بازی ...

با تقدیرم گفتم : 

آی با توام  

ای مرغک همیشه مهاجر  

ای بی درنگ بادپای

آنکه رنگهایت مینگارد خوب و بد زندگانی 

مردامانرا 

و سرزمینها را  

همچنین تمامی زمانها را  

با توام 

اگر این که با ما میهمانش کرده ای چند روزی عشقمان نیست بازش ببر 

که تو از هر دانائی داناتری 

سر برود مرا  

بی خواسته خویشم  

ترانه هیچ تقدیری را نخواهم سرود  

خوب یا زشت ! 

پس اگر اوست نیمه گمشده ام گو باز آید که قدم بر دلم خواهد نهاد 

و گر نباشد 

بازگردان  

کین خسته را مجال بازی نیست ...

سه ن ...

گه لمیرسه ن 

بیر سیرا  سوزله  یالانلارا  سالیرسان 

هه رده نده  مه نی   دانیرسان ! 

یوخودان  اویادیرسان  بیله می 

سونراسی ؟ 

هئچ !!! 

باخیرام   گئدیبسه ن ...

حالسیزام ...

آزدان چوخدان  یاغیر 

هاوا  دولوبدور 

اوره ییم کیمی ! 

سیزینده  حالی ییز   بویله   اولوبدور ؟