متن نمایشنامه : طلسم ...

طلسم

( براساس طرح " طلسم انتقام " از شهرام حصاری )

آدمها : اختر ، پروین ، ستاره ، ماهو ، شمسی و مجنون علی

                                                                                   تابلو اول : دانشگاه .       

                                                                                   صحنه کلاس درس با میز و صندلی و تخته سیاه و ... .

اختر : من قبلا یه تحقیق کوتاهی کردم .

پروین : دقیقا چکار کردی ؟

اختر : ببین اعتقاد خیلی ها اینه که ...

ماهو : خیلی ها یعنی کیا ؟

اختر : مردم عادی .

ستاره : اعتقادات مردم یه منطقه خاص ؟

اختر : همه جا از این نوع اعتقادات هست منتهی با هم یه اختلافات جزئی هم دارن . اساسا هر جایی که مردمی زندگی می کنن اعتقاداتی هم برای

         خودشون دارن ، می شه تحقیق کرد و تشابهات و اختلافهای این اعتقادات رو پیدا کرد اما حرف من فعلا این نیست .

پروین : خب ، یافته های خودت رو بگو .

اختر : خیلی از این اعتقادات خرافی هستن ، اعتقادات دیگری هم وجود دارن که در ظاهر خرافی نشان می دن اما تاریخ زندگی انسانها نشان داده

          در واقعیت هم وجود خارجی داشتن ، بعضی از این اعتقادات هم کاملا با علم روز همخوانی دارن و امروزه در دانشگاههای معتبر جهان

          در موردشان تحقیق می شه ...

ستاره : نتیجه ؟

اختر : موردی که من برای کارم ، البته با کمک شما ، در نظر گرفتم تحقیق اعتقادات مردمی در یک خرابه درخصوص جن هست .

ماهو : مسخره ، نیم ساعته وقت ما رو گرفتی از جن ور بزنی ؟

اختر : جن وجود داره ...

ستاره : ماهو دوست نداری راهت رو بکش برو ، من از موضوع خوشم اومده .

پروین : منم کنجکاوم در مورد جن بدونم . نمی خوای خرابه بیای برو .

ماهو : اومدنش که می آم ، البته نه برای دیدن اجنه مورد علاقه شما . برام یه تفریحه .

اختر : اینم بد نیست .

ستاره : برا همه مون تفریح محسوب می شه .

پروین : با این حساب اختر جون تو همراهات رو در اختیار داری .

ماهو : حالا مقصد کجا هست ؟

اختر : تحقیقات من با راهنمایی استاد خورشیدی و توضیحاتی که مجنون علی ...

پروین : مجنون علی ؟

ماهو : دوست پسرشه ...

ستاره : واقعا !!!

اختر : خیلی بیشعوری ماهو ...

ماهو : دوستش نداری پاس بده به ستاره ...

ستاره : بهرام برام کافیه .

اختر : گوش کنین بچه ها ، مجنون علی از اهالی روستای گداده هست .

پروین : گداده کجاست ؟

اختر : خرابه ای که گفته شده جن داره تو روستای گداده قرار داره ، مقصد ما اونجاست . یه کاروانسرای متروک .

ماهو : اونجا جن داره ؟

اختر : آره .

ماهو : چند تا ؟                                                                                                                                                           1

اختر : فقط گفتن جن هست .

ماهو : جن خوب یا جن بد ؟

پروین : مگه جن خوب و بد داریم ؟

ماهو : پس چی ، بعضی جن ها آدمخوار هستن ، شبا می آن اتاق خواب آدمها و بالا سرشون می شینن و نگاشون می کنن و آخر سر هم پخ ...

ستاره : وای خدا ...

پروین : زهرمار ...

ماهو : ( خنده کنان ) ستاره مردی ؟! پروین رو نگاه . اختر تو چرا ؟

اختر : دیوونه ، کم مونده بود غش کنم .

ماهو : با این دل و جرات می خواین برین شکار جن و پری ؟

ستاره : خدا بگم چکارت کنه ...

پروین : بخوای از اینکارا بکنی با ما نیا ، الاغ .

ماهو : ای جان ، حالا شما جن ببینین چکار می کنین .

ستاره : گمشو .

اختر : بچه ها بی خیال ، ماهو تو هم از این شوخیای خرکیت دست بردار ، دیوونه زنجیری ، منم ترسیدم .

ماهو : ما رو باش با کی می خوایم بریم سیزده بدر .

پروین : کی راه بیفتیم خوبه ؟

اختر : مجنون علی گفته بهترین زمان وقتی هست که ماه تو آسمون نباشه ...

ماهو : با ماه مشکل داره ؟

اختر : ماهو تو رو ببینه با تو حتما مشکل پیدا می کنه .

ستاره : ستاره چی ؟ شب بی ستاره که نباید باشه ؟

پروین : ستاره جون مگه شب بی ستاره داریم آخه ؟

ستاره : شبای ابری ...

اختر : در این مورد چیزی نگفته .

ماهو : همه چیز حاضره برا سفر ؟

اختر : سفر که چی بگم ، قراره تو حیاط خرابه چادر بزنیم . شب تحقیق ...

ماهو : وای خدا چادر !

اختر : آره خب .

ستاره : پس راستی راستی راهی می شیم ؟

پروین : نظر خودت چیه ؟

ستاره : ببین پروین جون من مطمئنم جن وجود خارجی نداره اما می آم .

ماهو : منم می آم چون تفریح بدی نیست .

پروین : منم چون دوست دارم یه دوست پسر جن پیدا کنم می آم .

اختر : عالیه .

                                                                                   تابلو دوم : محوطه خراب شده کاروانسرایی قدیمی .

                                                                                   صحنه حیاط یک کاروانسرای مخروبه است . چادری در یک گوشه از صحنه

                                                                                   قرار دارد .

                                                                                   ماهو در لباسی مبدل ، مثل اجنه ،  در گوشه ای نزدیک چادر به کمین نشسته

                                                                                   است . دخترها از چادر خارج می شوند . ماهو همچون جنی در برابرشان   2  

                                                                                   ظاهر می شود . دخترها ترسیده اند . ستاره غش می کند .

ماهو : چی شد ؟ بابا منم ماهو .

پروین : تف به روت ماهو .

اختر : یکی آب بیاره ، ستاره غش کرده .

پروین : ای وای خدا ...

ماهو : جنبه شوخی ندارین برا چی راه افتادین اومدین خرابه آخه ؟

پروین : دختره خر ، اینم آب ، بپاش رو صورتش .

اختر : هولم نکن .

ماهو : بده من ببینم .

ستاره : من کجام ، وای سرم .

ماهو : شما جن واقعی ببینین چکار می کنین ...

ستاره : وای جن ...

ماهو : جن کجا بود تو هم ، من بودم .

اختر : ستاره جن نبود ، ماهو باهامون شوخی کرد .

ستاره : دروغ نگو ، من با چشمای خودم دیدم .

ماهو : ببین ، این ماسکه الاغ .

ستاره : وای ...

پروین : ستاره جون نترس عزیزم ، این فقط ماسکه .

اختر : بندازش اونور .

ماهو : سوسول .

ستاره : این چه شوخیه آخه ! مردم بخدا .

ماهو : اختر ببین کی گفتم ، اینا جن واقعی ببینن می میرن ها .

ستاره : من اگه مطمئن بودم جن هست نمی اومدم . فقط یه کم ترسیدم .

اختر : ببینین بچه ها ، کم مونده شب بشه ، الانه که مجنون علی پیداش بشه ، اگه کسی ترسیده یا ...

                                                                                   سایه ای از گوشه ای رد می شود .

ستاره : وای ...

پروین : چی شد ستاره ؟

ماهو : این همینجوری هم رنگش می پره ...

ستاره : یه چیزی دیدم ...

اختر : ستاره جون منم دارم طرفی که تو نگاه می کنی رو می بینم ، هیچ چی نبود ...

ماهو : خیالته ...

پروین : فقط ترسیدی عزیز من .

اختر : ببین ستاره ، من طرف صحبتم تو بودی ، اگه ترسیدی ببریمت روستا خونه شمسی خانم ، هان ؟

ستاره : شمسی خانم ؟!

پروین : اون کیه ؟

اختر : اهل همین روستای گداده هست ، استاد خورشیدی شماره تلفنش رو بهم داده .

ماهو : دختر این فرصت طلایی دیگه گیرت نمی آد یه جن ببینی ، ووووووی ، هووووی ، اووووی ...

ستاره : خیلی خب تو هم .                                                                                                                                              3

اختر : ماهو دوباره شروع نکن .

پروین : اختر ادامه بده .

اختر : ببینین ، داره شب می شه ، مجنون علی گفت غروب می آم ، اون که بیاد شروع می کنیم بگردیم دنبال اجنه ، کسی اگه ترسیده بره ، من

          خودم تا آخرش هستم .

ماهو : منم هستم .

                                                                                   ماهو آب فلاکس را روی زمین می ریزد .

ستاره : آب داغ رو نریز زمین .

پروین : چرا نریزه ؟

اختر : خرافاتی ها می گن آب داغ رو که بریزی زمین می پاشه روی جن ها .

ماهو : وای از دست این جن جماعت ، همه جا هستن که با این اوصاف . آب از ظهر مونده بود .

اختر : ستاره جون مطمئنی نمی خوای بری ؟

پروین : ستاره و من هستیم ، ستاره فقط کمی ترسیده ، اینم ...

ماهو : اینم با افتادن ماسک از چهره زیبای بنده و هویدا شدن رخساره ماه نشان این دلربای زیبا برطرف شد رفت پی کارش .

اختر : مطمئن شم ؟

ستاره : من هستم .

اختر : نمی ترسی که ؟

ستاره : نه .

                                                                                   تلفن همراه اختر زنگ می زند . همه از جا می پرند .

ماهو : بمیری با این زنگ گوشیت .

پروین : کیه ؟

ستاره : جواب بده خب .

اختر : ( تلفن را جواب می دهد ) الو ، سلام ، شما هم ؟ باشه ، بهتر . ( به دوستان ) شمسی خانم بود ، گفت شاید اونم بیاد .

پروین : بیاد چکار کنه ؟

اختر : ظاهرا اونم تو کار گرفتن جن و این حرفاست .

ماهو : دیدیش ؟

اختر : صبح که اومدیم بین روستا و محوطه بیرونی کاروانسرا دو سه کلمه ای باهاش حرف زدم .

ستاره : خب پس می شناسیش .

اختر : آره تقریبا . خب ، ستاره تو هم انگار حالت بهتر شده ، هستی تا آخرش ؟

                                                                                   سایه ای از گوشه ای رد می شود .

ستاره : با این که بازم حس کردم از اونجا یه چیزی رد شد اما هستم .

پروین : منم حس کردم یه سایه ای گذشت ...

ماهو : اوهوی جن ترسو بیا من رو بخور ، ( ماسک را بر چهره می زند ) ببین منم جن شدم مثل تو ، ترسیدی نه ؟ در رفت ...

اختر : ماهو جان تمومش کن .

ماهو : به آقا جنه بگو تمومش کنه .

پروین : آقاست ؟

ماهو : خوشت اومد نه ؟ معرفی می کنم ، دوست پسر جدید پروین ...

ستاره : این مجنون علی بود چی بود کی قراره بیاد ؟

اختر : دیگه باید برسه .                                                                                                                                                 4

ماهو : تا اون بیاد من یه سروگوشی آب بدم ببینم این جن کجا رفت ؟

اختر : تنها نرو .

ماهو : نترس چیزیم نمی شه .

ستاره : نرو ماهو .

پروین : دختره خر رفت ها .

اختر : ما هم بریم . دوربین رو روشن کن فیلم بگیر .

                                                                                   ماهو شروع می کند به گشتن در محوطه کاروانسرا .

                                                                                   جن چند بار از اطراف ماهو می گذرد .

ماهو : پروین تویی نه ؟ اختر ! ستاره تو هم از این دل و جراتا داشتی ما خبر نداشتیم ؟ مثلا ادای جنا رو درمی آرین من بترسم ؟ بابا من خودم

          آخر ادا و شوخی ام ، پروین جن من اینجام ، اختر جنی ببین من رو ، ستاره اگه تو باشی قبول می کنم بازیگر بزرگی هستی بخدا ، یالا یه

          بار دیگه م خودت رو نشونم بده ، اختر ، پروین ، هی ستاره هفت آسمون ...

                                                                                   جن از پشت به ماهو نزدیک می شود . ماهو متوجه شده و برمی گردد اما

                                                                                   خبری نیست .

                                                                                   این اتفاق بصورت های مختلفی چند بار تکرار می شود . آخرین بار ماهو و

                                                                                   جن رو در روی هم قرار می گیرند . قسمتی از صورت جن سوخته است .

                                                                                   ماهو ترسیده و فریاد می زند و می خواهد فرار کند .

                                                                                   اختر ، ستاره و پروین وارد می شوند .

پروین : چی شد ؟

ستاره : چی دیدی ؟

اختر : چرا زبونت بند اومده ؟

پروین : گفتم چی شده ؟

ماهو : اون ، اون ، پشت سرتون .

ستاره : وای خدای من .

پروین : تو کی هستی ؟

اختر : شمسی خانم تویی ؟

شمسی : نترسین ، من جن نیستم .

ماهو : اون جنه .

اختر : ماهو این شمسی خانم هستش ، گفتم که می آد .

ماهو : چرا صورتش رو پنهون کرده ؟

شمسی : صورت من سوخته ، گفتم خوشتون نمی آد .

اختر : کی ؟ صبح که سالم بودین !

پروین : چی شده سوخته ؟

شمسی : ظهری سر سفره آب داغ پاشید رو صورتم . چرا بر و بر نگام می کنین ؟ صبح گفتی مجنون علی هم باهاتونه ، کو پس ؟

اختر : گفته می آد .

شمسی : با این حساب باید منتظرش بشیم تا بیاد .

اختر : تا اون بیاد بریم ، شاید چیزی دیدیم حالا .

ماهو : دوربین رو بده من .

                                                                                   همگی راه افتاده اند ، ماهو پشت سر همه حرکت می کند . آرام آرام بینشان 5

                                                                                   فاصله می افتد .

                                                                                   جن از پشت به ماهو نزدیک می شود . ماهو متوجه شده و برمی گردد اما

                                                                                   خبری نیست .

                                                                                   این اتفاق بصورت های مختلفی چند بار تکرار می شود . آخرین بار ماهو و

                                                                                   جن رو در روی هم قرار می گیرند . جن به صورت ماهو چنگ می اندازد .

                                                                                   ماهو فریاد می زند .

پروین : چی شد ؟

ستاره : جن بود !؟

اختر : ماهو صورتت چی شده ؟

ماهو : مطمئنم این زنیکه جنه ...

پروین : کی ؟

ماهو : شمسی ، خودش بود .

اختر : ماهو ولش کن این بنده خدا رو ، اون که کاریت نداره .

ماهو : اما مثل جن دنبالمه .

پروین : مطمئنی ؟

ستاره : خیالاتی نشدی مثل من ؟

اختر : اون زن بدی نیست ، اومده کمک ماها .

ماهو : اون رفتارش ، حرکاتش ، نگاه کردناش عادی نیست . هیچ چیزیش عادی نیست .

اختر : ستاره با روحیه تر از توئه ، سوسول .

ماهو : ببین کی گفتم ، اون خطرناکه ، چرا حالیتون نیست شما ؟

پروین : می خوای ببریمت روستا ؟

ماهو : لابد خونه شمسی خانم ؟ من بمیرم خونه اون قدم نمی زارم .

اختر : ماهو جان تو ترسیدی .

ماهو : من نترسیدم ، ازش فیلم گرفتم .

پروین : جدی ؟!

اختر : بده عقب نگاه کنیم .

                                                                                   همه با هم فیلم گرفته شده رو بررسی می کنند .

پروین : کو پس ؟

ستاره : اینجا که جنی دیده نشد .

ماهو : خودم ازش فیلم گرفتم .

پروین : اگه گرفتی پس کو آخه ماهو جان ؟

اختر : خیلی خب ، ولش کنید . دوربینم بده من فیلم بگیرم .

ماهو : مطمئنم اون جنه .

ستاره : اما شبیه خود ماهاست .

اختر : اونم آدمه مثل خود ما .

پروین : حالا کجا رفت ؟

اختر : شمسی خانم ، شمسی ...

شمسی : اومدم ، کجایین شما پس ...                                                                                                                                  6

پروین : چیزی ندیدین شما ؟

شمسی : هیچی . مجنون علی نیومد ؟

اختر : هنوز که نه .

پروین : دیر نکرده ؟

ستاره : آخه می آد ؟

شمسی : نیاد کارمون لنگ می مونه .

اختر : می آد .

شمسی : باید منتظرش موند .

اختر : نه . شاید دیر کنه . چرا موندین پس ؟ بریم .

                                                                                   همگی راه افتاده اند ، ماهو پشت سر همه حرکت می کند . آرام آرام بینشان

                                                                                   فاصله می افتد .

                                                                                   جن از پشت به ماهو نزدیک می شود . ماهو متوجه شده و برمی گردد اما

                                                                                   خبری نیست .

                                                                                   این اتفاق بصورت های مختلفی چند بار تکرار می شود . آخرین بار ماهو و

                                                                                   جن رو در روی هم قرار می گیرند . ماهو می خواهد جن را گرفتار کند اما

                                                                                   نمی تواند ، در نهایت با کشیدن پارچه از صورت جن چهره او را کاملا عیان

                                                                                   می کند ، جن شمسی خانم هست . جن اجازه نمی دهد ماهو از دستش فرار

                                                                                   کند و او را خفه می کند .

شمسی : ترسیدنت کافی بود ، اه ، بی شعور احمق . دختره ی خر من که با شماها کاری نداشتم . ( با خودش ) مجبورم کرد بکشمش .

                                                                                   جن ناپدید می شود .

                                                                                   شمسی ، اختر ، پروین و ستاره وارد می شوند .

پروین : ماهو با شما نبود ؟

شمسی : من ندیدمش .

اختر : من و ستاره هم ندیدیمش .

شمسی : این کاروانسرای متروکه خیلی بزرگه ، لابد یه گوشه ای داره دنبال ماها می گرده .

ستاره : تنهایی ترس داره ، بریم دنبالش .

پروین : از کدوم طرف .

اختر : ماهو ، ماهو کجایی تو دختر ؟ ماهو .

ستاره : ماهو ...

پروین : ماهو ...

شمسی : اسمش ماهو بود ، هست ؟

اختر : آره ، ماهو ...

شمسی : ماهو ...

ستاره : ماهو ...

پروین : ممکنه صدامون رو بشنوه ؟

شمسی : گفتم که اینجا خیلی بزرگه .

اختر : بریم بگردیم .

شمسی : یه زنگ بزن مجنون علی بیاد . شاید تا اومدن اون ماهو هم پیداش شد .                                                                            7

ستاره : فکر خوبیه .

پروین : چرا معطلی ، زنگ بزن بهش ...

اختر : اول به استاد خورشیدی زنگ بزنم باید ...

شمسی : به اون چرا ؟

پروین : مگه شمام می شناسیشون ؟

شمسی : من ...

اختر : استاد ایشون رو معرفی کردن .

شمسی : اون تو شهره و کاری ازش برنمی آد تو این شرایط ، بهتره به مجنون علی زنگ بزنی بیاد .

صدای مجنون علی از پشت : من اینجام .

                                                                                   همگی ترسیده اند .

                                                                                   مجنون علی وارد می شود .

                                                                                   جن ( شمسی خانم ) خارج می شود .

اختر : وای شمایین !

ستاره : امروز انگار قراره همه ما رو بترسونن . این چه وضعشه آخه .

پروین : بهتر نبود یه صدایی چیزی ...

مجنون علی : اینجا خبرایی شده نه ؟

اختر : یکی از دوستامون رو گم کردیم .

مجنون علی : پس دنبال دو نفر باید بگردیم ، دوست شما و جن کاروانسرا .

اختر : بریم .

پروین : شمسی خانم کو ؟

مجنون علی : شمسی خانم !!! اونم هست مگه ؟

ستاره : حتما رفته دنبال ماهو بگرده .

پروین : تکون بخورین خب .

مجنون علی : صبر کنین ...

ستاره : صبر کنیم !

مجنون علی : اوضاع فرق کرده .

پروین : چه فرقی ؟

مجنون علی : حالا باید دنبال سه نفر بگردیم .

اختر : شمسی خانم !؟

مجنون علی : همیشه حس کرده بودم دنبالمه اما ...

اختر : ببینین ، هر چی بین شما همروستایی ها هست جای خودش ، ربطی به ما و تحقیقمون نداره ...

مجنون علی : الان دیگه داره .

پروین : چطوری ؟

ستاره : اینجا چه خبره ؟

اختر : آروم باش ستاره جان ، نگران چیزی نباش .

مجنون علی : نباید کس دیگه ای رو با خودتون همراه می کردین ، فکر کنم طلسمی تو کار باشه .

همگی : طلسم ؟ مطمئنید ؟

مجنون علی : شواهد حاکی از اینه ، یعنی کار من اینه .                                                                                                            8

پروین : چکار باید کرد ؟

مجنون علی : باید شکسته بشه .

ستاره : منتظر چی هستین ؟

اختر : لازمه زنگ بزنم به استاد خورشیدی ؟

مجنون علی : نه .

                                                                                   مجنون علی کتابی را از جیب درآورده و مطالعه می کند .

اختر : ما از نگرانی داغون شدیم ها .

مجنون علی : این کار عجله بردار نیست .

ستاره : ماهو ، دوست ما گم شده ها ...

پروین : چی نوشته اون تو ؟

مجنون علی : این دوستتون ، مطمئنید آدم بود ؟

پروین : یعنی چی ؟

مجنون علی : یکی از این چند نفر جن هست .

ستاره : وای خدا ...

اختر : ماهو گفت شمسی خانم جنه ...

پروین : آره گفت ...

ستاره : آره ...

اختر : اون ...

ستاره : ممکنه آخه ؟

پروین : نکنه بلایی سر ماهو آورده باشه ؟

اختر : بدبخت شدیم .

                                                                                   پروین اختر را کناری می کشد .

پروین : تو از این یارو مطمئنی ؟

اختر : من که نمی شناسمش ...

پروین : چی ؟

اختر : استاد خورشیدی گفت این حتما باید بیاد اینجا .

مجنون علی : پچ پچ کردن دردی رو درمون نمی کنه . دور تا دور کاروانسرا باید نجس ریخته بشه .

پروین : همه جاش ؟

اختر : این کار چند روزه ...

ستاره : این همه نجس کجا بود !

مجنون علی : اون طرف ته دالان مستراح بوده ، هنوز باید اونجا لجن و گه پیدا بشه . وقت نیست همه جا رو گه بمالیم ، هر کسی با خودش برداره

                  تا طلسم روش کارگر نباشه . بر و بر نگاه کردن منم دردی رو درمون نمی کنه خانم های دانشجو .

ستاره : نباید می اومدیم .

اختر : حالا دیگه برا گفتن این حرفا دیر شده .

پروین : حالا چکار باید بکنیم ؟

اختر : هر چی آقا مجنون علی بگن .

ستاره : لرزش دستم باز شروع شد ، نمی خواستم بگم ، از وقتی شمسی خانم رو دیدم این لرزش شروع شده .

اختر : از ترس هست .                                                                                                                                                  9

پروین : نترس عزیز من .

ستاره : پروین بخدادلم داره از جا کنده می شه .

پروین : ما پیشتیم ...

اختر : ستاره جون قربونت برم ما با همیم ، آقا مجنون علی هم با ماست ، ترست برای چیه آخه ؟

ستاره : دست خودم نیست که ...

پروین : آقا تموم نشد ورد و اوراد و غرق شدن شما تو کتابتون ؟

مجنون علی : گفتم این کارا عجله بردار نیست ، نگفتم ؟

اختر : دوست ما ترسیده .

مجنون علی : حق داره .

پروین : چی می خواین بگین ؟

اختر : چرا ساکت شدین ؟

ستاره : وای خدا ، وای خدا ، وای خدا .

اختر : پروین بگیرش .

پروین : این شوک عصبی داره انگار .

اختر : ستاره ، ستاره جون ، ستاره .

مجنون علی : این طلسم لعنتی از اونی که گمان داشتم سخت تر و بدتره  ، تله بدیه .

پروین : تله ؟

اختر : ستاره یه چیزی بگو . این مات و مبهوت چی رو داره نگاه می کنه ؟

پروین : این چشه ؟ تو باید بدونی آقا ...

مجنون علی : اون داره نزدیک تر می شه .

پروین : کی ؟

مجنون علی : مواظب این باشین وگرنه دیوونه می شه . تاثیر اون جنه .

پروین : چکار باید کرد ؟

اختر : ستاره ، ستاره حرف بزن قربونت برم .

                                                                                   جن ظاهر شده و ناپدید می شود .

مجنون علی : خودشه ...

پروین : کی ؟

اختر : چرا دارین می لرزین ؟

مجنون علی : باید از کتاب دیگه م استفاده کنم . بدجایی گرفتار شدیم . طلسم داره همه جا رو تسخیر می کنه . نجنبیم مرگمون حتمیه .

                                                                                   مجنون علی زمین را می کند و کتابی را از دل خاک بیرون می آورد .

پروین : اون چیه ؟ کتاب ! به ما هم بگین چه خبره ...

اختر : زنگ بزنم به استاد ؟

مجنون علی : شدنی نیست .

اختر : تو با اونی ؟

مجنون علی : اون دنبال منه .

پروین : زنگ بزن تو هم .

اختر : داد نزن ، باشه .

پروین : زود باش .                                                                                                                                                      10

اختر : این گوشی خاموشه .

پروین : روشنش کن .

اختر : روشن نمی شه ...

پروین : شارژش ...

اختر : پر بود بخدا .

مجنون علی : گفتم شدنی نیست . طلسم داره رو همه چیز اثر می ذاره . این دوستتون بیهوش شده . شایدم تموم کرده .

پروین : چی ؟

اختر : ستاره ...

پروین : ستاره ...

اختر : وای خدای من نه ...

پروین : ماهو ، اون جسد ماهو نیست ؟

اختر : خدا ...

مجنون علی : با داد و فریاد مشکلی حل ...

پروین : یه کاری بکن لامصب .

اختر : ستاره ، ماهو ، خدا .

مجنون علی : شما برین بیرون ، این با من کار داره .

پروین : کی ؟

مجنون علی : شمسی . اون جن و انسانه . تعجب کردین ؟ طبیعیه . اون حاصل آمیزش انسان با جن هست . اون کسی هست که خانواده اش رو

                  اهالی روستا به خاطر اینجور مسائل از ده بیرون کردن ، یعنی من از مردم روستا خواستم بیرونشون کنن ، حالا چطور تونسته با شما

                  رابطه داشته باشه خدا می دونه ...

صدای شمسی از پشت : یک عمر زحمت کشیدم تا تونستم استاد دانشگاه بشم . کاری با اینا نداشتم . دنبال تو و کتاب مخفی شده ت بودم . اینا

                                خودشون کار رو خراب کردن وگرنه من دوست نداشتم بلایی سرشون بیاد . حالا شما دخترا دوستتون رو بردارین و

                                برین بیرون این کاروانسرای خراب شده . من و مجنون علی با هم کار داریم .

                                                                                   جن ظاهر شده و ناپدید می شود .

اختر : استاد خورشیدی نبود ؟

مجنون علی : حالا می فهمم . این جن نر و ماده است .

پروین : چی هست ؟

مجنون علی : خورشیدی و شمسی یه نفرن .

اختر : تا حالا من عاشق جن بودم ؟ خدا .

مجنون علی : باید برین . اون دنبال این کتاب اومده ، من و اون باید رودررو بشیم .

پروین : می شه از کتاب بگین ماهو کجاست ؟

مجنون علی : فقط تو و این دوستت زنده موندین .

اختر : ستاره .

پروین : وای ستاره .

اختر : آینه بده .

پروین : بگیر جلو دهنش .

اختر : نه ، خدایا نه ، وای خدا .

صدای شمسی از پشت : من کاری با شماها نداشتم ، از طریق شماها مجنون علی رو باید وارد این موقعیت می کردم ، خودتون خریت کردین ،11

                                ستاره هم کم جنبه بود وا داد . حالا تا دیر نشده راهتون رو بگیرین و برین بیرون از خرابه ی من .

مجنون علی : خودت رو نشون بده . می دونی که راه از بین بردن تو توی دستهای منه . این کتاب برای همین نوشته شده . زود باش خودت رو

                 نشون بده جن ایکبیری .

                                                                                   جن ظاهر می شود .

شمسی : تو در حق ما خیلی بدی کردی .

مجنون علی : من خواستم آدمها رو از دست شما اجنه حفظ کنم .

شمسی : بگم اجداد تو و باقی اهالی گداده هم جن بودن چی داری بگی ؟

مجنون علی : گفتی اجدادمون ، ماها قبول کردیم آدم بشیم و شدیم . شما نخواستین و ...

شمسی : کشته شدیم ! توجیه خوبیه برا کشتن ماها . یه جن همیشه جن هست ، به شکل آدم یا جن . برای مرگ آماده ای ؟

مجنون علی : تو چی ؟

شمسی : تا سکته نکردین برین بیرون . برین دیگه . هی ، اختر ، کارم با این تموم بشه باز خورشیدی می شم و می آم سراغت ، هیشکی اندازه تو

            نمی تونه عاشق من بشه .

پروین : اختر بریم .

اختر : این چی گفت ؟

شمسی : منتظرم بمون .

اختر : خدا ...

پروین : آقا مجنون علی کارش رو بساز تو رو خدا .

اختر : گفت اونم جنه ...

پروین : باور کردی ؟

اختر : تو چی ؟

پروین : فقط می دونم بمونیم منم جنی می شم ، جن می شم اصلا . بریم .

شمسی : تو دوست نداری جن باشی ؟ یا زن یه جن بشی ؟ این به خودت مربوطه . دوست ندارم رو اختر تاثیر بذاری . اون عاشق منه .

اختر : پروین این زنده می مونه ؟

مجنون علی : نه .

                                                                                   جن و مجنون علی با هم درگیر می شوند و هر دو می میرند .

                                                                                   پایان .

                                                                             1397.01.23

                                                   آس اولدوز . آس اربایجان . ایری آنا .

                          12

دوغولورام یاشامدا هه رگون ...

دوغودان  باتی یا  

هه ر  گون

دوغولور  جانیم  بیر  اوزون  یولدا 

گوز  آچیرام 

بویله  اوجو  قولاقی  بیلله نمه میش  بیر  دونیایا 

یاشام  چه تین 

اولسا   ایچینده  آشکدا 

یاشام  چه تین ...

دونا ...

دونا  دوشدو  دیلله ره 

آداملار   دونا دونا  

بویئراحمد   یاستی اوج 

دولدولار  گوز یاشینا

نقل دا   اولارمیش آجی 

دوشسه بوجور  آغیزلارا 

هانسی  قاراگونون  گونون 

یازیب  تانری بویله  قارا ...