) ...
پرسوناژها : فاوست ، مفیستو ، هلن ( فاوست مفیستو ) ، مومیاگر و خادم ...
انفجار رقص نور .
صحنه خالیست .
( تمامی صداهای فاوست در صحنه های خالی همراه با رقص نور از داخل سالن تماشاگران پخش میشود . ) .
صدای فریاد فاوست : در ازل پرتو حسنت ز تجلی دم زد عشق آمد و شعله بر همه عالم زد
خدا ،،، خدا ،،، خدا
این فاوسته که فریاد میزنه ، به دادش نمیرسی ؟؟؟
سیاهی .
صدای کارگردان از پشت صحنه شنیده میشود .
صدای کارگردان : آقا یکی به این مثلا فاوست مفیستو بگه زود باشه داریم شروع میکنیم ، دیر شده ، همه منتظر اونن ، اه ،،، آقا شمام
سریع صحنه رو آماده کنین ، این نویسنده هم که هنوز آخر متنش رو نیاورده تحویل بده ،،،،، اه ، یکی بره دنبالش
و بگه دیر شد آخه ،،،،،،،،،،،،،، مرده شور ببره این مثلا کارگردانی رو ، اه ...
سیاهی . نور .
مفیستو بالای برجی استوانه ای شکل نشسته و با دوربین اطراف را می پاید .
مفیستو : عجب بلبشوئیه این زندگی ،،، عجب دنیائیه ،،، البته به راحتی میشه شش روزه کاری رو به پایان رسوند و آخرش هم خود
را تحسین کرد و آب هم از آب تکون نخوره ،،،، کی میفهمه کارت درست بوده یا نه ، آخه قبلا که این اتفاق نیفتاده تا محکی
باشه برای درستی و نادرستی کار ،،، بگذریم ، کار هر کسی به خودش مربوطه ، من هم باید به کارهای خودم برسم ، ، ، ،
بذار ببینم کجا بهتره تا امروز تورم رو اونجا پهن کنم ،،،، هان هان هان ،،، همینه ، خود خودشه ، یه جای دنج برای خلوت
کردن و نوشیدن ،،، نوشیدن و نوشیدن و نوشیدن ، تا خرخره نوشیدن و لایعقل شدن تا حد دیوونگی ،،، خوبه ، برم تو ببینم
کی به کیه ،،،، چه بد انگار هیشکی نمی نوشه ، باید کاری بکنم ، بیچاره ها هیچوقت حدس نمی زنند سروکارشان با شیطونه
، ، ، کهنه کتاب جادوگریم کو ، این هم پر از چرند و پرنده ، برای نگارشش وقت بسیاری رو از دست داده ام ، خوبه ،،
این از این که اونا بنوشند و خوش باشن اینم از اینکه یکی رو پیدا کنم برای ور رفتن با روحش ،،،،،، شاید یکی پیدا بشه که
روح بدرد بخوری داشته باشه و بکارم بخوره ،،، بذار ببینم ، بعله یک روح با درخشش خاص ،،، به به به ،،، بد نیست ،،،،
میتونم شروع کنم ...
انفجار رقص نور .
صدای فاوست : من دکتر فاست پزشک امراض انسانی حیران از چرایی این زندگانی بی عشق و پر درد و رنج که جز مرض تن و غم
روانی و ناخوشی وجود و هرزگی روح هیچ نداره ، به گوشه ای خلوت گزیده بودم ...
میکده .
فاوست گوشه ای نشسته است .
فاوست : باید از خودم پاک بشم ،، به چه درد میخوره هوش برای جان آدمی ، مهربانی برای دل و دلیری برای بازوان ، درکشوری که
تب آشفته اش کرده و همه جا بدکاری و شر تا بی نهایت از شر زاییده میشه ؟ چه کاری باید کرد جز نشستن و در خود فرو 1
رفتن ،، وقتی جایی عشقی راستین نیست باید گوشه ای نشست و هرزگی رو تماشا کرد و بر عاملش فحش داد ...
مفیستو وارد میشود و در کنار فاوست می نشیند .
مفیستو : وقتی تو دریای فکر گم شدی دو سه پیمانه میتونه سر حالت بیاره و پروازت بده ،،،،،، ساقی ، یه دوری بزن و همه رو مهمون
من کن ...
فاوست : ندیده بودمت ؟!
مفیستو : سرگشتگی تو باعث شده از اطرافت غافل بشی ، اینجا پاتوق من هم هست ، من مفیستوام ...
فاوست : اما من اولین بارمه اینجام ، فاوستم ...
مفیستو : این هم دلیلی یه برای ندیدن ،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،، اگه رقص و پایکوبی سرخوشانه این جمع
سرحالت نمی آره میتونیم قدم بزنیم ...
فاوست : تا کجا میشه قدم زد ، تا کی میتوان رفت و به جایی هم نرسید ؟؟؟
مفیستو : هی تو خیلی درهمی ،،، تو خواستار چی هستی؟ گلایه ات از چیه ؟؟؟
فاوست : تو کسی نیستی که بشه بهش اعتماد کرد و باهاش درد دل نمود ،،،،، اما خب از تنهایی بهتره ، بیهودگی حاصل از بی عشق
زندگی کردن داغونم کرده ...
مفیستو : بی عشقی ؟!!!!!!!!!!!!!!!؟؟؟؟؟؟؟؟ خب ، درد بزرگی میتونه باشه اما میتونی با شرابی از یادش ببری ...
فاوست : و آخرش ؟؟؟
مفیستو : آخر هر کاری در آخر کار مشخص میشه ، اول از همه باید آغاز کرد ...
فاوست : با چه امیدی ؟ نه ، حتی فکر کردن بهش وقتم را بیهوده تلف میکنه ، ، ، راحتم بذار ...
مفیستو : خب ،،، یه پیشنهاد ...
فاوست : خب ...
مفیستو : اگه گمون میکنی با مثلا این عاشق شدن مشکل حل نشدنی بیهودگیت حل میشه عاشق شو ...
فاوست : اگر هرزگی نصیبم بشه چی ؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟ نه ...
مفیستو : شاید اگه شرطی در میون باشه رغبتی برای بردن شرط ایجاد بشه ...
فاوست : چه شرطی ؟
مفیستو : مثلا معامله ای ...
فاوست : خب ؟!
مفیستو : حالا تو فاوستی و اگر پیروز شدی شاه فاوست خواهی شد ...
فاوست : شاه فاوست بودن به چه دردم میخوره ...
مفیستو : شاه که بشی بر هر کاری توانا میشی ، ، ، شاه بدون گنج وجود نداره ،،،،،،، و تو بعد از یافتن گنج شاهانه تواناترین فرد تاریخ
خواهی بود ، خب اگه اون موقع هم همینجور آرمانگرا موندی دست به اصلاح بزن ...
فاوست : گنج ؟؟؟
مفیستو : گنج روح ...
فاوست : به چه دردی میخوره ؟؟؟
مفیستو : تمامی توانایی یک ابرمرد دراین دنیا ،،،،، کم چیزی نیست ،،، هر چند من به عشق اعتقادی ندارم اما میشه گفت روح با گنج
میتونه بهتر هم عاشق بشه .....
فاوست : و اگر پیروزی از آن تو شد ؟
مفیستو : تو روحت را داری و روحت بی گنج روح امید را نتونسته در تو زنده کنه ...
فاوست : منظورت رو نمی فهمم ...
مفیستو : از دست دادن چیزی بی ارزشی که تا حالا نتونسته به آرامشت برسونه نمیتونه چندان هم مهم باشه ...
فاوست : این چیز بی ارزش ، روح من ، به درد تو میخوره ؟
مفیستو : من کلکسیونی دارم ، شاید اونجا نگهش داشتم ...................................................................................
فاوست : پس من اولین نفر نیستم ...
مفیستو : نه نیستی ...
فاوست : اما میتونم آخریش باشم ،،،،،،،،،،،،،،،،،،، با آن قدرت ، گنج روح ، هر کاری بخوام میتونم انجام بدم ؟
مفیستو : در جهان ماده بعله ...
فاوست : حتی اگر کمک برای پیدا کردن راه سعادت انسان باشه ؟ چیزی که تو زیاد از آن خوشحال نمی شی ، عاشقی ...
مفیستو : شاید اسمش عاشقی نباشه ، سعادت چیزی نیست که من هم ازش بدم بیاد ،،، در هر حال اگر صاحب آن قدرت شدی من دیگه
نمی تونم دخالتی در آن داشته باشم ، حتی اگه بخوای با عاشقی به سعادت برسی ...
فاوست : من نمیدونم تو سعادت رو غیر از عاشقانه بودن در چی میبینی ولی میتونم بگم که تو سعادت رو فقط برای خودت میخوای ،،،
برخلاف ما آدما ،،،،،،،،،، بگذریم ، خب میتونم بپرسم برد و باخت چگونه مشخص میشه ؟؟؟
مفیستو : میتونیم یک دوری تو این دنیا بزنیم و تو هر چی دلت خواست بکنی و در آخر کار تو خودت قضاوت کنی که برنده چه کسی
است ، شما آدمها یا من ...
فاوست : و آن دور از کجا تا به کجا و چگونه ؟
مفیستو : تمامی تاریخ و تمامی جغرافیا ،،، تا هر جایی که تو بتونی بری ، بی من یا با من ،،، تا آنسوی تاریکیها ...
فاوست : که چی بشه ؟؟؟
مفیستو : یک جوینده واقعی باید خطرکنه و تا مرزهای جهان دیگر بره تا بتونه غار باستانی ژرفی را که گنج در آن نهاده شده کشف 2
کنه ،،،،،، درد شراب ، رازها در تاریکی وطن دارند ...........................................
فاوست : تو چرا تا حالا دنبالش نرفتی ؟؟؟
مفیستو : من خیلی جاها نمیتونم برم ......................................................
فاوست : شروع کنیم ...
مفیستو : باید معامله رو تضمین کنی ...
فاوست : با چی ؟
مفیستو : خون ....................................................................................................................................
فاوست : قبول ...
انفجار نور سرخ .
مفیستو : آنچه میگویم تاریخ است ...
فاوست : و عجب که همه سیاهی و سرخی ...
مه قرمزی همه جا را فرا میگیرد . هیچ چیزی مشخص نیست ، مفیستو جادوگری میکند ، هلن رقص کنان از گوشه ای ظاهر شده و خارج میشود ، فاوست در جای خود خشک شده است .
انفجار رقص نور .
صدای فاوست : هجرتی آغاز کردم از خودم ، همچون یک فراری ، غولی بی هدف و بی آرام ، مانند سیلابی غران ، از تخته سنگی
به تخته سنگی دیگر ، دیوانه وار بسوی گرداب روان بودم ،،،،، شاید آن گنج روح ، آن نور را بیابم ...
سیاهی . نور 0
صحنه اطاقیست فانتزی با میزی در وسط و دو صندلی در طرفین .
مجسمه ای از شاه فاوست روی میز خوابانیده شده است . مفیستو دیوارها را رنگ میکند و خارج میشود . مومیاگر و خادم وارد شده و هرکدام روی یک صندلی در دو طرف میز مینشینند .
مومیاگر : همه کارا خوب انجام شدن ؟؟؟
خادم : دقیق و مرتب ...
مومیاگر : ماده اصلی مهیاست ؟؟؟ با ساعت چرا داری بازی می کنی خادم ...
خادم ماده را به مومیاگر میدهد .
خادم : فاوست خوابیده ،،، و ، ساعت دوازده و نیمه ...
مومیاگر : منم میبینم فاوست خوابیده ، عجب حرفی میزنی !!! ندیده بودم اینقدر مضطرب باشی و وقت هم برات مهم باشه ...
خادم : ارزش وقت به اینه که کارا به موقع انجام بشن ...
مومیاگر : نترس ، همه کارا بموقع انجام میشن ...
خادم : اما انگار اولین باریه که زمان برای تو مهم نیست مومیاگر ...
مومیاگر : نگران چی هستی ؟
خادم : نگران ؟! نه ،،، فقط انگار زمان ایستاده ...
مومیاگر : هنوز که دیر نیست ...
خادم : و اگر شد ؟
مومیاگر : هر چهار افق آسمان رو خوب دیده ام ...
خادم : شاید یه روز افقهای آسمان هم اشتباه کنند ،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،، فاوست راضی بود ؟؟؟
مومیاگر : شاعر شدی خادم ،،،،،،،،، اون میخواست روحش رو سر ساعت سیزده به یه دلدار بده تا عاشق بشه ، باید هم راضی میبود
آخه کیه که از داشتن هلن خوشنود نباشه ...
خادم : و مفیستو واقعا راضی بود ؟؟؟
مومیاگر : مثل همیشه ناراضی از همه چیز و همه کس و راضی از معامله روح با فاوست ...
خادم : تو میتونی بگی چرا مفیستو راضی به این کار شد؟؟؟ اون تا امروز فقط روح منتخبین خودش را از اونها می خرید ، اما این بار
قضیه فرق کرده چون داره روح فاوست رو عاشق میکنه ...
مومیاگر : چیزی از کارهای مفیستو نمیشه فهمید ، اون همیشه کارهاشو بی توضیح انجام میده ...
خادم : درست مثل خدایان ...
مومیاگر : با این تفاوت که خدایان پس از انجام کار و رسیدن به موفقیت بهت میگن قضیه چی بوده اما مفیستو نه قبل از انجام و نه بعد
تموم شدن کارا حرفی نمیزنه ...
خادم : و این همونیه که اون رو مرموزتر از خدایان میکنه ...
مومیاگر : همیشه باید صبر کرد تا خدایان از کارهاش سردربیارن و توضیح بدن تا بفهمی چی به چی بوده ...
خادم : من نمیتونم صبر رو تحمل کنم ...
مومیاگر : تا حالا که کرده ای ... 3
خادم : منظورم امروزه ...
مومیاگر : میتونی مشغول کاری بشی ...
خادم : نمیتونم ، سی سال منتظر این بودم که زمان انجام عملیات ابلیس روی روح یکی برسه و حالا زمونش رسیده ،،،،،،،، من هیجان
بدی دارم ، یه احساس ناجور ...
مومیاگر: این نیم ساعت هم می گذره ...
خادم : همیشه دلم می خواست وقتی فاوست روحش رو میفروشه ببینمش ...
مومیاگر : سی سال برای هدر دادن وقتت عمر کمی نبوده خادم ؟؟؟
خادم : تو گمون میکنی هدر دادن وقت بوده ؟؟؟
مومیاگر : من منظورم اینه که بدون نگرانی تو هم این اتفاق می افتاد و تو بیخودی عمرت رو در نگرانی سپری کرده ای ...
خادم : من دارم از فاوست حرف میزنم ! ؟
مومیاگر : فاوست هم قیمتی داشت ، مثل همه ،،، و بالاخره هم معامله رو قبول کرد ...
خادم : نیم ساعت زیادتر از اونیه که گمونش رو بشه کرد ،،، تو زیادی راحتی !!!!!! میخوای بگی میتونستی حدس بزنی یه روز فاوست
راضی میشد به فروش روحش ؟؟؟
مومیاگر : تو مطمئنی منو برانداز نمیکنی ؟
خادم : هنوز هم همه چیزت وانمود کردنه ،،، گاهی وقتها از اینکه تو واقعا کی هستی دچار سرگیجه میشم ...
مومیاگر : فکر نمی کنی داره برا خوندن وردت زیادی دیر میشه ...
خادم : وردم رو بموقع میخونم ، تو کارات رو درست انجام بده که اشتباه نشه ، جوابم رو ندادی ؟؟؟
مومیاگر : برای من مفیستو و خواسته خدایان همیشه مهمتر از خواسته ها و اعمال فاوست بوده ، خادم یادت باشه که ما نونمون رو از
در خدمت خدایان بودن بدست می آریم و این وظیفه ماست که کارها درست انجام بشن ...
خادم : نونمون !!!!!!! درسته نونمون ، یادم رفته بود ...
مومیاگر: شاه فاوست ،،، شاه فاوست کبیر !!!!!!!!!!! دیگه وقتشه فاوست ،،،،،،،،،،، ساعت سیزده روز سیزدهم ماه مارس داره از راه
میرسه و من ، مومیاگر بزرگ تمامی فرعونهای خداگونه و شاهان قدرقدرت آماده معامله روح توبا مفیستو ام ،،،،،،،،،،،،،،
اگه عجله ای نداری خادم بشین و ببین ، اما یادت باشه که خدایان در اینگونه مواقع مقرر کرده اند تو ورد بخونی ...
خادم : اما مفیستو از خوندن ورد خوشش نمیاد ، مگر اینکه خودش تعلیم داده باشه ...
مومیاگر : تو داری از طرف مفیستو صحبت میکنی ، حواست هست ؟؟؟
خادم : از طرفش که نه ، من زیاد هم ازش خوشم نمی آد ،،،،،، اما خب این رو هم میدونم که اونم میتونه همه جا باشه و تو کارها دست
داشته باشه ، بیچاره فاوست ...
مومیاگر : ما مزدبگیر خدایانیم نه جیره بگیر فاوست ،،،،،،، همانطور که خدایان بهت تعلیم کرده اند شروع کن به خوندن وردت ، عجله
کن ...
خادم : هی مومیاگر ، مومیاگر عجول ،، هنوز ساعت ضربه ای نزده ،،، تا ساعت سیزده نشه مفیستو پیداش نمیشه ، در ضمن شاید
فاوست نخواد ورد خدایان براش خونده بشه ...
مومیاگر : گاهی عجله خوبه ،،، منم هنوز شروع نکرده ام ، اینا رو گفتم که تو بدونی وظیفه ت چیه ، در ضمن همه بنده خدایان هستیم
، فاوست و ما همگی ،،، برو و به کارت برس ......................................
خادم : فاوست زیاد هم از خدایان حساب نمی برد ، در ضمن من کارهای لازم رو قبلا انجام داده ام و الان فقط باید صبر کنم که اینهم
برام سخته ...
مومیاگر : یعنی وردت رو خونده ای ؟؟؟
خادم : تو فکر میکنی مفیستو حاضر میشه ؟؟؟
مومیاگر : خودش قبول کرده ...
خادم : اگه کلکی داشته باشه ؟
مومیاگر : کلک ؟!!! گمون نکنم ، چون اونموقع اون به چیزی نمیرسه ، فقط شاه فاوست روحش رو از دست میده ، و این چیزی نیست
که مفیستو خواهان آن باشه ...
خادم : من اینجوری فکر نمی کنم ، گمونم اونوقت مفیستو به خواسته اش میرسه ...
مومیاگر : گمون نکنم ، مگر اینکه مفیستو به تو حرفی زده باشه ...
خادم : هی ، هی ، مومیاگر ببین درسته که من خادم تو هستم و زیردستت اما این دلیل نمیشه که فکر کنی من هالوام ، مفیستو دنبال
گرفتن روح فاوست بود و باهاش هم معامله کرد اما این دلیل نمیشه فاوست رو خائن به روح خودش دونست و این رو مفیستو
هم میدونه ...
مومیاگر : میدونی اولین جمله فاوست بعد از تعویض روحش با مفیستو چی میتونه باشه ؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟
خادم : لابد اسم تو ...
مومیاگر : تو بذله گوی خوبی نیستی خادم ،،، نه ، این نه ...
خادم : حتما به دنیای بی روحها سلام میده و بعدش شروع میکنه به ایراد سخنرانی و ازهمونجا از تو تشکر میکنه که برای سرگرفتن
معامله تعویض روحش با مفیستو اینقدر هنر به خرج داده ای !!!
مومیاگر : نه ...
خادم : پس حتما اسم خودش رو بر زبان می آره ،،، من فاوستم ، نه البته این نه ، اونجا اون فاوست نیست ،،، پس میگه من بی روحم ،
فاوست بی روح ...
مومیاگر : نه ...
خادم : خب ؟؟؟؟؟؟؟!!!!!!!!!!!!! 4
مومیاگر : اون میگه من اومده ام تا خدمت خدای خدایان زئوس رو بجا بیارم .....
خادم : این چه ربطی به حرفهای قبلی داشت ؟؟؟
مومیاگر : ربطش اینه که بعد از گفته شدن این جمله توسط فاوست زئوس خدای خدایان از اینکه مفیستو باعث شده فاوست بتونه قدرت
برتر زئوس رو به همه نشون بده مفیستو رو هم بنده خودش اعلام میکنه ...
خادم : فاوست اگه روحش رو بده ، که نمیده ، تو دنیای بی روح خدایان اولین کلمه ای که بزبونش می آد یه فحش آبدار به تو و
کارهای توئه ،،، منتها گفتم که اون روحشو به مفیستو نمیده ،،، من به انجام شدن این معامله شک دارم ، تنها کاری که میشه
اینه که مفیستو روح داغون شده فاوست رو صاحب میشه و با اون نمیتونه به خواسته اش برسه ...
مومیاگر : خادم ، جملات تازه ای ازت می شنوم ؟؟؟ !!!!
خادم : دلخوش سیری چند ؟!
مومیاگر : میدونی ،،،،، زئوس اگه بفهمه تو به معامله روح فاوست شک کرده ای برات گرون تموم میشه ...
خادم : زهر هیچ ماری خودش رو نمی کشه ...
مومیاگر : تا زمانی که از کیسه زهر بیرون نیومده بعله اما ...
خادم : من بلدم از خودم مواظبت کنم ، تو فکر خودت باش ...
مومیاگر : من جان خودمو دوست دارم اما این در مورد تو انگار صدق نمی کنه ،،،،،،،،،،،،،،،،،،،، سعی نکن به کارهایی که مفیستو
و خدایان میخوان انجام بشه شک کنی ...
خادم : من هیچوقت به مفیستو باور نمی آرم ، اما موندم چرا خدایان فاوست را منصرف نکردند ...
مومیاگر : شاید هم به مفیستو بیش از حد باور داری و با گفتن این جمله میخوای رد گم کنی !!! میتونی با من راحت باشی و حرف دلت
را بگی ...
خادم : خب ،،،،،،،،،،،،،،،،،،، میشه معامله ای کرد ...
مومیاگر : معامله ؟؟؟
خادم : توی این دنیا هیچ چیز به اندازه یه معامله پر سود به دل آدم نمی شینه .......
مومیاگر : آدم ؟؟؟!!! آهان ، منظورت به دل یه خادمه دیگه نه ؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟
خادم : یعنی در آدم بودن من هم شک داری ؟؟؟
مومیاگر : گاهی فرشته و دیو و آدم را به راحتی نمیشه از هم تشخیص داد ...
خادم : برای همینه که گاهی من به تو شک می کنم ،،،،،،،،،،،،،، حالا ،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،، خب نظرت چیه ؟
مومیاگر : در مورد خودم ؟؟؟
خادم : در مورد معامله ...
مومیاگر : اگر فاوست با مفیستو معامله کرده چرا من نکنم ...
خادم : خوبه ،،،،،،، این نشانه خوبیه برای اینکه فکر کنم تو هم قابل اصلاحی ...
مومیاگر : من منتظر شنیدن فرمایشات حکیمانه شمام قربان خادم بزرگ !!!
خادم : اگر ...................................................................................................................................
مومیاگر : نگفته که درجا زدی خادم ، این سکوت نشون دهنده اینه که تو فقط بلدی لاف بزنی ...
خادم : دو دلم بگم یا نه ...
مومیاگر : اگر قراره فقط دهنت بجنبه و وقت منو بگیره نگی بهتره ..............................................................................
خادم : باشه میگم ...
مومیاگر : بیخودی وقتم رو نگیر ...
خادم : در هر حال بعدا ازم گلایه نکن که چرا بهت نگفته بودم .............................
مومیاگر : گفتم در آدم بودنت شک دارم اما بهت نمی آد بتونی جای مفیستو رو بگیری ،،، داری میری زیر جلدم ؟؟؟؟؟!
خادم : نه ،،، اما خوب بود گوش میدادی ...
مومیاگر : وقتمون کمه ، یا سریع حرفت رو بزن ، و ، یا ، شروع کن به خوندن وردت ...
خادم : درحین خوندن ورد میتونم بگم ؟
مومیاگر : انگار همه چیز برات مفهوم خودش رو از دست داده و این من رو در مورد تو نگران میکنه ...
خادم : تو خودت بیشتر از من به پوچی اعمالی که انجام میدی ایمان داری اما میدونی که با اقراربه این مطلب ابهت ساختگیت رو از
دست میدی و تو این رو نمی خوای چون این برات یه فاجعه محسوب میشه ...
مومیاگر : خوبه ،،،،،،،،،، خوبه ،،،،،،،،،،،،،،، داری از طرف من هم صحبت میکنی و نظریه صادر می کنی ...
خادم : من دارم چیزایی رو میگم که تو میترسی بزبونشون بیاری ، همین ...
مومیاگر : من از گفتن حرفی که نفعی نداره لذتی نمی برم ...
خادم : بخصوص اگه اون حرف بجای داشتن منفعت مضراتی هم داشته باشه ، ، ، نفع و ضرر ، ، ، خوب راه و رسم معامله رو یاد
گرفته ای ...
مومیاگر : حرف آخرت رو بزن خادم ...
خادم : هزاران ساله که با مومیایی کردن مرده ها ،،،،،، در واقع شاهان و فرعونها ، مردم رو داریم فریب میدیم که مردن اونها رو مثل
مرگ خودشون ندونن و به میرا بودن اونها توجه نکنن ، چون با این توجه میفهمن که ادعای خدایی فرعونها و ادعای بزرگی
شاهان دروغی بیش نیست ، و این آگاهی اونها رو به اطاعت نکردن سوق میده و این یعنی فروپاشیدن دنیایی که ما برای مردم
ساخته ایم ، ما یعنی من و تو و شاهان و فرعونها و خدایان ، به این ترتیب ما گوشه ای از قدرت این دنیا رو در دست گرفته ایم
و صد البته خودمون بهتر از همه میدونیم که این دنیا دنیای دروغین ساخت خود ماست ،،، زئوس و شاهان و خدایان و ما ،
دست در دست هم ،،، جهانی که در آن فریب ما حرف اول و آخر است ، دنیای دروغین ما ،،،،،،،،،،،،،،،،،،، مومیاگر ، 5
تو و من ، از آنهایی هستیم که از ناآگاهی مردم نونمون رو به عسل میمالیم و نوش جان می کنیم ،،، و میدونیم که این نا آگاهی
نباید به آگاهی تبدیل بشه ، اما من فهمیدم یه مساله دیگه ای هم هست ، و این چیزی نیست که خدایان از دونستنش توسط من
خوشحال بشن و این رو زمونی فهمیدم که خدایان با تصمیم فاوست برای معامله با مفیستو مخالفت نکردند ، زئوس با مفیستو
همکاری کرده ................
مومیاگر : تو در مورد خودت میتونی صحبت کنی اما وقتی راجع به من و خدایانی که بهشون معتقدم میخوای حرفی بزنی دقت کن که
اگه حرفت چرت باشه ،،،،،،، درسته ، اگه حرفت چرت باشه اینجوری خفتت رو میگیرم و مثل یه موش مردنی با تیپا از
اطاقم میندازمت بیرون ...
خادم : دست منحوست رو بکش تا نزدم ناکارت نکردم ...
مومیاگر : اوه ، خوبه ، دست بزن هم که داری انگار ...
خادم : برای کم کردن روی آدمهای پر رو لازمه ...
مومیاگر : خب ، پس تو شمشیرت رو از رو بسته ای ...
خادم : تا دنیای خدایان رو دقیق نشناخته بودم ازت کنار میکشیدم تا شرت دامنم رو نگیره چون پیش اونا تو جایگاهت بالاتر از منه اما
حالا که فهمیدم قبول حماقت توسط خود ما اسلحه اصلی اوناست دیگه ازت نمی ترسم ...
مومیاگر : اشتباه کردی خادم ،،، من قدرتم رو از اونا نگرفته ام ، من ...
خادم : تو چی مومیاگر ؟؟؟ نکنه می خوای بگی قدرت تو رو مفیستو هدیه داده ؟ یادت باشه که منم از جنس توام ...
مومیاگر : اگر بودی که وسط کاری به این مهمی از خزعبلات قصه نمی ساختی ،،، خودت رو با من مقایسه نکن ...
خادم : بحث مقایسه نیست ،،، میخوام بگم همه ما حتی زئوس خدای خدایان هم داریم برای مفیستو کار میکنیم ...
مومیاگر : وقت من با ارزشتر از اینه که ...
خادم : من حرفهای مهمتری می خواهم بزنم اگر تو بگذاری ...
مومیاگر : تو هیچ حرفی برای گفتن نداری جز چرندیات ...
خادم : اگر گوش میدادی نظرت عوض میشد ...
مومیاگر : لزومی نداره با تو دهن به دهن بشم ،، اگه نمی خوای وردت رو بخونی از جلو چشمم دور شو که میخوام کارمو ادامه بدم ...
خادم : کارت ؟!!! باشه ادامه بده ،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،، من ،،،،،،،،،،،،،، حتی اگه بخوای هم دیگه بهت نمیگم چی به چیه !!
کارات رو ادامه بده ،،،،،،،،،،، من منتظرم ببینم میخوای چکار کنی ...
مومیاگر : میدونم میخوای حرف بزنی ، اما تا خودت نخوای بهت نمیگم بگو ...
خادم : تا تو در خلوت دو تاییمون به عدم اعتقادت به ادعاهات اعتراف نکنی من ...
مومیاگر : هیچوقت این اتفاق نمی افته ...
خادم : اتفاق خواهد افتاد مومیاگر ، بزودی ،،، تو بزودی لب به سخن باز می کنی و مثل من بزبون می آری که هیچ اعتقادی به این
چرندیات نداری ...
مومیاگر : بکش اونور ،،، می خوام شروع کنم ...
خادم : کاش قبل از آغاز کارت به حرفام گوش میدادی تا از لحاظ روحی آماده اتفاقاتی که میخواد بیفته باشی ...
مومیاگر : سعی نکن مرموز جلوه بدی ،،،،،،،،،،، من همه زیر و بم شخصیت تو رو می شناسم و با این حرفای احمقانه ات که باهاشون
تظاهر به دانستن راز میکنی نظرم راجع به تو عوض نمیشه خادم ،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،، خب وقتشه ...
خادم : مواد کارت ...
مومیاگر : وردت رو هنوز نخونده ای ...
خادم : نپر وسط حرفم ،،، مواد کارت دستکاری شده ............................................................................
مومیاگر : نمی فهمم ...
خادم : این همون حرفیه که من می خواستم بگم و تو نمی خواستی گوش بدی ..............................................................
مومیاگر : گفتم نمی فهمم ...
خادم : من خیلی وقته کارهای تو رو زیر نظر گرفته بودم ،،،،،،،، میدونستم که تو هیچ کنترلی روی کارهات نداری و فقط برای از سر
وا کردن کارهای محوله انجامشون میدی ،،، تو با اعتقاد کار نمی کنی ، برعکس اون چیزی که میخوای نشون بدی ،،،،،،،،،،،،
برای همین مدتی بود که زیر نظرت گرفته بودم و درواقع رفته بودم تونخت تا ...
مومیاگر : حرف اصلیت رو بزن خادم ...
خادم : نترس هیچ طورخاصی قرار نیست بشه ...
مومیاگر : گفتم حرف اصلیت رو ...
خادم : خیلی خب ،،، خیلی خب ،،، داد نزن ،،، داد نزن ،،، میگم ،،، حرف اصلی ام رو هم میگم ،،،،،،،،،،،،،، ببین مومیاگر تو بدن
شاه فاوست رو با مواد همیشگی پر نکرده ای ،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،، من باید مطمئن میشدم که همه این کارا الکیه ، برای همین
، برای همین ، در صندوق مخفی را باز کردم ،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،، اینجوری نگام نکن ، کلیدش رو قبلا از رو
کلید اصلی ساخته بودم ، زمانیکه تو رفته بودی برای سفر این کار رو کرده بودم ،،،،،،،،،، برای آماده کرده روح شاه فاوست
برای معامله با مفیستو از مواد داخل صندوق مخفی استفاده نشده ، من مواد رو عوض کرده ام ،،،،،،،،،،،، میدونستم تو قبل از
شروع کار حتی با گوشه چشمت هم نگاهی به مواد نمی کنی .............
مومیاگر : وای خادم ، وای ،،، وای که خانه خرابمان کردی ،،،،،،،،،،،،، حالا بجای اون مواد از چه استفاده کرده ای ؟؟؟
خادم : هیچ فرقی نمی کنه از چی استفاده بشه ...
مومیاگر : گفتم از چی استفاده کرده ای ؟؟؟
خادم : از موادی که برای آماده کردن روح خدایان برای جاودانه شدن استفاده می کردی ... 6
مومیاگر : احمق ، احمق ،،، تو یه احمقی خادم ،،، یه احمق بیشعور که اندازه یه گاو هم حالیت نیست چی به چیه ،،،، تا چند لحظه دیگه
ما شاهد عجیب ترین اتفاق تاریخ خواهیم بود ...
خادم : ما شاهد هیچ اتفاقی نخواهیم بود ...
مومیاگر : وای وای وای ...
خادم : تو بهتر از من میدونی قرار نیست اتفاقی بیفته ...
مومیاگر : هیچ کس نمیدونه که این اتفاقی که قراره بیفته چی هست و چی نیست ،،، فقط میتونم بگم اولین کار من بعد از مشخص شدن
وضع و اوضاع بعدی خفه کردن تو خواهد بود ...
خادم : تو داری غلو می کنی مومیاگر ،،، هیچ اتفاق خارق العاده تاریخی رخ نمیده و تو بهتر از من از این مساله آگاهی ...
مومیاگر : فقط یادت باشه که تمامی مسوولیت این کارگند با توئه و من هیچ چیزی رو به گردن نمی گیرم ...
خادم : شاه فاوست روحش رو از دست داده ، اون متوجه مساله نمیشه ، من و تو هم خوب میدونیم که قرار نیست اصلا اتفاقی بیفته ...
مومیاگر : من به اندازه تو احمق نیستم که متوجه وخیم بودن شرایط نشم ،،،،، روح فاوست که از جنس آدمهای عادی بوده با موادی که
برای روح خدایان استفاده میشده پر شده و این شومترین اتفاق ممکنی هست که ممکن بود بیفته ...
خادم : اگرقضیه اینقدر مهمه تو بدون دقت دست بکار نمیشدی و همه چیز رو زیر نظر میگرفتی و اگر اینکار نشده معنیش اینه که ...
مومیاگر : معنیش اینه که من اشتباه کردم ، اشتباه ،،،،، می فهمی ، مطمئنم نمی فهمی ...
خادم : تو هیچوقت مواد رو کنترل نکردی این ...
مومیاگر : من از مخفی بودن مواد مطمئن بودم ، من از خودم و از صندوق مخفی مطمئن بودم ، بیش از حد مطمئن بودم ، وای که این
اشتباه مهلک چقدر گران تمام خواهد شد ، وای که از دست رفتم ...
خادم : تو به مواد حتی نگاه هم نمیکردی و خدایان هم اونقدر براشون مهم نبود که بیان و تو رو کنترل کنن و یا با قدرتشون از اشتباه تو
جلوگیری کنن و اینا باعث میشن تا من بگم زئوس تمامی قدرت نبوده و نیست ،،،،،،،، تو هنوز هم کارهات وانمود کردنه ...
مومیاگر : مردک احمق من دارم از پریشانی داغون میشم اونوقت تو داری میگی که دارم وانمود میکنم ؟ من چه چیزی را باید وانمود
کنم ؟ هان ؟؟؟
خادم : تو دیوونه شده ای مرد ...
مومیاگر : دیوانه ام کرده ای ،،، تو دیوانه ام کردی ،،، تو با یک کار احمقانه همه چیز را به هم ریخته ای ،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،
وای وای وای ،،، تو اشتباه بزرگی کرده ای خادم ،،،،،، و مطمئن باش کمترین تاوان این اشتباه دادن جانت خواهد بود ...
خادم : من مطمئنم که حتی آب از آب هم تکان نخواهد خورد ...
مومیاگر : تو یه احمقی و من باهمین اطمینانی که تو به گفته ات داری به این قضیه ایمان دارم ...
خادم : این خوابیده ، بدنش سرد شده ، ببین ، مثل همه اونهای دیگه ، هیچ فرقی بینشون نیست و تو بی جهت نگرانی،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،
ببین گفتم که حتی قرار نیست آب هم از آب تکون بخوره ...
مومیاگر : احمق اگر فاوست هم مثل خدایان صاحب قدرتی جاودانه بشه وضمون وخیم میشه ، چون اونوقت مفیستو با گرفتن روح
فاوست صاحب قدرت بزرگی میشه و با دست خودش کارمون رو میسازه ، کار همه آدمها رو ...
خادم : قصه جاودانگی روح خدایان دروغ زئوسه ، و همه این دروغ رو قبول کرده اند ، در ثانی من که گفتم فهمیده ام که اونها هم برا
مفیستو کار میکنن ...
مومیاگر : به جای این خزعبلات برو و محتویات صندوق را بیار اینجا ...
خادم : تو خودت هم میدونی که داری زیادی سخت میگیری ...
مومیاگر : ببین خادم اگر تا سی ثانیه دیگه کاری رو که گفتم انجام ندهی با همین دستهام خفه ات میکنم ...................
خادم : ولم کن دیوونه ..............
خادم خارج میشود .
مومیاگر : تا مفیستو متوجه نشده باید ببینم چکار باید بکنم ، زئوس مرا ببخشاید ...
خادم وارد میشود و موادی را تحویل مومیاگر میدهد ،،، قبل از آنکه مومیاگر شروع کند به انجام دادن کاری از زیر میز دختری که فاوست مفیستو می باشد بیرون می آید ، شبیه جادوگرهاست ،،، مومیاگر و خادم از ترس عقبتر رفته و به دیوار چسبیده اند .
فاوست مفیستو : هه هه ،،،،،،،،،،،،،،، اینه ،،،،،،، بالاخره تهش سوراخ شد و ما هم بعله دیگه ، یعنی اینکه چی ؟ متولد شدیم ،،،،،،،،
وقتی شاه بودیم فکر می کردیم تولد مفیستویی باید خیلی سخت باشه ، مثلا ، پر زرق و برق باشه ، مثلا ، آئینی باشه ،،،
هه هه ،،، چقدر خنگ بودیم اونموقع ، حالا ما رو باش که متولد شدیم ، هه هه ، مثلا ، مفیستوایم ها مثلا ، چه تولدی !!!!
مثلا ، متولد شدیم ها ،،، همینطوری ساده ، بی شیله پیله ،،، انگار نه انگار ،، مثلا حالا ما هم مفیستوایم و هم اینکه
فاوست ،،،،، شاید هم هیچکدوم نیستیم ، هان ؟؟؟!!! ناسلامتی تیپ تازه زدیم باحال نشون بدیم ها ، مثلا ،،،، تو احوالات
خاص چشامون رو بستیم و باز کردیم شدیم فاوست مفیستو ، به همین راحتی ،، حالا ما فکر می کردیم چه خبره ،،، فکر
میکردیم چه ها که اتفاق می افته وقتی که ما متولد میشیم ،،،،،،،،، مثلا ، فکر میکردیم که آره خب آسمان و زمین به هم
میپیچند و بعله دیگه ، مثلا ،،، اما ،، نخیرهیچ خبری نیست که نیست ،،،،،،، چقدر ساده است این مفیستو شدن فاوستی یا
بهتر هست که بگم فاوستی شدن مفیستویی ،،،،، چقدر خوب ،،،،،، به به که چه هوایی ،،، به به ،،،،، اینجا خوبه ها ،،،
میشه نفسی به راحتی کشید ،،، آخ جان ،،، ببینیم کجاییم حالا ،،، مثلا ،،، نه جای بدی هم نیست ،،،،،، وای ،،، شما ؟؟؟؟
شما اینجایین و صداتون درنمی آد ،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،، ما شما رو می شناسیم ها ؟؟؟ مثلا ،،،
انگارشما مومی جان خودمونید و شما هم که خادمید ، نه ؟؟؟ آه ، نگیید که اشتباه می کنیم ، از نگاهاتون معلومه که دارین
تحسینمون می کنید ، حالا این تحسین بخاطر مفیستو فاوست بودن ما هست یا بخاطر خوشگلی ما از این مساله ما
بیخبریم ، مثلا ، ای بابا چرا حالا چسبیدین به هم ، زشته ، حالا از همدیگرجدا بشین بینیم ، خوبه ،،، خوبه ،،، خب خب
خب ،،، شماهم پس اینجا بودین و با اون چشمهای از حدقه دراومدتون دیدین ، مثلا ، مهم نیست ، مهم نیست ،،،، خب 7
تعریف کنید ببینیم چه خبر ...
مومیاگر : وای که هلاک شدم ، ابلیس !!! باید فرار کنیم ...
فاوست مفیستو : منظورت ماییم ؟؟؟ مثلا ...
خادم : گفتی ابلیس ؟؟؟
مومیاگر : کار از کار گذشته و فاوست شده مفیستو ...
فاوست مفیستو : بالاخره فاوست یا مفیستو ؟؟؟
خادم : فکر نمی کردم مواد داخل صندوقت بدردی بخورن و بجای جاودانه کردن فاوست ابلیس بسازند ،،،،،،،، میگم اما زیاد هم شبیه
ابلیس نیست ها ،، اینقدرها هم ترسناک نیست ...
مومیاگر : ابلیس هزار چهره داره ...
خادم : مثل تو ...
فاوست مفیستو : البته حالا دیگه وضع و اوضاع عوض شده ، تمدن که سراسر جهان را آراسته و پیراسته میکنه ، دامنه اش به شیطان
هم کشیده شده ، دیگر شاخی در کار نیست ، چنگال و دمی نیست ،،، مثلا ...
مومیاگر : از دست این ابلیس باید در بریم ...
فاوست مفیستو : اولا که ابلیس خالص نه و فاوست مفیستوی در هم ، دوما هم اینکه نباید در برید ، البته اگر بخواین هم نمی تونید ...
مومیاگر و خادم می خواهند فرار کنند که در تورهایی گرفتار می شوند .
مومیاگر : این پدیده شگرف برای هیچکس خیری دربر نداره ،،، حماقت تو گرفتارمان کرد خادم احمق ...
خادم : باید همه فوت و فن کارهایت رو یادم میدادی ...
مومیاگر : مخفی کاری های من دلیل نمیشد که تو دزدانه بخوای یاد بگیری ...
خادم : با ما میخواد چکار کنه حالا ...
مومیاگر : حتم دارم کمترین کارش با مرگ ما همراه میشه ...
فاوست مفیستو : کسی قرا نیست بمیره ، از مدتها پیش اصلی پذیرفته است که در جهانی بزرگ می توان جهانهای کوچک پدید آورد و
حالا ما می خواهیم این کار را بکنیم ، ما یعنی ، من و شما دو تا ،،، و اگر نخواین قبول کنین یک راه میمونه که من
اون راه را ناگزیر می پذیرم ، خرد کردن بیگناه !!! و شاید گناهکاری که سر فرود نمی آورد !!! یکی گناهکار است
، و من ،،، فاوست مفیستو ، مثلا ، باید او را پیدا کنم ،،، من جان برگزیده ای هستم که بر همه چیز توانایم ، مثلا ...
مومیاگر : دزدی تو گناهیه که این فهمیده ، شاید هم حرفایی که زدی گناه بزرگتری بوده ...
خادم : من چیزی نگفته ام ، شاید هم تو کاری کرده ای و من خبر ندارم ...
فاوست مفیستو : در گوش هم چی دارین میگین مثلا ؟؟؟
مومیاگر : من بیگناهم ...
خادم : من بیگناهترم ...
فاوست مفیستو : این رو من باید تشخیص بدم ، مثلا ،،،،،،،،،،،،، نکنه به من اعتماد ندارین ؟؟؟
خادم : شاید بشه به حرفاش اطمینان کرد ...
مومیاگر : دارم شک میکنم تو و اون دستتون تو یه کاسه نباشه ...
خادم : اون محصول نبوغ توئه نه من ...
مومیاگر : نه حالا که تو مواد رو عوض کرده ای ...
خادم : با این همه میشه باهاش کنار اومد ...
مومیاگر : اون دوگونه شخصیت داره و ممکنه حرفی بزنه و بعدش بزنه زیر حرفش ...
فاوست مفیستو : شرمم باد نرماده ام می نامند ، مهم نیست ، مثلا ،خوب گوش کنید قرار نیست اتفاقی بیفته فقط ما با هم یک بازی انجام
خواهیم داد ، یک بازی ، شما دو نفر و ما ،،،،،،،،، این مجسمه هم با ما همبازی میشه ، زمانی این جسم فاوست بوده
و حالا باید همبازی ما باشه ، مثلا ...
خادم : بازی ؟!
مومیاگر : نقشه ای داره ، قبول نکن ...
فاوست مفیستو : نقشه ای وجود نداره ، ما یه بازی خواهیم داشت که در آن رازی گشوده خواهد شد ،،،،،،، رازی آشکار و با این همه
سخت پنهان ، که تنها پس از دیرزمانی بر مردم و اقوام مکشوف میشه ،،، مثلا ،،،،،،، من از این خوشحال میشم که
ببینم مردم رشد می کنند ، باور کنید ،،،،، مثلا ...
خادم : مردم ؟؟؟
مومیاگر : او میخواد با کشیدن پای مردم به ماجرا اونها رو هم مثل ما گرفتار خودش کنه ، نباید اجازه داد ،،،،،،، باید مسیر حرکتش رو
عوض کنیم ...
فاوست مفیستو : ببین تو این جان هوشمند را اگر تونستی از سرچشمه اش دور کن ، نه تو و نه هیچکس دیگری توان این کار را
نخواهین داشت چون عاقبت کار این روح عقلانی یا عقل روحانی با اعمال برترش شما را شرمسار میکنه ،،،،،،، آن
نفرین شده راهمواره به خوشی پذیرا میشوند و گرامی اش میدارند و پیوسته به او یاری می رسانند و من اکنون اویم ،
ابلیس ،،، مثلا ،،،،،،، و میخوام چگونه مفیستو شدنم را با شما به بازی بذارم تا بفهمیم چه شد که اینگونه شد ، مثلا ...
مومیاگر : آخر به چه درد ما میخورد ؟؟؟
خادم : باید شنیدنی باشد ...
فاوست مفیستو : و البته دیدنی ، همه باید بخوان مثل ما بشن ، ، ، ما به اونا نشون میدیم چگونه صاحب قدرتهای بزرگ بشن ...
خادم : قبول ... 8
مومیاگر : تو چه ت شده خادم ؟ این ابلیسه ...
فاوست مفیستو : مومی جان من هم مثل تو نمیدونم چه ش شده اما از نگاههاش خوشم می آد ، مثلا ...
مومیاگر : هی نکنه عاشق ابلیس شده ای ؟؟؟
فاوست مفیستو : من بخاطر کاری مفیستو شده ام ، درست ، اما بخاطر کار دیگه ای هم فاوست مونده ام ، و حالا میخوام هر دو را با
هم به منزل برسونم ، عاشقی هم در این کار میتونه انگیزه زا باشه ...
مومیاگر : تو شاید دلت بخواد این کار رو بکنی اما من و خادم کارهای دیگه ای هم داریم که باید انجام بدیم ...
فاوست مفیستو : مگه شما برای خدایان کار نمیکردین ؟ مثلا ...
مومیاگر : منظور ؟
فاوست مفیستو : نیمی از من فاوسته هنوز ، مثلا ، و فاوست الان بدنش با مواد خدایی پر شده پس من حالا نیمه خدام ...
مومیاگر : کدوم نیمه ات بر اون یکی برتری داره ، خداگونه یا ابلیسی ...
فاوست مفیستو : مرحوم گوته در آخر نوشته اش فاوست را پیروز کرده بود ، به نظر تو مفیستو برترهست یا فاوست ؟
مومیاگر : من نمیدونم ...
فاوست مفیستو : اصلا لازم نیست بحث کنیم ، زمان این رو نشون خواهد داد ،،، حالا اگه تو هم هستی ما میخوایم شروع کنیم ...
مومیاگر : شما ؟؟؟
فاوست مفیستو : خادم خوشش اومده ، مثلا .........................................................
خادم : بدم نمی آد ،،، میتونه تنوعی باشه ..........................................................................................
مومیاگر : انگار چاره ی دیگه ای نیست ،،،،،،،،،،،،،،،، اما گفته باشم بعد از بازی هر کدوم از ما دنبال کار خودمون میریم ...
فاوست مفیستو : شرط معقولیه ،،، قبول ،،، مثلا ،،، خب ، شروع می کنیم ...
خادم : من چه باید بکنم ؟؟؟
فاوست مفیستو : عجول ،،،،، تو مومیاگر برو بیرون و وقتی من صدات کردم بیا تو ،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،، قرار نبود تردیدی به
دلمون راه بدیم ، مثلا ،،،،،،،،، بازی ما قوانین خودش رو داره ،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،، برو دیگه ...
خادم : بازی رو خودت قبول کردی ...
مومیاگر با اکراه خارج می شود .
فاوست مفیستو : از من خوشت اومده ؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟ هی چیزی بگو ...
خادم : من هنوز گیجم اما تو زیبایی ...
فاوست مفیستو : من معشوقه ای داشتم بنام ،،، بنام ،،، مهم نیست که نامش چی بود ،،،،، تو ، آره تو ، تومیتونی جای اون باشی ،، من
میتونم گرما را تقدیم زندگی تو کنم ، تو در کنار من سعادتمند میشی ،،،،،، همان اولین لحظه که دیدمت فهمیدم تو ، تو
میتونی مرد رویاهای من باشی ، من تو را تا آسمانها پرواز میدم ، هیچکس سعادتی را که من میتونم به تو بدم نمیتونه
بهت بده ، مثلا ...
خادم : تو هنوز من رو کاملا نمیشناسی و من هم تو رو ،،، چطور باید به هم اعتماد کنیم ؟؟؟
فاوست مفیستو : من الان به دیدن چیزهایی قادرم که تو نیستی ، من دارم روح تو رو میبینم ،،،،، تو روح خوبی داری و من عاشق
روحهای خوبم ، مثلا ...
خادم : اما من هنوز با چه بودن تو مشکل دارم و نمیدونم چه جنسی داری ؟؟؟
فاوست مفیستو : من ، مثلا ،،، مهم که نیست ، هست ؟؟؟
خادم : اما خودت گفتی هم مفیستویی و هم فاوست ...
فاوست مفیستو : این که مهم نیست ، تو از من خوشت اومده این مهمه ، مثلا ...
خادم : در اینکه از تو خوشم اومده شکی ندارم اما میخوام بدونم تو دنبال چه هستی که من نیز باید با تو همراه بشم ؟؟؟
فاوست مفیستو : من بدنبال یه بازی ام ، همون بازی که فاوست و مفیستو با هم وارد اون شده اند ، فهمیدن راز ...
خادم : و پس از اون ؟؟؟
فاوست مفیستو : پس از بازی همه چیز مشخص میشه ، حالا تنها کاری که تو باید بکنی اینه که من رو باور داشته باشی ، فقط همین
و نه چیز دیگه ای ، مثلا ،،، بیا کنارم و از من کناره نگیر ...
خادم : گرمای تو داره من رو میسوزونه ...
فاوست مفیستو : این گرمای عشقه ، مثلا ..............................................................................
خادم : من چکار باید بکنم ...
فاوست مفیستو : فقط من رو باور کن و ، و البته دوستم داشته باش تا بموقع بهت بگم که چکار باید بکنی و تو اونموقع باید همونی رو
انجام بدی که من ازت میخوام ، مثلا ......................................................
فاوست مفیستو عشوه گرانه می رقصد . خادم حیران شده است .
خادم : من تمامی جانم را قربانی تو خواهم کرد ، تو با نگاههای مهربانت بر دلم آتش میزنی ، تو مرا تسخیر کرده ای و من حاضرم
همچون غلامی به پای تو بیفتم و زندگیم را تقدیمت کنم ،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،، آه ای دلبر رویایی من ، من رو
پذیرا باش ...................................
فاوست مفیستو : آه ،،، نباید مومیاگر از خلوت ما آگاه بشه ، مثلا ، بیشتر از این منتظر بمونه سرک میکشه ...
خادم : پس از این آشنا شدن از من نخواه که ازت جدا بشم ...
فاوست مفیستو : جدا نخواهیم شد اما برای با هم بودن همیشگی باید درد جدا بودن کم مدت را به جان بخریم ،،،،،،،،، برو و تا صدایت
نکرده ام به اتاق نیا ، مثلا میخوام با مومیاگر هم به دروغ خلوتی داشته باشم تا گمان بد را از او دور کنم ... 9
خادم : حتی این جدا شدن کوتاه مدت هم برام سخته ...
فاوست مفیستو : درد من کمتر از تو نیست دلدار من اما تا این بازی را به آخر نرسونیم نمیتونیم در کنار هم باشیم ...
خادم : فقط برای رسیدن به تو قبول ، بعد از بازی چی میشه ؟؟؟
فاوست مفیستو : مطمئنا یه درگیری بزرگ ، مثلا ...
خادم : درگیری ؟
فاوست مفیستو : ابلیس براحتی کنار نمیکشه ...
خادم : ابلیس ؟؟؟!!!!!!!
فاوست مفیستو : اگه مفیستوی وجود من یه بازی رو شروع کرده حتم دارم که دنبال یه چیز مهم بوده ، و از طرف دیگه این فاوست
وجود من هم مطمئنا راضی به هر کاری نمیشه ، پس امکان هر چیزی هست ، حتی یه درگیری بزرگ ...
خادم : من چکار باید بکنم ؟؟؟
فاوست مفیستو : قبل ازهرچیزی یا باید مومیاگررو آدم خودمون بکنیم و یا علمش رو ازش بگیریم و به زنجیرش بکشیم تا برای همیشه
از شرش در امان بمونیم ، مثلا ...
خادم : شدنیست ؟
فاوست مفیستو : با کمک هم بعله ،،، فعلا برو تا صدات کنم ...
خادم خارج میشود . مومیاگر وارد میشود .
فاوست مفیستو : اومدی ،،،، تو به من اعتماد نداری ؟؟؟
مومیاگر : باید داشته باشم ؟؟؟
فاوست مفیستو : میتونی داشته باشی ، مثلا ...
مومیاگر : تو مطمئنی داری راهت رو درست میری ؟
فاوست مفیستو : باید مطمئن بشم چی به چیه ، مثلا ...
مومیاگر : اگه اشتباه کنی برات خیلی بد میشه ،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،، من جای تو باشم نمیگذارم این اتفاق برام بیفته ...
فاوست مفیستو : این تهدیده ؟
مومیاگر : یه توصیه دوستانه ،،،،،،،،،، وقت داره میگذره ...
فاوست مفیستو : خادم آماده است اگر تو هم آماده ای شروع کنیم ...
مومیاگر : امیدوارم که بعد از این بازی بتونیم حضور هم را تحمل کنیم ...
فاوست مفیستو : و من هم امیدوارم پس از بازی بتونیم دوری هم رو تحمل کنیم ،،، مثلا ...
مومیاگر : دوری هم را ؟؟؟
فاوست مفیستو : با این علاقه ای که من بتو پیدا کردم برام خیلی سخت میشه ...
مومیاگر : داری کلک میزنی ؟
فاوست مفیستو : نمیخوام وادارت کنم عشقم رو باور کنی اما خب نمیتونم کتمونش کنم ، مثلا ...
مومیاگر : خادم رو صدا کن تا من از راه بدر نشدم ...
فاوست مفیستو : این از راه بدر شدن شاید هم خوب باشه ...
مومیاگر : به تو نمیشه اعتماد کرد ،،،،، آهای خادم بیا ...
فاوست مفیستو : نه ، اون نمی آد ، ما میریم کنارش ،،، قبل از هر چیزی باید همه جا رو گلسرخ بکاریم ...
با اشاره فاوست مفیستو مه همه جا را فرامیگیرد و آنها را در خود گم می کند .
مفیستو از داخل مه پیدا میشود که با نخ تعدادی عروسک را بازی میدهد .
مفیستو : مشغولیت خوبی برای این آدمها فضول پیدا کردم تا توی کارهام دخالت نکنن تا من هم با خیال راحت به کارام برسم ، فعلا این
احمقها هستند و با حماقتهاشون دنیا رو سرگرم میکنند ،،، اگه فاوست دوست نداشته باشه از راههای من بره همیشه کسایی
هستن که میخوان از این راهها بگذرن ، یعنی اگه نخوان هم با این دون و بذری که من میپاشم حتما میگذرن ،،، احمقها
نمیدونن که من میتونم مشغولشون کنم که فریب در فریب بخورند ، حالا که قراره فاوست بفهمه زئوس خدای خدایان برای من
کار میکنه بذار اینها هم بدونن ، خودم بهشون بگم بهتر از اینه که کسی مثل فاوست بهشون بگه ...
مفیستو بر راهها دانه می پاشد و خارج میشود .
سیاهی . نور .
در قسمت زیر فاوست مفیستو و مومیاگر و خادم نقشهای مختلفی را بازی می کنند ،،،،، برای بازی در نقشهای مختلف صورتک بر چهره میگیرند ،،،،، در بازی از مجسمه فاوست هم استفاده میشود .
فاوست مفیستو : هلن ، مومیاگر و خادم : آرمانگرا و واقعگرا و طبیعت گرا وشکاک و جزم اندیش و نرمخو و سرگشته و مست و رقاص و دلقک و منادیگر و مردریشو و ارابه ران و امپراطور و خزانه دار و منجم و شوالیه .
آرام آرام راههای تاریکی هویدا میشود . 10
افراد زیر در راههای تاریکی می آیند و میگذرند و میروند ، فاوست بالای سنگی ایستاده و هنگام عبور کردن افراد از مقابلش بر سر او فریاد میزند که نه تنها شنیده نمیشود بلکه آن فرد حتی متوجه او هم نمیشود .
آرمانگرا : کاش همه موجودات هستی به حقیقتی که من رسیده ام برسند ، بیشک دنیایی زیبا خواهیم داشت ، با خوشی بی پایان ،،،،،،،
گنج را میشه یافت ، یافتن آن سخت نیست و خوشبختی را میتوان با آن به زندگی آورد ،،، من بر این توانایم ...
واقعگرا : دنیا هم بدی دارد و هم خوبی ، جدا کردنشون سخته و حقیقت بدی و خوبی به راحتی مشخص نمیشه ، اما این دلیل نمیشه که
انسان از جستجو دست بکشه ، من تلاشم را برای پیدا کردن گنج خواهم کرد ، میتونم امیدوار باشم ، باید واقعیت رو دید ...
شکاک : گنج ؟؟؟ قصه گنج شاید راست باشه و شاید هم ناراست ، اما داشتنش بد نیست ،،، هر چند بنده شک دارم ، این هم همانند دیگر
ساخته های انسانی قصه ای بیش نباشه ...
جزم اندیش : وای به حال دیگرون ، مگر غیر از من هم ممکنه که کس دیگه ای بتونه به گنج برسه ؟؟؟ راههای رسیدن به گنج فقط در
دست منه و بس ...
نرمخو : باید با همه کس مشاوره کرد ، تنها راه پیدا کردن گنج اینه که همه با هم بر سر یک سفره بنشینند و در مورد راههای رسیدن
به آن با همدیگه مذاکره کنند ، من از همه دعوت خواهم کرد ...
سرگشته ای آوازخوان وارد شده و خارج میشود ، آواز از گنج یار حکایت دارد . رقاصی به آواز او می رقصد ، مستی نامتعادل ادای رقاص را درمی آورد .
مست : من شعرم ، شاعری هستم که با پراکندن نهفته ترین ثروتم به کمال می رسم ،،، اونی که رفت اگر عاشق نبود گنج دلم را نمیدادم
بهش تا با ترانه ای به باد بده ...
منادیگر : بشتابید ، بشتابید که هم اکنون هم دیر شده ، ، ، بشتابید ، بشتابید که مسابقه گنج یابی شروع شده ، ، ، بشتابید ...
ارابه ران : گنج از آن منه ،،، به تیزپایی این اسبهای تندر قبل از همه به خط پایان خواهم رسید ،،، هی هی هی ،،، بتاخت برین ای یال
به باد داده های مست من ، گنج به انتظارماست ،،،،،،،،،،، من باد مستم ،،،،،،، با سم ضربه هایتان بشکن بزنید ، ، ، گنج ،
آتشی با شرار تابان بر پیشانیها و تنها منم که به حقیقت دست خواهم یافت ،،، هی ...
مردی ریشو سوار بر تختیست که دیگری بزور آن را میکشد و میبرد .
مفیستو بذر پاشان میگذرد .
مفیستو : در شرط بندی روی جوانان نو خط ، برد چندان حتمی نیست ، باید دخترکان رو هم وارد بازی کنم ...
انفجار رقص نور .
صدای فاوست : و من در میان این آدمها که هر یک به اندک دانستن چیزی خود را خداوندگار علم میدانست گریزان بودم از نادانی و
ناآگاهی ، شاید نوری از جایی بیابم و به آن گنج پنهان راهم را پیدا کنم ...
سیاهی .
صدای آواز دختری از دوردستها .
روحی رقصان میگذرد .
نور .
کاروانسرایی هویدا میشود . صدای رقص و آواز و صدای کاروانی که میرود و کاروانی که میرسد .
هلن کنار پنجره ای نشسته است و خود را آرایش میکند ، مفیستو آینه دار است .
صدای کارگردان از بیرون : ببین عزیزمن کاروان قبلی رفته ، هلن شاهزاده خانوم بزرگ هیچکدام را نپسندیده ، کاروان بعدی تازه از
راه رسیده ، مدعیان عشق از برابر شاهدخت خواهند گذشت ، شاید یکی را برای عشق برگزید ، شما با
همان صورتکهای آدمهای قبلی نوبتی از جلوش می گذرین ، همین ...
سیاهی . نور .
فاوست و هلن گردش کنان میگذرند . مفیستو در تعقیب آنهاست . فاوست خود را از دست هلن رها کرده و میگریزد . مفیستو با هلن بگو مگو میکند . مفیستو خون نقره ای دستانش را می لیسد و می رود .
هلن گلسرخ میکارد .
هلن : من گلسرخ میکارم ، اما دیگه نه گلهای دروغین برای صورتکهایی که گمون میکنند آدمن ،،،،،،،،، شما ای گلسرخهای راستین
در نهان به انتظار آن خوشبخت بنشینید که شاید بیاد و کشفتان کنه ،،، انگار عاشقش شدم ، پاریس یه تصویر از عشق بود اما
این یکی تموم وجودم رو گرفته و یه لحظه هم ولم نمیکنه ... 11
هلن آوازی را دلگرفته زمزمه میکند .
سیاهی .
انفجار رقص نور .
صدای فاوست : من از دروغ بیزارم و از دروغ عاشقانه بیزارتر ،،، و این هلن زیبارخ بود که گلسرخ از ریشه کنده شده را تقدیم من
کرد ، اما گلسرخ کنده شده دیگه بوی خوشی نداشت و من خون نقره ای مفیستو را بر گلبرگهای آن دیدم و گفتم درود
بر خارهایی که آن ساقه دلیر بر تن داشته ، هلن دیروز معشوقه پاریس بود و امروز معشوقه من و فردا را هم خدا
میدونه ...
نور .
فاوست و مفیستو میگذرند .
مفیستو : عشق دروغین دیگه چیه ؟ آدما یا عاشقن یا نیستن ، این دیگه چه حالتیه که من ازش بیخبرم ؟
فاوست : شاید هم بیخبر نباشی !؟
مفیستو : ای بابا ، تو که به همه چیز شک داری ...
فاوست : بازیه سختیه و من نمیخوام بازنده باشم ...
مفیستو : زیادی سخت گرفته ای ،،، مهم نیست ،،، باید به دیدار چند نفر دیگر بری ...
فاوست : قبلی ها که حالم رو به هم زدند ، اینها کی اند ؟
مفیستو : اونها عامه بودن و اینها خواصند ...
فاوست : شاید از اینها چیزی بیاموزم که تو پیدا کردن گنج روح بدردم بخوره ، شاید هم چیزی یادشون دادم ...
سیاهی . نور .
مفیستو شراب درست میکند .
مفیستو : به که چه شرابی شد این درد ، مطمئنم خیلی ها رو مست خواهد کرد ، این هم یک نوع رسیدن به گنج وجود آدمیست ، رفتار
هلن کمی نگرانم کرد اما با این شراب ناب اون هم کاملا براه می آد ...
بزمگاه .
بزمیست ؛ امپراطور و خزانه دار و منجم و شوالیه یک یک وارد شده و پیاله ای مینوشند و جمله ای میگویند و میروند ،،،،، هلن ساقی شده است .
امپراطور : مردم همیشه فریب خورده ، با سرنوشت محقر ، پیوسته از زمان آدم گرفتار حماقت ! رقاصه های رقصان ،،، میگویم ما
که امپراطور بزرگی هستیم چرا پس ما به بازی نگیریمشان ، هان ؟؟؟
منجم : یک قارچ باید بترکه ...
خزانه دار : قارچی که میتونیم در زیر زمین پرورشش بدیم و همونجا هم بترکونیم ...
شوالیه : زیرزمین چرا دیگه ؟ بازی بدون خون که حالی نداره ...
امپراطور : من میگم جنگ خوبه ، هان ؟؟؟
شوالیه : همین که جنگی در جایی به پایان میرسه بزودی در جای دیگه آغاز می شه ، هرگز به فکر یکی از حریفان نمیرسه که خودش
عروسکی بیش در دست نیست ،،، خون و آتش و شب و وحشت و تیر و چکاچک شمشیر و عربده و شهرت ،،، همه چیز در
برابر ما باید سر فرود بیاره ...
منجم : به جایگاه مقدس ما هیچکس دست درازی نمی تونه بکنه ، ما کوزه و طلا و دیگر آثارزیرخاک را پیشنهاد میدیم ...
امپراطور : باشه ، حرف حرف منجم خواهد بود نه شوالیه ،،، زیر خاک را پر کنید از اشیا ...
خزانه دار : باید کاری کرد تا خود مردم این کار را بکنند ...
شوالیه : از جنگ ناگزیریم ، پرکردن زیر خاک کیلویی چند ...
منجم : اگه پر کردن زیر خاک برای رسیدن به جنگ باشه چی ؟
خزانه دار : میشه کاری کرد تا مردم کاری بکنن تا مواد لازم آن قارچ بزرگ مهیا بشه ...
امپراطور : در هر حال همانی شد که من دوست داشتم ،،، یه جنگ بزرگ ...
جنگی بزرگ اتفاق می افتد . میتوان بر پرده انتهایی تصاویری از جنگهای بزرگ را نشان داد ، فاوست مایوسانه در تلاش است تا وارد بزمگاه بشود اما خادم و مومیاگر در لباس نگهبانها جلو او را میگیرند .
مفیستو فاوست را با خود همراه کرده و تماشاکنان میگذرند .
مفیستو : هر که عقل دارد باید بگریزد زیرا در این محل وحشت فرمانرواست ، همه جا آشوب و غوغاست ...
فاوست : در این هیاهو عجیب زیر کلاه دیوانگی میتوان عاقل موند ، و یا دل به دریا زد و مردم رو راهنمایی کرد ... 12
مفیستو : به گمان من چنین نمی تونه باشه ،،، احتیاج ، گناه ، حرص و آز و طمع ، بینوایی ، نگرانی نمیگذارن که آدمی راحت بشینه
و کاری به اونای دیگه که راحت نشسته اند نداشته باشه ...
فاوست : چاره چیه ؟
مفیستو : میتونی از خدایان روزگاران گذشته سوال کنی ، شاید راهی پیدا کردی برای زنده کردن گنج دل انسان ...
فاوست : حتما راهی هست ...
سیاهی . نور .
دریا و طوفان . فاوست با قایقی از مقابل تصویر الهگان باستانی که بر صخره ها کنده شده است میگذرد .
زئوس : انسان به هشدار من نخواهد باز ایستد ،،، انسان با جنگ بدنیا می آید و با جنگ از دنیا میرود و گنج از دستی به دست دیگر
میرود ، گنج در پس جنگ است ، خوشا به حال آنکه گنج جان را بیابد و با آن از نو زاده شود ،،، اما ،،، زنده ماندن جز با
کشتن نمیتواند باشد ،،، اگر ماندن را می طلبی پس بکش و اگر راه دیگر خواهی از دیگران بپرس که من جز این نمیدانم و
و جز این نیز از مردمان نخواسته ام ، همیشه آنها را به جنگ فراخوانده ام تا گنجهای زیر خاک را تصاحب کنند و زاده
شوند و بمانند ...
سیاهی .
انفجار رقص نور .
صدای فاوست : زئوس این را گفت و روی خود پوشاند، من به او گفتم من خواهان زاده شدن انسانم و تو میتوانی کمکم کنی و او حوالتم
داد به دیگری و دیگری به آن دیگری و همچنان تا کوچکترین خدایان رفتم و دیدم که هیچیک را قدرتی در دست نبود
و همه دست ساز مفیستو بوده اند ، هدیه خدایان به آدمی کشتار بود ، دیدم امپراطوران هر زمان در اوج جنگ به جشن
خویش مشغولند ،،، چه سخت است خود را از دیو و شیطان رها کردن ،،، و من اسیرتر از همیشه باز به کنجی خلوت
گریختم تا شاهد این همه خونریزی نباشم ...
نور .
فاوست گوشه ای نشسته است . هلن از دریچه ای وارد میشود .
هلن : خلوت و تنهایی ژرف ،،، تنهایی سخته نه ؟؟؟
فاوست : چه خبر ؟
هلن : اگه خبری بد باشه زیبایی پیام آور دیده نمیشه ...
فاوست : با این همه بگو ...
هلن : تو شاید هزارمین مرد این بازی باشی ، اول کار همه غران چون شیر و در این نقطه همه را دیدم خاموش ،،، هیچکس را توان
گذشتن از خود نبود ،،، توی این بازی یا باید به گفته خدایان تن داد و یا از خود گذشت ...
فاوست : هیچ دعایی نیست ، هیچ نجات دهنده ای نیست که بتونه موعد پایان را دورتر ببره ، همه این را میدونن ، اما مگر فقط همینه
معنای انسان بودن و گنج دل او ؟؟؟
هلن : انسان هست پیش از آنکه زاده شود و خواهد بود پس از آنکه بمیرد ، اما همینگونه ...
فاوست : درست اما چه باید بکنه این انسان تا از نو زاده بشه و گنج روح رو پیدا کنه و نه البته آنگونه زاده شدن که زئوس گفت ...
هلن : من نمیدونم ، اما میتونم حس خوبم را به تو در خودم احساس کنم ، سینه ام لبریز از آرزویی ژرف شده ،،،،،، تو از آن من و من
از آن تو،،، این چیزیه که فکر میکنم درست باشه ، تو و من ، ما شدن ،،، و تو این ما شدن هرچه پیش بیاد دوست دارم ما برای
همیشه با هم باشیم ، هر چند میدونم رشته پیوند شاید جاودانه نباشه و روزی ناخواسته پاره بشه ..........
فاوست : ساکت نمان باز هم بگو ...
هلن : باید بروم ...
فاوست : آخه برای چی ؟
هلن : مفیستو در خواب بود که اومدم ،،، اگه مثل همیشه پیداش بشه برای هر دو نفر ما بد میشه ...
فاوست : اما اون خودش قبول کرده که من هر کاری بخوام انجام بشه ...
هلن : این ظاهر قضیه هست ،،، اون هیچوقت دلش نمیخواد تو حقیقتا به خواسته هات برسی ...
فاوست : همه بازی داده شدن ...
هلن : بعله ، همه ...
فاوست : اما من دلم نمیخواد مثل یه عروسک باشم ...
هلن : و من هم بخاطر اینگونه بودنت خواهان توام ، منهم از عروسک بودن بیزارم ...
فاوست : اگه نتونم چنین بمونم بمیرم بهتره ...
هلن : همیشه راهی هست ...
فاوست : اگه راهی باشه من پیداش میکنم ...
هلن : اگه روزی خواستی با من یکی بشی شبی که دوباره او در خواب میره به سراغم بیا ، راه سوم تو اینه ، ، ، ، ، ، البته ، من قبل
از یکی شدن با تو به فریب با او یکی میشم تا نخواد جلو کارم رو بگیره ...
هلن میخواهد از دریچه بیرون برود اما قبل از خروج چندین بار درها را باز و بسته می کند و فاوست را عاشقانه نگاه میکند ، 13 موقع رفتن لباسش بر جای میماند و خودش ناپدید میشود .
فاوست : اگه این پیوند جاودانه نباشه چه خیری داره پس؟! من یکبار گوشه نشین بودم وکاری ازم برنمی اومد این بارهم اگه گوشه نشین
باشم نمیتونم کاری بکنم ، شاید اگه با هلن یکی بشم و عشق اونم راستین باشه کاری ازمون بربیاد ، می تونم امتحانش کنم ...
فاوست لباس هلن را برداشته و تن مجسمه فاوست می کند و با آن می رقصد .
سیاهی .
صدای هلن : تو با من ، من با تو ...
انفجار رقص نور .
فاوست : و من و او ما شدیم ...................................................................................
سیاهی . نور .
مفیستو دنبال هلن میگردد .
مفیستو : کجایی تو ، هلن ؟ هلن دیوونه ام کردی کجایی آخه ...
سیاهی . نور .
فاوست مفیستو ، مومیاگر و خادم در حال کندن زمین می باشند .
مومیاگر : تو مطمئنی اشتباه نمیکنی ؟
فاوست مفیستو : خب باید بدونید که در زندگی سرشت جاودانه زن پیوسته شما را بسوی بالا می کشه ، مثلا ...
خادم : با گلسرخ های تو بالا رفتن لذتبخشه ، همراه با دید آزاد و جان متعالی در یک طرف و طرف دیگر پایان نیستی ناب ، این
همانی کامل ، خلا جاودانه ...
مومیاگر : چه میگویی ؟
فاوست مفیستو : خوشی ...
مومیاگر : کدوم خوشی ؟ من که جز بیگاری چیزی ندیدم ...
فاوست مفیستو : این قارچ که از زیر خاک داریم درش می آریم میتونه تموم خوشی رو نصیب ما کنه ، مثلا...
مومیاگر : این جز نابودی نمیتونه ارمغانی داشته باشه ، ما گلسرخ کاشته بودیم ...
خادم : از حرفات خسته شدم ...
فاوست مفیستو : مومیاگر من تلاشم رو کردم که تو با ما همراه بشی اما خب تو انگار زیادی با خودت مشغول بودی ...
مومیاگر : من که دارم کار خودم رو میکنم !؟
خادم : اگه گنجی توی این قارچها باشه سهم ما دو تا بیشتره ...
مومیاگر : آخه برای چی ؟
فاوست مفیستو : مثلا تو فقط خودت رو مشغول نشون دادی بدون اینکه واقعا کمکی بکنی ...
مومیاگر : من کارم رو کرده ام ...
خادم : من که میگم نه ...
مومیاگر : چطور به این نتیجه رسیدی ؟
فاوست مفیستو : تو خواهان درگیری نیستی ...
مومیاگر : صحبت از درگیر شدن به این بزرگی نبود ، قارچها سمیند ...
فاوست مفیستو : ابلیس وجود من خواهان اینه که ما مشغول بیهودگی باشیم ، تا ابد هم طول بکشد برایش مهم نیست ، مثلا،،، اما فاوست
وجودم راه دیگری ندارد جز درگیر شدن با او ،،،،،،،،، برای رها شدن یکی بیشتر نباید بمونه ، یا تعالی روح انسانی
فاوست و یا خلا جاودانی مفیستو و من چاره ای جز از بین بردن یکی از آنها ندارم ، مثلا ،،،،،،،،،،،،،،، من فاوست
وجودم را از بین میبرم تا مفیستو وجودم بمونه و پادشاهی کنه ، مثلا ، بیهودگی محض ...
مومیاگر : چرا فاوست ؟
فاوست مفیستو : نابود کردن مفیستو سخته ،،،،،،،،،،،، فاوست خود به بن بست کار خود اعتقاد پیدا کرده بود ، از بین بردن آدم شکست
خورده راحتتره ...
مومیاگر : نباید عجله کرد ، اگه اینجا شکست بخوریم حاصل ننگ جاودان خواهد بود ،،، رانده ای رسوا ،،،،،،،،،،،،،، باید حساب شده
عمل کنیم تا نهایت استفاده را ببریم ، اگه روح فاوست از بین بره و مفیستو هم به خواسته اش نرسه باید آماده نابودی همه
چیز باشیم چونکه ابلیس براحتی شکست را پذیرا نمیشه ...
فاوست مفیستو : برای آنکه اثر بزرگ به اجرا دربیاد چه لازمه ؟ مثلا ، تنها یک هوش با هزار بازو که در خدمتش باشند .............
مومیاگر : و این هوش گلسرخ کاشته شده شماست ؟ محصول این که قارچه نه گل ...
خادم : تو هیچوقت به راز گلسرخ پی نخواهی برد ...
فاوست مفیستو : مثلا ، ما مجبوریم کار خودمون رو ادامه بدیم ...
مومیاگر : صبر کن ...........................................................................
فاوست مفیستو : اینبار برای چه ؟ 14
مومیاگر : من از نتیجه مطمئن نیستم ،،، تو ضعیفتر از اونی که بتونی این کار بزرگ را به سرانجام برسونی ......
خادم : من کمکش خواهم کرد ، اونکه همواره تو نبرد پای می فشاره می تونه نجات بیابه ...
مومیاگر : این را که دانایی سرشار از حیله و فلسفه خود را به یک بازی مسخره و کودکانه می سپاره نمی توان آسان و سبک شمرد ،
و نه آن دیوونگی را که سرانجام بر او چیره میشه ...
خادم : نفهمیدم ...
فاوست مفیستو : من هم مثلا ...
مومیاگر : شاید خدایان خودشان خواهان این بوده اند ...
خادم : تو که خودت میگفتی برای آنها داری کار میکنی ، پس اگر به این نتیجه رسیده ای با ما همراه شو ...
مومیاگر : من خودم رو بیشتر از اونها دوست دارم و الان شک دارم که کارم درست باشه ...
فاوست مفیستو : چرا ؟؟؟ مثلا ...
مومیاگر : گلسرخ هیچ نسبتی با قارچ نداره ، ما کلک خوردیم و زئوس خدای خدایان میتونه کلکهای دیگه ای هم بزنه که به نابودی
همیشگی ما انسانها منتهی بشه ، من تا وقتی حس میکردم کار برای اونا برام منفعت داره از اونا پیروی میکردم اما ...
خادم : برای تو چه فرقی داره ...
مومیاگر : من از قارچ و نابودی همیشگی خوشم نمی آد ، من دلم میخواد تا ابد بمونم ، جاودانه و قوی ...
خادم : اما من عاشق قارچم ...
فاوست مفیستو : مثلا منهم ...
مومیاگر : به نظرتون راه دیگه ای نیست ؟؟؟
خادم : نه ...
فاوست مفیستو : نه ...
مومیاگر : ناگزیر باید بجنگیم ،،، مثل همیشه یه جنگ دیگه ...
فاوست مفیستو : این بار هم ابلیس تونست همه رو به جون هم بندازه ...
فاوست مفیستو و خادم به حالت حمله رودرروی مومیاگر قرار میگیرند .
مه همه جا را فرامیگیرد و چیزی دیده نمیشود . سیاهی مطلق .
انفجار رقص نور .
صدای فریاد هلن و فاوست : در این شب سیاهم گم گشت راه مقصود از گوشه ای برون آ ای کوکب هدایت
خدا ،،، خدا ،،، خدا ...
سیاهی .
صدای کارگردان از پشت صحنه شنیده میشود .
صدای کارگردان : بچه ها خسته نباشین ،،، خوب بود ...
پایان .