الهه روزگار ...

صنمی دیدم غریبه به شهر خود و غم گرفته در جان  

نه دلبری در بر و نه چشمی به انتظار 

خو کرده تنهائی و دلش بیقرار 

دل توفانترین دریا 

اما 

آرام و پروقار ! 

گویا

ـ قصه آدمها را میگویم ! 

سرنوشت چنین نگاشته بر همه 

سرنوشت دست نوشت الهه  !

الهه روزگار بی فردا ...

بی نوازش ...

چشمان درشت دخترک  

تمامی افق را در خود غرق نموده بود  

آخر 

نمی به انتهای این دریای بی پایان 

تلاطمی از ناآرامی و تشویش آورده بود 

غمی داشت 

ـ انگار ! 

دستم خواست به مهربانی اشکی بگیرد از گونه زیبایش

چشمش نم پس نداد ! 

و من فهمیدم زیبارخان افسون چشم  

خدایگان غرورند ! 

دستم  

از آن شب یلدائی

خود گم کرده ها را میماند ! 

بی نوازش و سرد ...

یاز ایندی ...

یالان دونیانین  ایبلیسلو شاهیلا   دئییلسین 

بیلیره م 

دی یه ن  چوخدور 

یئرله  گوی   آراسی  بویله سیله   دولوبدور 

دئیین  

هئی 

اده

بو  سونوندا  بیلیر 

او  بیلمه سه ده ! 

قافقاز  داغلاریندا   باغلانان   پرومتئی کیمی 

اود آلیب  اوتدان   اودسوزلارا   وئره جه ک 

بوتون  دونیا   بیلمه دیگین   بیله جه ک 

هاممی  بیرگون  بو باش اوجا قوردون   دیلین  اویره نه جه ک 

اینسان اولان    

اونلا   گویله ره   باخاجاق 

گویده ن   ایلهام  آلاجاق ! 

سه ن 

ها   سه نیله ییم  پیس  یوردون  پیس بیلیجیسی  

یازدیکلارین   بادا   گئده جه ک 

هاممیسی ! 

یالان  یاخچیسیدا 

پیسیده  

آلتیدا

اوستوده ...