ترانه خوان ...

ترانه خوان  مرد

مرگ آمد و نفسش بگرفت

با خود گفتم

: اگر مرگ خواهد آمد روزی بی آنکه بخواهیم

چه خوش آنست

بخوانیم ترانه مهربانی

ترانه عشق

ترانه رهایی

بخوانیم از شوق پرواز کبوتر

از زنجیر و میله های فولادی دیودلان سیاهی پرست کج اندیش

کاش

ترانه خوان فردا

بخواند بی حضور مرگ ...

آراز ...

قار   دئدی   بیر  گون    داغلارین   اوستونده 

 اوجا   قایایا    

: قایا    یولداش

اوجا    داغلار    قایاسی

سه ن   ایله     مه ن   آراسیندا     آیریلیق     اولدو

ـ ائلیمین    آیریلقین     بیر   یادا   سالدیم    

غه مه    دولدوم    

 آخار    اولدوم

سئللی     سو   اولدوم

ده ره له رده     یولا   دوشدوم

آراز    اولدوم

آراز    اولدوم

ـ آرازام     مه ن

سوسوز    قالمیش    ائلیمین     توپراغینا     بیر   سو    سالیب    

آخارام   مه ن

آخارام     مه ن

دئو    اگه ر     یوردوما   ال   آتسا     گونه ش    ایله   بیر   اولوب     ضولمه ت    ایچینده     بولوت    اوللام

اوره گیمده ن       شاخارام    مه ن

ائوینه      اود    سالارام    مه ن

تانریمین     گوج     نه فه سی    ایله

ضالیم   ائلینی

یاندیرارام   مه ن    یاخارام    مه ن

هه له    باخ     آیدین    اوفوقدا     ده نیزین     گوزله ری    یولدا

آخارام   مه ن

ده نیز    اوللام

ده نیز    اوللام

ـ آرازام    مه ن ...

بوق ماشین و آینه و بستنی ...

مردم روزگارم را دیدم

ـ بوق ماشین و آینه و بستنی

کران تا بکران

ـ هر کجای این سرزمین که رفتم حکایت یکی بود

نشسته بر پشت فرمان چهارچرخه خود بسوی تفرجگاهی روان

و عجبا همه در انتظار طلوع عشقی

ـ عشقی نه آنگونه زیبا که مجنون داشت

و بی آنکه حس کند حضور آنکه در کنارش بود چشمها را می گرداند

هر یک همچون دیگری

و

درد روزگار را نپرسید هیچ لبی از دیگران حاضر

ـ دردی داشت روزگار آدمیان آیا ؟

پرسیدم از خود بی آنکه جوابی باشدم

...