وای ...

چه ها که نمیکند  

بی اویی با این من تنها  

در این خلوتگاه درونم 

سرکوه بلند از آن من شد  

بی اوی جانم 

بس که تنهای تنهام  

کنون 

همچون جغد سرگردان قصه های ترسناکم 

نشسته بر درختی 

نه آهی 

بر لب 

نه نگاهی 

به دوردستی 

یا به نزدیک 

تمامی بودن من اندیشه نافرجامیست از یاد یاری  

یاری ؟! 

نمیدانم 

نشسته بر درخت تنهای گذرگاه 

میگیرم آهی از دل آه 

همدمم نه ماه آسمان 

نه زلال چشمه ای روان 

همدمم نه دود سیگاری روشن 

نه مستی باده ای ناب به ساغر ساقی سیمین ساق  

همدمم نه بلبلی غزلخوان 

نه ترانه ای بر لب چوپان 

همدمم  

جز غمم  

نیست این دم   

دم ناجور غصه دار اینکم

دم ناجور غصه دار  اینکم را دستی به مهربانی به لحظه های خوشی پیوند نمیزند 

میزند ؟  

تنهای تنهام  

وای از این بیکسیها 

با توام 

بیا ...

بوجوردو دا ...

بیرگون   گئددیم  یاری   گوره  م 

دئدی   اولماز کی  اولماز 

بیزی   سایماز کی سایماز 

ـ  یامان  یاری   دئییره م  !

قوجا  واقتیمیزدا    

ـ مه شدی عیبادا   باخیبسیزدا ؟ اوجوره م   ایندی   مه ن ! 

آنجاق  بو  قوجا   واقتیمیزدا 

ایلیشدیک   بیر   اویونبازا  

فیلیمله ری   بیری بیرینده ن  تازاتازا 

ـ سه ن   باخ   اوندا  نازا ! 

اوخودو  مه نه :

 مه ن  گئده ره م  او  اوغلانا  اونون  پولو  چوخ  اولسون  

اونون   پولو   چوخ   اولسون 

ده ردی  غه می   آز  اولسون 

پولون  وار ؟  

جان ؟ 

یانی  هان ؟ 

مه نده نسه ن ؟! 

دئدی : به علیمیش   سه نده نه م 

بیلیره م 

ـ سویله دیم   اونا !

جئبله ریمه  باخاباخا ! 

باخدیم   جیبله ریمه 

هاممسی   ده لیک   ده لیک 

ـ زولئیخانین   جی یاری   سه نه   نیشانه ! 

ایندی   قالمیشام 

قالمیشام   اونا   نه   سویله یه م 

نه ده ن   سوز   آچام 

یوخسوزلوقومدان ؟ 

یوخسا   جیبیمین   ییرتیقلاریندان ؟  

آی   یاززیق   جانیم   هئی ...

یازیرام ...

سه نه    یازیرام 

گوزه لیم 

یازیرام 

سه نسیز   قالا   بیلمیره م ...