متن درام : مثنوی تبریزی ...

مثنوی تبریزی... 

صحنه به انتخاب کارگردان  .

( پیشنهاد میشود صحنه های مربوط به سلیمان و بلقیس بصورت تصویر باشد  ) .

نور  .

سلیمان تنهاست . دلتنگ میشود . دعایی میخواند  .

بلقیس با غمزه و ناز از خواب برمیخیزد و روی تختش مینشیند  .

سلیمان بلقیس را در جامی میبیند  . عاشق شده است  .

شمس می گذرد  . تنهاست  . فریاد می زند  ،  صدایی نیست  . شنونده ای نیست  .

سیاهی  . نور  .

صحنه ساحل نیل  .

فرعون در حال گرفتن ماهی از نیل است  .

فرعون : بی صاحاب ، در رفت که ، تف به روت ، برگرد ، جان من برگرد ، برگرد دیگه ،،، د    میگم برگرد  لامصب ،،، نخیر رفت که رفت ، انگار

              امروزم قرار نیست ناهار ما کباب ماهی باشه ...............................................................................................

کاتب وارد میشود  .

کاتب : اعلی حضرت قدر قدرت ، فرمانروای ابر شوکت ، شاهنشاه نظر هیبت ، بزرگ ارتش ...

فرعون : هنوز دستمال دستته که  ...

کاتب : کدوم دستمال قربان ؟؟؟

فرعون : هالوی احمق ،،، کارت چیه ؟

کاتب : فرعون بزرگ به سلامت ، عرضی داشتم ...

فرعون : بنال ...

کاتب : هر چند مطمئنم که الهام نازل شده در وجود بنده از الطاف خدایی جنابعالیست اماجهت رعایت قوانین ایجاد شده توسط خود شما میخواستم

               وجود مبارک را از فرار روح  یاغی قرن خبر کنم ...

فرعون : بی عرضه ها ...

کاتب : قربان ما تمامی تلاشمان را کردیم اما خب ...

فرعون : این اما خب های همیشگی تو بخوره تو سرت کاتب وحی ...

کاتب : البته با این فرار زیاد هم بد نشد ...

فرعون : میخوای خرم کنی ؟                                                                                                                                                                               1

کاتب : نفرمایید قربان ...

فرعون : حرفت را بزن ...                                                                                                                                                                                    

کاتب : این آخریش بود و من به شما قول میدم دیگه راحت شدیم ...

فرعون : کاتب ...

کاتب : امر بفرمایید قربان ...

فرعون : اون نشستنگاهت را بیار جلو ...

کاتب : عفو کنید قربان ...

فرعون : چونه نزن کاتب ، بیارش جلو ...

کاتب : قربان اگر قصوری بوده مطمئنا دیگه تکرار نمیشه ...

فرعون : نشستنگاهت کاتب ...................................................................................................................................................

کاتب : آخ ...

فرعون : مرتیکه احمق تو که هر بار همین را میگی که ...

کاتب : هر کس دیگه به اینجاش بزنن همین آخ را میگه ...

فرعون : احمق منظورم در مورد آخری بودنه یاغیاست ...

کاتب : تقصیر من نیست قربان ...

فرعون : لابد تقصیر از منه ؟

کاتب : نخیر قربان ...

فرعون : پس چی کاتب ؟

کاتب : جانم بقربانتان ، ما در تلاشیم تا بتونیم بفهمیم اینها چگونه بوجود می آن  ...

فرعون : حتم دارم تا آخر تاریخ هم نمیتونید این مساله رو کشف کنید  ،،، وضع و اوضاع مملکت چطوره ؟

کاتب : عالی قربان  ...

فرعون : نشستنگاهت کاتب ...

کاتب :  البته مشکلاتی هم هست خب ...

فرعون : حالا که روح این یاغی هم از دستمون در رفت میخوام تو مملکتی که من صاحبشم همه چیز وفق نظر خودم خوب اداره بشه ...

کاتب : خاطرتون آسوده باشه فرعون بزرگ قدر شوکت ...

فرعون : دوباره شروع نکن کاتب ،،، ببینم کاتب تو زمانی که کاتب وحی پیغمبرت هم بودی همین قدر وراج بودی ؟

کاتب : قربان بنده تا زمانی که کاتب وحی بودم حتی یک کلمه هم بزبان نیاوردم اما وقتی که مطمئن شدم این منم که با نوشتن کتاب بوجود آورنده و

            صاحب اصلی کتابم شروع کردم به حرف زدن ...

فرعون : و لابد اولین حرفت هم این بود که خودت شده ای پیغمبر و وحی به تو الهام شده نه ؟

کاتب : حرفهای بنده خوب یادتون مونده قربان ...

فرعون : احمق من خودم اینها را فهمیدم ...

کاتب : بعله قربان ، مطمئنا بنده اینها را قبلا نگفته بودم ...

فرعون : این درسته ،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،، اینا کی ان دارن می آن اینجا ...

کاتب : مردم مملکت شمان قربان ...

فرعون : دورشون کن ، زود باش دورشون کن ، من از مردم میترسم ...

کاتب : قربان اینها مطیع و فرمانبردار شمان و برای عرض ارادت و دستبوسی اومدن  ...

فرعون : لازم نکرده اینها با لبهای کثیفشان دست تمیز ما رو ماچ کنن ، از همان دور عرض ارادت بکنن و برن  ،،، خوبه ،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،   2

              خوشمان آمد ،،، ای بابا دارند سجده میکنند !!!!!! خوبه ،،، خوبه ،،، چقدر هوادار داریم ما ،،، به به ،،، چه مردم مطیعی ،،، به به ،،، آی جان ،،،

               وای که چه خوش میگذره ،،، ویی  ،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،، خوبه نه کاتب ؟؟؟                               

کاتب : قربان با توجه به این مطلب مهم که بنده در براه آوردن این مردم زحمتهای زیادی کشیده ام در این لحظه باشکوه از مقام پرشکوه  شاهنشاهی

            درخواست دارم لطف کریمانه خود را شامل حال بنده کرده و بجای کاتب از لفظ پیغمبر برای صدا کردن این حقیر استفاده کنند تا  نفوذم

             در میان مردم بیشتر بشه  ...                                                                                                                                                                 

فرعون : کاتب ...

کاتب : جان کاتب ...

فرعون : تو یکبار گمان کردی با نوشتن وحی پیغمبر شده ای و ادعای پیغمبری کردی که پیغمبر از خود دورت کرد ، دوست داری این مساله باز هم

             تکرار بشه ؟

کاتب : قربان ، این بار  من از پیغمبر چنین تقاضایی ندارم ، از خود خدا تقاضامندم ...

فرعون : کدوم خدا ...

کاتب : نفرمایین قربانتان شوم ، نفرمایید ،،،،،،،،،،،،،،، همه در مقابل عظمت خدایی شما سجده کرده اند قربان ...

فرعون : منظورت اینه که  ...

کاتب : ببینید قربان ،  این مردم در مقابل شما سجده کرده اند ، در تمامی ادیان سجده فقط برای خدایان هست  ...............................................

فرعون : پا بشن کاتب ،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،، بشینن ،،، دور بزنن ،،، بشینن ،،، سجده کنن ،،، عالیه کاتب عالی  ...

کاتب : این چیزها در مقابل خدایی چون شما کاربزرگی نیست که قربانتان شوم  ...

فرعون : تو پیغمبر خوبی هستی کاتب ...

کاتب : این لحظه برای همیشه برای من جاودانه میمونه  ...

فرعون : و حالا خدای جدید زمین و زمان از پیغمبرش میخواد بره وتمامی یاغیهایی را که به خورشید باور دارن و میگن یه روزی خورشید به میل اونا

             طلوع خواهد کرد برام بیاره تا لذت خدائیمان با داشتن قدرت زوال ناپذیر پنهان شده در وجوداون شمس باوران بی غروب  تکمیلتر بشه ،

             قدرت اونا با خدا بودن ما جور در نمی آد ، میگن  اونا کشنده های الهگان دیگه بوده ن  ...

کاتب : اطاعت خدای من ، جاودانگی برازنده شماست ،،، جاوید خدای ما ،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،  اما قبل از آن که سراغ آنها برم یادآور بشم برپایی جشن

              خدایی شما واجبتره قربان   ...

فرعون : بزرگترین جشن این دوهزار و پانصد سال شاهنشاهی ما را برپا کن ،،،،،،،،،،،، راستی اگه موفق نشی میدم با تیپا هزار بار نشستنگاهت را نوازش

              کنن ، میفهمی که ،،،،،،،،،،،،،،،، من هم حالا که خدا شده ام  میرم تا از مزایای خدائیه خودم استفاده کنم و لذت ببرم  ...

کاتب : اطاعت پروردگار عالم و آدم ...

فرعون : خدا !!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟   اوهوم خدا !!!!!!!!!!!!!!  حالا دیگه من خدای جهانیانم ...

شمس میگذرد  ، فرعون با تحیر نگاهش میکند ، میخواهد فریاد بزند اما توان فریاد زدن ندارد  .

شمس : تبریز ما تعظیم را از الست آورده است ، تو این تعظیم دروغین مردم را از کجا آورده ای ؟؟؟

فرعون : تو کی هستی ؟

شمس : من آن ترکم که هندو را نمیدانم ، ای ابلیس آدم روی بیهوده وقت میگذرانی ، من هجوم ترکانه کلمه را بر سر تو به فردا میبینم ...

فرعون : کلمه ؟!!!

شمس : خدای جهان به قلم قسم خورده ...

شمس ناپدید میشود  .

کاتب : چیزی شده خدای من ؟

فرعون : تو چیزی ندیدی ؟ یکی از اینجا رد شد ...

کاتب : اینجا که غیر از من و شما کس دیگه ای نیست !!!

فرعون به سرعت خارج میشود  .

کاتب : گرفته ما را ،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،، آهای ، شغالک ، شغالک ، بیا ،،،،،،،،،، سریعتر بیا ...                                                                             3

شغالک وارد میشود  .

شغالک : هوم ...

کاتب : بعد از این اگر با من درست حرف نزنی میدم از پوست تنت برای خانومم پالتوپوست درست کنن ...

شغالک : برای من که کلی حال میده اما اونم می پسنده ؟                                                                                                                                   

کاتب : خفه شو احمق ...

شغالک : چته تو ؟

کاتب : تو نه الاغ ، شما ،،، فرعون خدای بزرگ من را به پیغمبری برگزید .....................................................................................

شغالک : حالا خر بیار و ،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،، ولش بابا ،،،،،،،،،، عجب دنیائیه ...

کاتب : تو ناراضی هستی ؟

شغالک : نه ،،،،،، دیشب خواب دیدم افتادم تو خم رنگرزی و شدم عین طاووس ،،،،،، پس همین بود ، قرار بوده من سردار بزرگ خدا بشم که دیشب

               همچین خوابی دیدم ، مگه نه ؟

کاتب : عجب موجود سواستفاده گری هستی تو شغالک ،، البته این زیاد مهم نیست که تو چه عنوانی بدست میاری فقط یادت باشه که در هر حالی تو

            مطیع و فرمانبردار من خواهی بود ...

شغالک : من جانم را دوست دارم پیغمبر خدای فرعون  ...                                                                                                                             

کاتب : زهرمار نخند ،، حالا برو و قبل از اینکه درجه هات را از دست بدی شمس را پیدا کن و بیار ، اون اگه پیدا بشه دیگه نسل یاغی ها نابود میشه ،

             قدرت اون باید به ما برسه ،،، راستی اگه موفق نشی میدم با  تیپا هزار بار نشستنگاهت را نوازش کنن ، میفهمی که...

شغالک : سردار شغالک ، سردار خدا قول میده شمس را دست بسته تقدیم کنه پیغمبر کاتب ...

سیاهی  . نور  .

صحنه  بازار   .

مردم در آمد و رفت هستند  .

شمس همراه با اجرای رقصی در حال ساختن نردبانی میباشد  ، مردم را دعوت به رقص و همکاری در ساخت نردبان می کند  .

شمس : من شمس تبریزم ،  آیا نیست از شما کسی تا به رقص عشق آورم او را و او دستم بگیرد برای ساختن این نردبان ؟؟؟

مردم :                                     شمس تبریز نردبانی ساخت                      بام گردون برآ  که آسان شد

شمس : این نیکست که شما به کمک آمده اید اما رازی دارم که باید باز گویمش با شما ...

مردم : بگو ...

شمس :  یک پند زمن بشنو خواهی نشوی رسوا  ، من خمره افیونم زنهار سرم مگشا ...

مردم : آه گفت رسوایی ...

مردم پراکنده شده اند  .                         

خرده فروش وارد میشود .

خرده فروش :  گوشت دارم و گربه دارم ،  هد هد دارم و زاغ دارم وکفش دارم  و مار دارم و گاو فربه سیر نشو دارم ،  بدو بیا که سی دی دارم خفن ،

                         بیا که آخرشه ،،، کدو دارم ، کدو ،،، کدو تنبله ، سی دی خفنه ، بیا ...

صدایی از بیرون : الاغت کجاست ؟؟؟

خرده فروش : بغل خیابون ادب را رعایت نکرد گزمه ها گرفتنش ،،، آی کدو دارم ، کدو ...

همان صدا : حالا کجاست ؟؟؟

خرده فروش : تو اصطبل آهوان ...                                                                                                                                                                        4

خرده فروش در محاصره مردم گم میشود  .                                                                                                        

شمس تنهاست  .

معامله گرها با موبایل در حال معامله اند ، انگار بورس است   .

معامله گر یک : نفت اومد پایین !؟ میخرم ...

معامله گر دو : باروت چنده ؟                                                                                                                                                                            

معامله گر سه : تی ان تی اومده بازار باروت قیمتش افت کرده ...

معامله گر دو : پس هر چی هست خریدارم ،،،،، گندما را بریز دریا قیمتش بره بالا ...

معامله گر چهار : من خشخاش میخوام ...

معامله گر پنج : اف شانزده کی داره ؟

معامله گر یک : کجا گفتی ، هیروشیما ؟!

خرده فروش : هسته ، جویز ، خرگوش مرده ، روغن مار برای سوختگی دارم ، صلیب عیسی دارم و داس ابلیس ، جویز گرد هسته دار دارم بیا ...

معامله گر سه : کی تی ان تی خواست ؟

معامله گر دو :  نخر ، نوع جدیدش را دارم  ...

معامله گر چهار : هر چی داری بده ، گفتی خشخاش چند ؟

معامله گر پنج : من اف شانزده خواستم ها ...                                                                                                                                                     

معامله گر سه : کی گفته بود بلیط هیروشیما ؟ دریا پر شده از گندم ، قیمتا رفت بالا ....

خرده فروش : هسته دارم ، هسته ...

معامله گرها : ذره  و خورشید   ؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!  چی هست  حالا ؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟

معامله گرها در حرکتی چرخشی در بطالتی ابدی دور خرده فروش میچرخند  .

شمس آنها را فرامیخواند  .

شمس : میدانم صدایم را پاسخی از شما نخواهد بود  اما از تبریز ما آیت نو میرسد به یقین هرکه را که خواهد اشرف مخلوقات خدا شود ...

خرده فروش : بنگ اعلا ، نخود سیا ،کتاب دوا و دعا دارم بیا ...

مردم دوره اش کرده اند  .

شمس : خدا به شما نزدیک است ، کمکم نخواهید کرد ؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟ میدانم کمکی نخواهدم بود اما تکلیفم گفتن آنست با همگان ...

شغالک با گزمه ها وارد میشود  .

شمس به کار ساختن نردبان مشغول میشود   .

شغالک : تمامی آنهایی که از خورشید صحبت می کنن و یا نامشان شمس و خورشید و نورست و همینطور کسایی که در کار خرید و فروش هر چه

              که ایجاد نور و گرما می کنه دستگیر بشن  ...

گزمه یک : قربان تولید کننده های لامپ را هم شامل میشه ؟

گزمه دو : بخاری سازها چی ؟

گزمه سه : لیست من پر شده از اسم چراغعلی ...

یک نفر بسرعت وارد میشود .

دزد : آقا مسجد کدوم طرفه ؟

شغالک : اسمت چیه ؟؟؟

دزد : چه ربطی داره !!!

شغالک : حرف نباشه ،،، اسم؟؟؟

دزد : نمازم قضا بشه تقصیر توئه ها ...                                                                                                                                                                   5

همه بازار : مگه اذان گفتن ؟؟؟

دزد : نگفتن مگه ؟؟؟

خرده فروش : صوتت اگه بده بیا تخم شترمرغ ببر ناشتا ناپزبخور خوش آهنگش کن صدات را  ، ، ،  ، بیا که تموم شد ، آی پیره زنای عجوزه بیاین که

                       سرخاب دارم برا گلگون کردن صورت ، ،  ، گنج دارم از چین و ماچین با بوی باروت  ...

شغالک : این چیه زیر لباست ؟؟؟                                                                                                                                                                       

صداهایی از دور : بگیرینش ، آی دزد ، دزد ، بگیرینش ...

دزد : بدبخت شدم اومدن ...

شغالک : چتونه بازار را گذاشتین سرتون ،،، چه خبره ؟؟؟ تو کجا راه افتادی بری ؟؟؟

چند نفر وارد میشوند و اطراف را میگردند  .

دزد : مسجد ...

شغالک : بگیر این قمه را بزن زیر کمربندت ، توگزمه من شدی ...

دزد : سزاوار این همه محبت نبودم !؟

شغالک : شاید ارزشش بیشتر هم باشه ، نصف نصف ، ردشون میکنم برن ...

مال باخته : آقا به دادم برسید ، برد ...                                                                                                                                                               

شغالک : دزدی در روز روشن !؟ پدرش را در میارم ،،، اسمت چیه ؟

مال باخته : چراغعلی ...

شغالک : خراب کردی پدر من ، خراب ،،، عجالتا این را بگیرین تا فرمان فرعون بزرگ اجرا شده باشه تا بعد ...

مال باخته : آخه برای چی ؟

شغالک : حرف نباشه ،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،، تو با من بیا  ، اگه لیاقت داشته باشی و درست را خوب یاد بگیری سالار بازار میشی ، بازاریا نمیتونن از تو

               دزدی  بکنن ، تو خودت استادی ،،، و اگه اونی که ما در پی اونیم به بازار بیاد بدون شک داراییش  را قبل از همه تو میدزی که دستش

               خالی بمونه و تو مال دزدیده را میدی به ما  ،،،،،،، اسمش شمسه  ، یادت میمونه ؟؟؟راستی اگه موفق نشی میدم با تیپا هزار بار نشستنگاهت را

               نوازش کنن ، میفهمی که ...

شمس :  خواهند از سلطان امان چون دزد افزونی کند ، دزدی چو سلطان میکند پس از کجا خواهند امان ؟؟؟

شغالک : این صدا از آن هر کی هست سریعا دستگیر بشه ...

شغالک ، دزد ، گزمه ها ، مال باخته و همراهان او خارج میشوند  .

خرده فروش : شرزه شیر دارم و روباه  پیر دارم ، موش دارم و خرگوش دارم ، قفس دارم برا خواجه ها و خانوماشون  ،  صندوق برا قاضی ها و کلید برا

                       خونه دارا ، نرس  دارم بجای کنیزک برا اطبای محترم ، قمه دارم برا لوطی ها و غیر لوطی ها ،،، بیا که تمومه ...

معامله گر چهار  : چه رقصیه این رقص ذره و خورشید ...

معامله گر پنج : حال اومدم ...

دزد در لباس گزمه وارد میشود  .

دزد : از این پس من سالار بزرگ بازارم ...

صدای اذان  .                                                                                                                                                 6

معامله گرها : بریم نماز ...

خرده فروش : طوطی دارم ، طوطی ،،، طوطی سخنگو دارم ، طوطی ...

معامله گرها  دوره اش میکنند  .

شمس تبریزی  صورتش را بسته و سعی دارد شناخته نشود  .

سیاهی  . نور  .                                                                                                                                                                        

دیوی تخت بلقیس را به حضور سلیمان آورده است  .

صدایی از دور : راه دهید ، تخت روان مولاناست ، راه دهید ...

چهار نفر مولوی را بر روی تخت روانی وارد میکنند  .

شمس خودش را به تخت روان مولوی می رساند .

شمس : سوالی دارم و جویای جوابی ام ...

مولوی : بعد از نماز بازم پرس بی پاسخ نخواهی ماند  ...

شمس : بی دانستنش نماز گذاردن نتوانم ...

مولوی : این  چه سوالیست که همسایه کفر است ...

شمس : و اگر تو آنی نباشی که من در پی او آمده ام پس شنیدنش خواهی ام گفت آخر کفر ...

مولوی : و اگر همانی باشم که از پی اش آمده ای ؟

شمس : نماز مردمان را پیشنمازی دیگر لازم خواهد آمد  ...

مولوی : و اگر اوی تو نباشم ؟                                                                                                                                                                          

شمس : چنان انسانم آرزوست ...

مولوی : بازم پرس سوالی که از پیشنمازی مردم منتظر واجبتر است ...

شمس : پیغمبر خدا مقامی بالاتر دارد یا بایزید بسطامی ؟

مولوی : وقتم را هدر دادی ، کودکان تازه مکتب رفته نیز جواب سوالت میدانند ...

شمس : از زبان تو شنیدنم آرزوست ...

مولوی : پیغمبر خدا بالاترین مقام هستی را دارند ، برویم  ...

شمس : پس از چه او گفته بار خدایا نشناختیم ترا به این زندگی آنگونه که سزاوار شناختن توست و بایزید در مقام انسان ایستاده و از زبان انسان گفته

             چه شان بالایی دارم بدینجای من ...............................................................................................................................................

مولوی ازتخت بر زمین می افتد  .

سیاهی  . نور  .

سلیمان و بلقیس سماعی عارفانه آغاز کرده اند  .

دزد در لباس گزمه ها می گذرد و از بازاریان غرامت میگیرد  .

هجوم نور  .

مولوی : بگو که جان و دلم مشتاق شنیدن است ...

شمس : عجب ای ترک خوش رنگ این چه رنگست ؟؟؟                                                                                                                                  7

مولوی : وجود تو چو بدیدم شدم ز شرم  عدم  ،،، این رنگ رنگ خود باختگی منست  به پیش چون تو رستمی ...

شمس : غلط مگوی ، دیده حاصل کن آنگه ببین ، بی بصیرت کی توان دید ،  رستم دستان و هزاران چو او بنده و بازیچه دستان ماست ،،،،، من شمس

             تبریزم  ...

مولوی : چنین که پیداست تو جان جان جهانی و نام تو عشق است ، اما ، پس به این میانه چون منی حقیر که ام ؟؟؟

شمس : سلام گرد جهان گشت جز تو نپسندید ...

مولوی : زهی سعادت ، بازم نخواهی گفت از عشق ، از تبریز آن شهر عشق ، از عشق عشق  ؟؟؟                                                                          

شمس : آن درخت را توانی دید ؟؟؟

مولوی : درختی نیست به آنسویی که اشارت کرده ای  ...

شمس : چون درختی را نبینی مرغ کی بینی   برو ، پس چه گویم با تو جان جان این تبریز را ؟

مولوی : قطره تویی ، بهر تویی ، لطف تویی ، قهر تویی ، قند تویی ، زهر تویی ، بیش میازار مرا ،،،،،،، چون شراب تبریزم داده ای بگوی با من چه کنم

              اینک مستیم را ؟؟؟

شمس :  چون مست ازل گشتی شمشیر ابد بستان ، هندوبک هستی را ترکانه تو یغما کن ،،، آماده ای که ترکانه تا حضرت خاقانی بتازیم ؟؟؟

مولوی :     من ترکم و سرمستم ترکانه سلح بستم                    در ده شدم و گفتم سالار سلام علیک ...

شمس : درین ویرانه جغدانند ساکن ، ما ز ثریا بزمین افتادیم ، پس اگر خواهان مایی اینک ببین ترکان معنی را ...

مولوی : ای می تو نردبان آسمان ، ای خوب مذهب ، وقت ییله روح آمد ، دستم نخواهی گرفت که مسکینم و نزار ؟؟؟

دزد متوجه شمس و مولوی شده است  .

شمس : خموشید خموشید که تا فاش نگردد که اغیار گرفتست چپ و راست خدایا ، گذر از خواب برادر شب تیره چو اختر که شب باید جستن وطن

             یار نهان را ...

مولوی : چه میکنی ؟؟؟

شمس با پرده های سیاهی چادری میسازد  .

شمس : حیلت رها کن عاشقا دیوانه شو دیوانه شو ، وندر دل آتش درآ پروانه شو پروانه شو ...

سیاهی  ، نور از درون چادر  .

شمس و مولوی سماعی عاشقانه آغاز کرده اند  .

مولوی : پس این چهل شبانه روز خلوتمان که درسم دادی و راهم آوردی  بازم گوی اگر نتوانم ؟ اگر نشود ؟ اگر نگذارند ؟ اگر بگویم  و نگذارند

               به گوش مردمان برسد ؟

شمس : تو خواهی گفت و اگر تمامی جهانیان جمع آیند تا از شنیده شدن حرف من جلوگیری کنند آن حرف اگر شده سه هزار سال هم شنیده نشود

            عاقبت به گوش آنی خواهد رسید که باید برسد ،  فقط یادت باشد در این عالم خاکی که دوستان ز اقرار مستند و دشمنان ز انکار مست تبریز

            رشک چین است پس هندوی ترکی میاموز ...

مولوی : ترک را تاجی بسر کایمان لقب دادم ترا ،،  بر رخ هندو نهاده داغ کین کفرست ،  ها ،،،،،،،،،،،،،، بگوی ...

شمس : هستی جلوه گاه اراده خداوندیست ، جاییست که انسان و دیو هر دو کالای خود به درگاه احدیت پیشکش خواهند کرد ، دیو در پی آنست

             تا داشته انسان از او بگیرد که آدمی بی تحفه رود سوی پروردگارش ، دیو که غرورش از سجده آدم بازش داشت گفت که انسان لایق این

              سجده نیست و به این هستی در پی اینست که به اثبات رساند عدم لیاقت آدمی را ، این سو اما آدمی را عشق حق باید که در پستی و بلندی

              زندگی خستگی او را نگیرد و او همچون سلیمان دیوها را یکی از پس دیگری به زندان کشد و امانت خدای را به سلامت به سرمنزل مقصود

              برساند و تقدیم خدایش کند ، جز این شود انسان باخته است این قمار عاشقانه را ، و تکلیف همچون من و تویی باراندن کلماتیست که چون

              بارانی در کویر زندگی انسانها خواهد بارید و تن و روان و روح آنها را صفایی آسمانی خواهد داد تا بدانند امانت آنها کدامست  ...

مولوی : باز بگوی ...

شمس : خسته ات نکرده ام ؟؟؟                                                                                                                                                                           8

مولوی : با تو خستگی بی معناست ...

شمس : رازها با تو خواهم گفت ، باید توان گوش دادنت باشد ...

شمس و مولوی سماعی عاشقانه آغاز کرده اند  .

سیاهی  ، نور  .                                                                                                                                                                           

شمس کار نردبان را تمام کرده است ،  آنرا بلند می کند .

دزد متوجه شمس شده است ، با اشاره دزد گزمه های مسلح شمس را محاصره میکنند ، شمس متوجه میشود   .

شمس :  آتش بمن اندر زن ، آتش چه زند با من ، کاندر فلک افکندم ، صد آتش و صد غوغا ...

دزد : آهای کیستی تو ؟؟؟ 

شمس : من آن دیوانه بندم که دیوان را همی بندم  ، من دیوانه دیوان را سلیمانم بجان تو ...                                                                                 

دزد : چی میگی ؟ این حرفها چیه ؟

شمس : زبان تو نمیدانم که من ترکم تو هندویی ...

دزد : بگیریدش ...

شمس  بالای نردبان رفته است  .

گزمه ها : دستمان به او نمیرسد ...

دزد : بزنیدش ...

مولوی وارد شده و همچون دیوانه ها به جستجوی شمس بدور نردبان میچرخد و می رقصد  ، گزمه ها شمس را با سنگ میزنند .

مولوی :                                              جان منست او  هی  مزنیدش                                       آن منست او هی مبریدش                                    

                                                           آب منست او نان منست او                                           مثل  ندارد  باغ   امیدش

شمس : آتشست این بانگ نای و نیست باد ، هر که این آتش ندارد نیست باد  ، راه مرگ ای خواجه ناپیدا رهیست  ...

شمس همچون پرنده ها پرواز می کند  .

مولوی : ای شمس بی تو باید ستاره ها را شمرد که شب میرسد بی فروغ رخت ، بیا که در این شب گم گشته راهم ، تبریز شد نیازم ، تبریز شد نیازم ،،،

               مرا به تبریز بریدم ، ، ،  به تبریزم برید که تشنه منم و باده تبریزم آرزوست ، که انسانم آرزوست ، آی مردم اگر در عشق بنده شمس ملت و

               دینید تبریزی شوید ،،، از دیو و دد ملولم من  ، ملول ،،،،،،،،، جز بسوی راه تبریز اسب ما رهوار نیست ، شاه ترکانم آرزوست ، شمس تبریزم

               آرزوست ، شهر عشقم آرزوست ، آن ترک مستم آرزوست ، لحظه ای قصه ای کنان قصه تبریز کنید لحظه ای قصه آن غمزه خونریز کنید ،

               مفخرآفاق شهر روحم آرزوست ،،، با که گویم در جهان یک گوش نیست ،،، ای شمس سوفساطییم کرد سحرت  ای ترک نموده هندوی

               را ، باز آی ،،،،،،،،، ملکی که پریشان شد از شومی شیطان شد ،،،،،،، ترک شادیم برفت و هندوی غمم آمد ،،،،،،، کجایی آب کوثر من که

               سوخته جان بسوی تو آیم ...

                                           ای تبریز از هوس شمس دین                                        چند رود سوی ثریا دلم ؟؟؟

                                                                                  بیا ای شمس تبریزی که در رفعت سلیمانی

شمس بر بالای پلکان ناپدید شده است  .

دزد و گزمه ها ناامیدانه خارج میشوند  .

مولوی نردبان را با خود میبرد  .

بلقیس مرده است  ، او را در تابوتی می برند   .  سلیمان می گرید  .                                                                        9

سیاهی  .

صدای مولوی :                                   

                                                                                     بشنو از نی چون حکایت  می کند

                                                                                      وز  جدایی ها   شکایت  می کند

                                                                    کز   نـیستان     تا  مرا     ببریده اند                                                                              

                                                                                       از   نفیرم   مرد و زن    نالیده اند

                                 ملکی که پریشان شد از شومی شیطان شد                                  باز آن سلیمان شد تا باد چنین بادا

نور  .

دزد را تیپا زنان میبرند  .

شغالک را تیپا زنان میبرند  .                                                                                                                              

کاتب را تیپا زنان میبرند  .

فرعون را تیپا زنان میبرند  .

                                                                                                                       پایان   .