ش | ی | د | س | چ | پ | ج |
1 | 2 | |||||
3 | 4 | 5 | 6 | 7 | 8 | 9 |
10 | 11 | 12 | 13 | 14 | 15 | 16 |
17 | 18 | 19 | 20 | 21 | 22 | 23 |
24 | 25 | 26 | 27 | 28 | 29 | 30 |
نام آذربایجان را به شکلهای مختلفی نوشته اند و برای آن معناهای مختلفی تراشیده اند ؛ همانگونه که با تاریخش چنین کرده اند . گاهی هم گفته اند آذربایجان آذربایجان نبوده و مثلا آران بوده ! و از این قبیل نامربوطها .
این کلمه ابتدا به این شکل نبوده و هزاران سال پس از اولین کاربردها به این شکل درآمده است .
آس اربایجان شکل اولیه آن می باشد . کلمه ای ترکی با ساخت ترکانه . میدانیم که در زبانهای التصاقی کلمات به همدیگر میچسبند و از همدیگر جدا می شوند و این کار همراه است با ساخته شدن کلماتی متفاوت از هم .
چرا آذربایجان را آذربایجان میدانم ؟ حتی پس از هفت هزار سال ؟
آذربایجان سرزمینیست که از شمال به کوههای قافقاز منتهی می شود .
شکل اولیه قافقاز یا قفقاز نیز قافآس به معنای بالای آس بوده است . قاف + آس = قاف آس . میدانیم که قاف و قافا در ترکی یعنی کله و بالا . در اصل کلمه قافآس برای نشان دادن انتها و بالای سرزمینهای آس ترک که در آس اربایجان ساکن بوده اند به کار رفته است .
این دلیل بسیار ساده نشان میدهد که سرزمین آذربایجان از هزاران سال پیش آذربایجان بوده است . همچنان که قافقاز از همان دوره ها قافقاز بوده است . البته همراه با تغییرات زبانی .
اوچونده ن اوچوب کئچدیم
آنلیم توپراقی سورتور
الیم
گویه باخیر !
کئچر گئده ر اینشالاه بیریده
قورتولور !
یوخ اوخوماقین سونو یوخدور !
کیم بیلیر هارالاراجاق بیلمیره م ؟
چوخ ؟
یوخ
بیلدیکلریم آزدیر !
آز !
اودا آز یوخ
چوخ ...
آز قالدی یئتیره سون گونله رینه
اوخوماقلاریمین
البه ت ایه تانری بویله ایسته سه !
یوخ هه له
عومور اولسا دالی وار !
دئییبله ر قورتولماز اویره نمه ک !!!
اولاندان
اوله نه جه ک
مه ن بیر ازه لی ابه دی اویره نجی یه م !
بویله دیر
اینسان هه ممه شه اویره نیر !